در گفت‌وگو با پلاتو هنر مطرح شد؛

یکتا بیگی: روایتی از آزادی و هویت در جهانی به رنگ «بنفش»

به گزارش پلاتو هنر، کمتر از یک ماه مانده به جشنواره فیلم کوتاه تهران، اسامی فیلم‌های پویانمایی پذیرفته‌شده بخش ملی چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران اعلام شده است.

به همین بهانه با یکتا بیگی، کارگردان فیلم کوتاه «بنفش» گفت‌وگویی داشته‌ایم که در ادامه می‌خوانید.
.

یکتا بیگی: از آزادی تا هویت؛ جهان فانتزی «بنفش» چگونه شکل گرفت؟

یکتا بیگی درباره ایده اولیه انیمیشن توضیح داد: ایده‌ی اولیه «بنفش» از فکر کردن به مفهوم آزادی و هویت شکل گرفت؛ اینکه اگر جامعه‌ای به همه‌ی آدم‌ها بگوید باید شبیه یکدیگر باشند و حتی ظاهر و رنگشان هم باید یکسان باشد، چه اتفاقی برای فردیت انسان‌ها می‌افتد؟
.
او ادامه داد: از همان ابتدا دوست داشتم این مفهوم را مستقیم و شعاری بیان نکنم و آن را در قالب یک جهان فانتزی و نمادین روایت کنم. به همین دلیل، جهانی را ساختم که در آن همه‌چیز باید بنفش باشد و ورود یک شخصیت با رنگی متفاوت، نظم ظاهری آن دنیا را به هم می‌زند.
.
یکتا بیگی در این مورد اشاره کرد که چه چیزی باعث شد این داستان را برای ساخت انیمیشن انتخاب کند: برای من مهم بود داستانی را انتخاب کنم که بتوانم بخش زیادی از مفهومش را از طریق تصویر منتقل کنم. انیمیشن این امکان را به من می‌دهد که یک جهان کاملاً مستقل با قوانین و منطق بصری خودش بسازم.

او ادامه داد: در «بنفش» رنگ فقط یک عنصر زیبایی‌شناسانه نیست و بخشی از روایت است. بنابراین احساس کردم انیمیشن می‌تواند ابزار مناسبی برای ساختن این جهان و بیان مفهوم موردنظر باشد.

«بنفش» بیتا بیگی
«بنفش» یکتا بیگی

یکتا بیگی درباره چالش‌های کارگردانی این پروژه تصریح کرد: یکی از مهم‌ترین چالش‌ها برای من این بود که بین فرم و روایت تعادل برقرار کنم. نمی‌خواستم فیلم فقط یک بیانیه یا یک داستان نمادین باشد؛ در عین حال نمی‌خواستم نمادها هم آن‌قدر کم‌رنگ شوند که ایده‌ی اصلی از بین برود.

او افزود: از طرف دیگر، چون پروژه به صورت تیمی و از راه دور انجام می‌شد، هماهنگی میان بخش‌های مختلف تولید هم چالش مهمی بود. به‌عنوان کارگردان باید مطمئن می‌شدم طراحی، حرکت، رنگ، فضا و ریتم همه در خدمت یک جهان واحد هستند.

«بنفش»؛ قصه‌ای درباره فردیت در جهان یکسان‌شده

یکتا بیگی توضیح داد که ساخت این انیمیشن چقدر زمان برد: ساخت «بنفش» حدود دو سال زمان برد؛ از شکل‌گیری ایده و فیلمنامه تا طراحی، استوری‌بورد، انیمیت و مراحل نهایی تولید.

یکتا بیگی درباره اینکه انتخاب سبک بصری و طراحی شخصیت‌ها بر چه اساسی انجام شد، گفت: سبک بصری فیلم مستقیماً از مفهوم داستان تأثیر گرفته است. برای من رنگ مهم‌ترین عنصر بصری «بنفش» بود و سعی کردم جهان فیلم در ابتدا یکدست و کنترل‌شده به نظر برسد.

«بنفش»
«بنفش»

او ادامه داد: در طراحی شخصیت‌ها هم تلاش کردم ظاهر آن‌ها ساده، قابل تشخیص و در عین حال متناسب با جهان فانتزی فیلم باشد. تفاوت رنگ شخصیت زرد با فضای بنفش، از ابتدا قرار بود بخشی از روایت باشد؛ یعنی مخاطب قبل از اینکه چیزی به‌صورت مستقیم گفته شود، تفاوت و بیگانگی این شخصیت را احساس کند.

یکتا بیگی درباره تعادل میان تکنیک و روایت داستان اظهار کرد: برای من تکنیک زمانی ارزشمند است که در خدمت روایت باشد. نمی‌خواستم صرفاً به خاطر نمایش یک تکنیک خاص، قاب یا حرکت پیچیده‌ای را وارد فیلم کنم.

او افزود: در «بنفش» رنگ، طراحی صحنه، حرکت شخصیت‌ها و حتی تغییرات بصری، تا حد زیادی در خدمت داستان و فضای آن هستند. سعی کردم زیبایی بصری باعث نشود مخاطب از مسیر داستان جدا شود.

یکتا بیگی درباره وضعیت انیمیشن در ایران و اینکه با وجود استعدادهای زیاد، انیمیشن ایرانی کمتر در جریان اصلی سینما دیده می‌شود، مطرح کرد: به نظرم انیمیشن ایران از نظر استعداد و توانایی هنری ظرفیت بسیار بالایی دارد. ما هنرمندان و انیماتورهای توانمندی داریم که می‌توانند در سطح بین‌المللی فعالیت کنند و نمونه‌های موفقی هم در جشنواره‌های مختلف داشته‌ایم.

او ادامه داد: اما به نظرم یکی از مشکلات این است که انیمیشن هنوز به اندازه‌ی سینمای داستانی و فیلم کوتاه در فضای عمومی دیده نمی‌شود و فرصت‌های تولید، اکران، توزیع و معرفی آن محدودتر است. از طرف دیگر، بسیاری از مخاطبان هنوز با تنوع انیمیشن و اینکه انیمیشن می‌تواند درباره موضوعات جدی و بزرگسالانه هم صحبت کند، به اندازه کافی آشنا نیستند.

او افزود: فکر می‌کنم اگر فرصت بیشتری برای تولید آثار مؤلف و متفاوت ایجاد شود و مسیر پخش و نمایش آن‌ها هم جدی‌تر گرفته شود، انیمیشن ایران می‌تواند حضور پررنگ‌تری در سینمای ایران و عرصه بین‌المللی داشته باشد.

«بنفش»

آیا انیمیشن در ایران هنوز بیشتر به‌عنوان محصول کودک دیده می‌شود؟

یکتا بیگی پاسخ داد: بله، فکر می‌کنم هنوز چنین تصوری تا حدی وجود دارد. بسیاری از افراد وقتی کلمه‌ی «انیمیشن» را می‌شنوند، ناخودآگاه به آثار کودک فکر می‌کنند. در حالی که انیمیشن در جهان یک مدیوم بسیار گسترده است و می‌تواند درباره مسائل اجتماعی، سیاسی، فلسفی، روان‌شناختی و حتی تجربی صحبت کند. انیمیشن فقط یک ژانر نیست؛ یک شیوه‌ی بیان است.

او ادامه داد: «بنفش» هم برای من تلاشی بود برای استفاده از این مدیوم در روایت داستانی که مخاطب اصلی آن الزاماً کودک نیست.

این کارگردان درباره مراحل شخصیت‌پردازی این انیمیشن عنوان کرد: شخصیت‌پردازی برای من فقط به طراحی ظاهری محدود نمی‌شد. پیش از طراحی، سعی کردم برای هر شخصیت جایگاه و نقش مشخصی در جهان داستان داشته باشم و بدانم رفتار، ظاهر و رنگ هر شخصیت چه ارتباطی با روایت دارد.

او ادامه داد: از نظر تولید، فیلم با تکنیک دوبعدی ساخته شد و بخش اصلی انیمیشن در TVPaint انجام شد. در کنار طراحی شخصیت و پس‌زمینه، استوری‌بورد و انیماتیک هم نقش مهمی در شکل‌گیری فیلم داشتند، چون قبل از ورود به مرحله‌ی انیمیشن باید ریتم و میزانسن‌ها مشخص می‌شدند.

یکتا بیگی در پایان گفت: در طراحی شخصیت‌ها تلاش کردم جزئیات اضافی را حذف کنم تا فرم و رنگ بتوانند نقش مهم‌تری در بیان شخصیت‌ها داشته باشند. به‌خصوص در مورد شخصیت زرد، تفاوت او با جهان بنفش بخشی از شخصیت‌پردازی و روایت اوست.

«بنفش»

بیشتر بخوانید:

فاطمه زاهدیان: انیمیشن ایران ظرفیت بالایی دارد، اما آثار مستقل با چالش دیده‌شدن مواجه‌اند

اعلام عناوین آثار پویانمایی راه‌یافته به رقابت چهل‌وسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران

https://didhonar.ir/?p=119286

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *