در گفت‌وگو با فاطمه مرادی مطرح شد:

نمایش «برای هانا» نمونه‌ای از ظرفیت بانوان در تئاتر ایران است

به گزارش پلاتو هنر، نمایش «برای هانا» به نویسندگی و کارگردانی مریم شعبانی و تهیه‌کنندگی امیرحسین شفیعی، که ویژه بانوان از سوم دی‌ماه در تالار اندیشه حوزه هنری روی صحنه رفته و این شب‌ها در بخش صحنه‌ای چهل‌وچهارمین جشنواره تئاتر فجر اجرا می‌شود. در همین راستا، فاطمه مرادی، بازیگر نقش اصلی این نمایش، در گفت‌وگویی به تشریح تجربه‌ حضورش در این اثر نمایشی پرداخت.

او با اشاره به برداشت اولیه‌ خود از اجرای «برای هانا» گفت: در ابتدای مسیر تصور می‌کردم این نمایش صرفاً یک اجرای تئاتری است که شاید ۲۰ یا ۲۵ شب روی صحنه برود و بعد به پایان برسد، اما هرچه جلوتر آمدم، متوجه شدم «برای هانا» برای من فقط یک نمایش نیست و به نوعی به زندگی‌ام تبدیل شده است.

او ادامه داد: کم‌کم فهمیدم این اثر نقطه‌ عطفی در مسیر شخصی من است؛ نوعی پیوند عمیق با خودم و حتی با جهان اطراف. احساس می‌کنم زمانی که کاراکتر «هدیل» مسیر سیر و سلوکش را از ناامیدی به امید طی می‌کند، تمام ذرات جهان نیز هم‌زمان با او حرکت می‌کنند. این ارتباط، به‌ویژه در مواجهه با مخاطب، برایم کاملاً ملموس و قابل لمس است.

«برای هانا»
«برای هانا»

مرادی درباره‌ نقش «هدیل» و دشواری‌های آن اظهار کرد: «هدیل» یکی از سخت‌ترین کاراکترهایی است که تا امروز روی صحنه تجربه کرده‌ام. در این نقش، تکنیک به‌تنهایی پاسخگو نبود؛ نه تکنیک‌های مرسوم بازیگری، نه صدا و نه روش‌های کلاسیک شخصیت‌پردازی.

وی افزود: برای رسیدن به این نقش، لازم بود جهان «هدیل» را بشناسم و لمس کنم. زمانی که جهان شخصیت برایم زنده شد، تازه تکنیک توانست به کمکم بیاید. اگر امروز این کاراکتر برای مخاطب باورپذیر شده، فکر می‌کنم نتیجه‌ همین مسیر سخت و عمیق است.

این بازیگر در ادامه با اشاره به روند تمرین‌های نمایش گفت: در بخش اریال نمایش، پروسه‌ تمرین بسیار جدی و زمان‌بر بود. پیش از این تئاتر فیزیکال کار کرده بودم، اما اریال یک رشته‌ کاملاً مستقل است. برای این بخش حدود یک سال آموزش دیدم.

او ادامه داد: ایده‌ کاراکترها از ابتدا مشخص بود و نگاه کارگردان هم این بود که اریال صرفاً یک نمایش تکنیکی نباشد، بلکه به‌درستی در دل نقش بنشیند. در بخش متنی نیز حدود سه تا چهار ماه تمرین فشرده داشتیم و از زمان انتخاب بازیگران، تمرین‌ها به‌صورت مداوم ادامه پیدا کرد.

مرادی درباره‌ مسیر ورودش به گروه «هنر مقدس» گفت: در ۱۷ سالگی و با تماشای یک اجرا با گروه «هنر مقدس» آشنا شدم و اکنون ۱۰ سال از آن زمان می‌گذرد. پیش از آن، علاقه‌ به تئاتر همیشه با من بود، اما جایی نبود که احساس امنیت و تعلق کنم.

او افزود: «هنر مقدس» فضایی کاملاً حرفه‌ای و جدی داشت؛ گروهی متشکل از بانوان که برای بانوان اجرا می‌کردند و همین ویژگی، آن را به فضایی نادر و ارزشمند تبدیل کرده بود. بعد از گرفتن دیپلم و قبولی در دانشگاه، برای تست به این مجموعه آمدم؛ در حالی که اصلاً قرار نبود تست بدهم. پس از یک پروسه‌ چندماهه وارد گروه شدم و بعد از چند سال، به‌عنوان مدرس نیز در مجموعه فعالیت کردم.

«برای هانا»
«برای هانا»

او در ادامه درباره‌ همکاری با مریم شعبانی اظهار کرد: در این سال‌ها اساتید زیادی داشته‌ام، اما مریم شعبانی تنها کسی بود که علاوه بر آموزش هنر، زیستن را به من آموخت. در مقاطعی از زندگی که احساس می‌کردم دیگر انگیزه‌ای برای مبارزه ندارم، نگاه و حضور او به من جهت داد و این تأثیر فراتر از یک رابطه‌ استاد و هنرجوست.

مرادی درباره‌ حضور نمایش «برای هانا» در جشنواره تئاتر فجر نیز گفت: صادقانه بگویم انتظار نداشتم این نمایش به جشنواره برسد، اما این اتفاق برای ما بسیار ارزشمند بود. این‌که گروه «هنر مقدس» بعد از سال‌ها توانست به‌عنوان یک اثر ویژه‌ بانوان در جشنواره حضور داشته باشد، اتفاق درخشانی است.

او افزود: امیدوارم این نگاه به جایی برسد که آثار بانوان صرفاً به بخش‌های ویژه محدود نشوند و امکان حضور جدی در بخش رقابتی اصلی جشنواره را نیز داشته باشند، چرا که قطعاً شایسته‌ دیده‌شدن بیشتری هستند.

 

 

https://didhonar.ir/?p=106286

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *