به گزارش پلاتو هنر، این روزها صحنههای تئاتر تهران میزبان نمایشهایی با قصهها و نگاههای متفاوت است؛ از روایتهای اجتماعی و خانوادگی گرفته تا اقتباسهایی از ادبیات و داستانهای شناختهشده. هر اجرا، جهان خودش را دارد و با زبان بازیگر، طراحی صحنه، موسیقی و نور، مخاطب را به تجربهای تازه دعوت میکند.
در این گزارش، چند نمایش روی صحنه را انتخاب کردهایم؛ آثاری که هرکدام با موضوع، سبک و شیوه اجرایی متفاوت، حرفی برای گفتن دارند و میتوانند انتخابی برای علاقهمندان به تئاتر باشند.
آنچه در این گزارش میخوانید
Toggleنمایش «ساعت عمو اسکندر»
نمایش «ساعت عمو اسکندر» به نویسندگی حسن مشگلاتی و کارگردانی عباس عبدی، از ۱ تا ۲۷ شهریور در تماشاخانه هیلاج، کارگاه نمایش روی صحنه است. این اثر هر شب ساعت ۲۰:۰۰ اجرا میشود و مدت زمان آن ۱ ساعت است.
در این نمایش داوود عباسی و شهرام پناهی به ایفای نقش میپردازند.
«ساعت عمو اسکندر» داستان غلام را روایت میکند؛ مردی که به دلیل فقر و کمبود امکانات، همراه خانوادهاش راهی شهر میشود، اما زندگی در محیط جدید آنطور که انتظار دارد پیش نمیرود. اتفاقاتی که برای غلام در شهر رخ میدهد، او را در موقعیتهایی غیرمنتظره قرار میدهد و باعث میشود دست به واکنشهایی عجیب و متفاوت بزند. نمایش در خلال این روایت، تصویری از مواجهه انسان با فقر، تغییر شرایط زندگی و پیامدهای اجتماعی آن ارائه میکند.

نمایش «کافه وحشی»
نمایش «کافه وحشی» به نویسندگی مهدیه صفری و کارگردانی و تهیهکنندگی مغیث مهرورزان، از ۲۵ مرداد در بوتیک هنر ایران، سالن ۷ روی صحنه است. این اثر هر شب ساعت ۱۸:۴۵ اجرا میشود و مدت زمان آن ۱ ساعت است.
در این نمایش محمود ساعی، ترانه شکری، عباس رحمانی مطلق و عالیه نعمتاللهی به ایفای نقش میپردازند.
«کافه وحشی» یک نمایش کمدی است که داستان پیتر و هلن، صاحبان یک کافه، و جری، مهمان آنها را روایت میکند. حضور جری در کافه، اتفاقاتی غیرمنتظره و موقعیتهایی را رقم میزند که فضای معمول این کافه را به هم میریزد. نمایش با تکیه بر موقعیتهای کمدی و روابط میان شخصیتها، مخاطب را وارد ماجرایی سرگرمکننده و پراتفاق میکند.

نمایش «وانیا و سونیا و ماشا و اسپایک»
نمایش «وانیا و سونیا و ماشا و اسپایک» نوشته کریستوفر دورانگ، با ترجمه سیمین زرگران و طراحی و کارگردانی علی فیروزی، در مرداد و شهریور ۱۴۰۵ در عمارت هما، سالن ۲ روی صحنه است. این اثر هر روز ساعت ۱۹:۰۰ اجرا میشود و مدت زمان آن ۱ ساعت و ۱۵ دقیقه است.
در این نمایش علی افشار، شیوا شهدایی، فرشته رفیعی، مجید عزتی، فاطمه یوسفزاده و هیوا زمانی به ایفای نقش میپردازند.
«وانیا و سونیا و ماشا و اسپایک» داستان خواهر و برادری به نامهای وانیا و سونیاست که سالها در خانه خانوادگی خود، در روزمرگی و زندگی یکنواخت گرفتار شدهاند. ورود ماشا، خواهر آنها، و اسپایک، همراه جوان او، نظم این زندگی آرام را برهم میزند و باعث میشود گذشته، حسرتها و آرزوهای سرکوبشده شخصیتها دوباره آشکار شود. این نمایش با نگاهی طنزآمیز به روابط خانوادگی، تنهایی، حسرت و گذر زمان میپردازد و موقعیتهایی را شکل میدهد که در آن گذشته و حال در مقابل یکدیگر قرار میگیرند.

نمایش «کمدی آغاز»
نمایش «کمدی آغاز» به نویسندگی، طراحی و کارگردانی زری اماد و تهیهکنندگی سامان خلیلیان و حسین صفریان بحری، از ۴ تا ۲۴ شهریور در تئاترشهر، سالن قشقایی روی صحنه است. این اثر هر روز ساعت ۱۹:۰۰ اجرا میشود و مدت زمان آن ۵۰ دقیقه است.
در این نمایش مسعود بهارلو، فریبرز قاسمی، محمدرضا فصیحینیا، علی آتشانی، نیلوفر شکری و زری اماد به ایفای نقش میپردازند.
«کمدی آغاز» در فضایی وهمآلود، روایت خود را از مفهوم خلق و آفرینش آغاز میکند و مسیر تکامل انسان را از تولد تا مرگ به تصویر میکشد. این نمایش با بهرهگیری از شیوههای اجرایی اکسپرسیونیستی، فرمالیستی و ناتورالیستی، مخاطب را با جهانی متفاوت مواجه میکند؛ جهانی که در آن انسان متولد میشود، رشد میکند و در نهایت به نقطه پایان زندگی میرسد. در پایان نیز با فرارسیدن مرگ، صحنهها همچون نقاشیهایی متحرک جان میگیرند و تصویری متفاوت از چرخه زندگی و پایان آن شکل میدهند.

نمایش «سرب را از مغزت بیرون بکش»
نمایش «سرب را از مغزت بیرون بکش» به نویسندگی، طراحی و کارگردانی و تهیهکنندگی ملیکا (فاطمه) محمدی، از ۱ تا ۲۳ شهریور در خانه نمایش مهرگان، سالن ۲ روی صحنه است. این اثر هر شب ساعت ۲۱:۰۰ اجرا میشود و مدت زمان آن ۱ ساعت است.
در این نمایش شیرین دوست، کامران غلامیان، میثم مهدینژاد، فاطمه فهیمی، صالح آجودان، جواد شاهمرادی، ملیکا (فاطمه) محمدی و بازیگر خردسال سدنا خالدیان به ایفای نقش میپردازند.
«سرب را از مغزت بیرون بکش» یک درام روانشناختی است که مخاطب را به مواجهه با بخش تاریک و زخمی درون خود دعوت میکند؛ همان بخشی از روح و روان که برای سالها سرکوب و پنهان شده است. نمایش با طراحی اجرایی متفاوت، فضایی خاص برای این مواجهه ایجاد میکند؛ در تمام طول اجرا، یکی از بازیگران درون یک قاب قرار دارد و از پشت آن به ایفای نقش میپردازد، در حالی که دیگر بازیگران به صورت نیمرخ روی صحنه حضور دارند.
این اثر تلاش میکند علاوه بر نمایش زخمها و تاریکیهای درونی انسان، با تکیه بر زیرمتن روانشناختی خود، مخاطب را به سمت شناخت و مواجهه با این بخشهای پنهان هدایت کند؛ سفری درونی که از دل یک تجربه ناخوشایند آغاز میشود، اما در نهایت به جستوجوی نور و رهایی از تاریکیهای ذهن میرسد.

بیشتر بخوانید:
چرا نمایش «مرگ اشرف غنی» دیده شد؟




