جام جهانی 2026 از نگاهِ پلاتو هنر؛

چرا کمدین‌ها جای گزارشگران را در برنامه‌ های فوتبالی گرفته‌اند؟

به گزارش پلاتو هنر، این روزها که جام جهانی 2026 آغاز شده است؛ تعدادی از کمدین های شناخته شده ایرانی نظیر امیرحسین غیاثی، ابوطالب حسینی و مهیار حسن در پلتفرم های نام آشنا برنامه‌ های فوتبالی ارائه داده‌اند. اکنون این سوال پیش می‌آید که آیا کمدین ها قصد دارند جای گزارشگران را بگیرند و یا اینکه صرفا به تحلیل جام جهانی بپردازند.
.
در این گزارش به تحلیل این موضوع می‌پردازیم که آیا کمدین‌ها می‌توانند جای گزارشگران را در برنامه‌ های فوتبالی بگیرند؟!
.
در بسیاری از کشورها برنامه‌ های ورزشی از قالب تحلیل تخصصی به سمت سرگرمی و ورزش حرکت کرده‌اند و این پدیده فقط مختص ایران نیستاما در ایران چند عامل باعث شده چهره‌هایی مثل ابوطالب حسینی و امیرحسین قیاسی بیشتر دیده شوند.

چرا کمدین‌ها در برنامه‌ های ورزشی بیشتر دیده می‌شوند؟!

بخش بزرگی از مخاطبان فوتبال دیگر فقط دنبال تحلیل تاکتیکی نیستند. تحلیل‌های عمیق را می‌توان در کانال‌های تخصصی، یوتیوب یا شبکه‌های اجتماعی پیدا کرد. برنامه تلویزیونی یا اینترنتی برای جلب مخاطب باید علاوه بر اطلاعات، سرگرم‌کننده هم باشد.

در فضای اینستاگرام، یوتیوب و پلتفرم‌های آنلاین، یک شوخی کوتاه یا یک تکه طنز معمولاً بیشتر از یک تحلیل ۱۰ دقیقه‌ای پخش می‌شود. کمدین‌ها مهارت بالایی در جلب توجه و وایرال شدن دارند، بنابراین برای تهیه‌کنندگان هم جذاب‌اند.

در دهه‌های قبل، افرادی مانند عادل فردوسی‌پور یا جواد خیابانی خودشان شخصیت‌های رسانه‌ای بزرگی بودند. امروز تعداد چهره‌های ورزشی با آن سطح از محبوبیت و تسلط رسانه‌ای کمتر شده است، بنابراین برنامه‌ها برای جذب مخاطب به سمت مجریان و طنزپردازان شناخته‌شده می‌روند.

چرا کمدین‌ها جای گزارشگران را در برنامه‌ های فوتبالی گرفته‌اند؟
چرا کمدین‌ها جای گزارشگران را در برنامه‌ های فوتبالی گرفته‌اند؟

از طرفی فوتبال فقط یک ورزش نیست؛ موضوعی اجتماعی و فرهنگی است. بسیاری از مخاطبان از شوخی با حواشی، اشتباهات داوری، نقل‌وانتقالات و رفتار بازیکنان لذت می‌برند. کمدین‌ها در روایت این بخش از فوتبال مهارت بیشتری دارند.

در بسیاری از این برنامه‌ها، کمدین جای کارشناس را نگرفته است؛ بلکه نقش مجری یا میزبان را دارد. قرار است فضا را جذاب کند، سؤال بپرسد و برنامه را پیش ببرد، در حالی که تحلیل فنی را کارشناسان انجام می‌دهند. البته وقتی کارشناس قوی حضور نداشته باشد، مخاطب ممکن است احساس کند طنز جای تحلیل را گرفته است.
.
اما با حضور پررنگ کمدین ها در جایگاه اجرا، سطح تحلیل فنی کاهش پیدا می‌کند، حاشیه بر متن غلبه می‌کند و فوتبال به محتوای صرفاً سرگرمی تبدیل می‌شود اما در مقابل، مخاطب بیشتری جذب می‌شود، برنامه خشک و تخصصی نمی‌شود.
.
به نظر می‌رسد سؤال اصلی این نیست که چرا کمدین‌ها وارد برنامه‌ های فوتبالی شده‌اند، بلکه این است که آیا توانسته‌اند بین سرگرمی و تحلیل تعادل برقرار کنند یا نه؟ اگر تعادل برقرار شود، حضور یک طنزپرداز لزوماً به ضرر کیفیت برنامه نیست؛ اما اگر طنز جای تحلیل را بگیرد، مخاطب حرفه‌ای فوتبال معمولاً ناراضی خواهد شد.
چرا کمدین‌ها جای گزارشگران را در برنامه‌ های فوتبالی گرفته‌اند؟
در سال‌های اخیر، به‌ویژه با رقابت پلتفرم‌های آنلاین و شبکه‌های اجتماعی، بسیاری از تولیدکنندگان محتوا به این نتیجه رسیدند که جذب مخاطب گسترده از طریق سرگرمی آسان‌تر از تحلیل تخصصی است. تحلیل عمیق مخاطب محدودتری دارد و شوخی، کل‌کل فوتبالی و طنز مخاطب بیشتری جذب می‌کند. بنابراین استفاده از کمدین‌ها یا طنزپردازان به یک انتخاب رسانه‌ای تبدیل شد.

از عادل فردوسی پور تا کمدین های فوتبالی؛ تغییر چهره رسانه های ورزشی

نکته‌ای دیگر که حائز اهمیت است، بعد از کنار رفتن عادل فردوسی‌پور از برنامه نود، حضور چهره‌های طنز و سرگرمی در برنامه‌ های فوتبالی بیشتر به چشم آمد. برنامه «نود» یک استثنا بود، فردوسی‌پور فقط یک مجری نبود؛ او هم خبرنگار بود، هم تحلیل‌گر، هم تهیه‌کننده و هم چهره‌ای محبوب. «نود» ترکیبی از تحلیل فنی فوتبال، گفت‌وگوهای چالشی و طنز کلامی را ارائه می‌کرد. بعد از پایان نود، جای خالی چنین فرمولی به‌سادگی پر نشد.
.
پس با نبود عادل فردوسی‌پور شاید مهم‌ترین عامل همین باشد. پیدا کردن فردی که هم محبوبیت عمومی، هم دانش فوتبال، هم مهارت اجرا و هم توان تولید محتوای تحقیقی داشته باشد، کار ساده‌ای نیست. وقتی چنین چهره‌ای وجود نداشته باشد، رسانه‌ها معمولاً به سمت فرمت‌های دیگری می‌روند.

.

البته نمی‌توان با قطعیت گفت حذف فردوسی‌پور باعث آمدن کمدین‌ها شد اما می‌توان گفت پس از پایان نود، خلأیی در برنامه‌های فوتبالی ایجاد شد و بخشی از آن خلأ با قالب‌های سرگرمی‌محور پر شد. به همین دلیل برای بسیاری از مخاطبان، این دو اتفاق به هم مرتبط به نظر می‌رسند.

در واقع، نود نشان داده بود که یک برنامه فوتبالی می‌تواند هم جذاب باشد و هم تحلیلی.همین باعث شده حضور چهره‌هایی مانند ابوطالب حسینی یا امیرحسین قیاسی پررنگ‌تر به نظر برسد.
.
چرا کمدین‌ها جای گزارشگران را در برنامه‌ های فوتبالی گرفته‌اند؟
.
موضوعی دیگر این است که کمدین‌ها جای گزارشگران مسابقه را نگرفته‌اند؛ هنوز گزارش فوتبال را گزارشگران انجام می‌دهند.
.
از نظر سهم حضور در برخی برنامه‌ های فوتبالی، بله؛ در سال‌های اخیر سرگرمی و طنز نسبت به روزنامه‌نگاری و تحلیل فوتبالی پررنگ‌تر شده‌اند و همین باعث این برداشت شده است. به‌نظر من دلیل اصلی این احساس، خودِ حضور کمدین‌ها نیست؛ بلکه کم‌رنگ شدن چهره‌های رسانه‌ای فوتبالی در سطحی شبیه عادل فردوسی‌پور است. وقتی آن نوع روزنامه‌نگاری کمتر دیده می‌شود، هر عنصر سرگرمی بیشتر به چشم می‌آید.
.
در سال‌های اخیر چند کمدین یا طنزپرداز ایرانی به حوزه فوتبال و برنامه‌های ورزشی نزدیک شده‌اند، هرچند همه آن‌ها به اندازه ابوطالب حسینی و امیرحسین قیاسی حضور مستمر نداشته‌اند.از شناخته‌شده‌ترین چهره‌ها می‌توان به ابوطالب حسینی از فعال‌ترین چهره‌های طنز در برنامه‌ های فوتبالی و اینترنتی و امیرحسین قیاسی با اجرای برنامه‌های گفت‌وگومحور و آیتم‌های فوتبالی اشاره کرد.
.
چرا کمدین‌ها جای گزارشگران را در برنامه‌ های فوتبالی گرفته‌اند؟

بیشتر بخوانید:

بهترین فیلم های فوتبالی سینمای جهان

https://didhonar.ir/?p=112871

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *