به گزارش پلاتو هنر، بسیاری از بازیگران شناختهشده ایرانی مسیر حرفهای خود را روی صحنه تئاتر آغاز کردند؛ جایی که بازیگر فرصت پیدا میکند بدون تکیه بر تدوین و تکرار برداشتها، توانایی، بیان و مهارتش را در برابر تماشاگر محک بزند.
تئاتر برای این هنرمندان فقط نقطه شروع نبود، بلکه مدرسهای جدی برای شناخت شخصیت، ساختن نقش و تجربهکردن شیوههای مختلف بازیگری به شمار میرفت. بعضی از آنها سالها در فضای تئاتر فعالیت کردند و بعد به سینما و تلویزیون راه یافتند؛ بعضی دیگر نیز همزمان میان صحنه و دوربین رفتوآمد داشتند.
در این گزارش، سراغ بازیگرانی که کار خود را با تئاتر آغاز کردند رفتهایم که با تکیه بر تجربه صحنه، به چهرههایی شناختهشده در سینما و تلویزیون تبدیل شدند.
آنچه در این گزارش میخوانید
Toggleرضا کیانیان
رضا کیانیان از نسل بازیگرانی است که تئاتر برایشان تنها یک نقطه شروع نبود، بلکه بخش جداییناپذیری از هویت هنریشان محسوب میشود. او فعالیت هنری خود را در سال ۱۳۴۵ آغاز کرد و پس از تجربه حضور در گروههای نمایشی، تحصیلات خود را در رشته تئاتر دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران ادامه داد.
کیانیان در سال ۱۳۶۸ با فیلم «تمام وسوسههای زمین» به کارگردانی حمید سمندریان وارد سینما شد و بهمرور با انتخاب نقشهای متفاوت به یکی از چهرههای شاخص بازیگری تبدیل شد.
بازی در فیلمهایی مانند «آژانس شیشهای»، «خانهای روی آب» و «یه بوس کوچولو» و همچنین نقشآفرینی در مجموعه «مختارنامه» بخشی از کارنامه پربار اوست.
کیانیان علاوه بر بازیگری، در زمینه نویسندگی، عکاسی و طراحی صحنه نیز فعالیت داشته و از هنرمندانی است که تجربه و نگاه تئاتری در شکلگیری سبک بازیاش تأثیر قابلتوجهی داشته است.

فرهاد اصلانی
فرهاد اصلانی از آن دسته از بازیگرانی که کار خود را با تئاتر آغاز کردند به شمار میرود که فعالیت هنری خود را در سال ۱۳۵۷ شروع کرد؛ مسیری که پایههای یکی از کارنامههای قابلتوجه بازیگری در سینمای ایران را شکل داد. او پس از تحصیل در رشته بازیگری و کارگردانی تئاتر در فرهنگسرای نیاوران، تجربه حضور در نمایشهای مختلف را به دست آورد و در سالهای بعد فعالیت در نمایشهای رادیویی را نیز تجربه کرد.
اصلانی در سال ۱۳۷۳ با فیلم «روسری آبی» به کارگردانی رخشان بنیاعتماد وارد سینما شد و بهمرور با انتخاب نقشهای متفاوت به یکی از چهرههای شاخص بازیگری تبدیل شد. از بازی در نقش ابنزیاد در سریال «مختارنامه» تا حضور در فیلمهایی مانند «درباره الی»، «زندگی خصوصی» و «متری شیش و نیم»، او همواره نشان داده که محدود به یک قالب مشخص از بازیگری نیست.
دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد برای فیلمهای «خرس» و «زندگی خصوصی» نیز از افتخارات مهم کارنامه اوست.

حسن معجونی
حسن معجونی از آن دسته بازیگرانی است که بخش مهمی از هویت هنری خود را در تئاتر شکل داده است. او از دهه ۱۳۷۰ فعالیت حرفهای خود را در عرصه نمایش دنبال کرد و با حضور در آثار مختلف، بهتدریج به یکی از چهرههای شناختهشده تئاتر تبدیل شد.
معجونی که در رشته ادبیات نمایشی تحصیل کرده، علاوه بر بازیگری، در زمینه کارگردانی و تدریس نیز فعالیت داشته و گروه تئاتر «لیو» را تأسیس کرده است. او در سال ۱۳۸۶ با فیلم «همیشه پای یک زن در میان است» وارد سینما شد و بعدها با حضور در مجموعههایی مانند «مسافران» و «شمعدونی» بیشتر در میان مخاطبان شناخته شد.
معجونی همچنان یکی از بازیگرانی است که ارتباط خود را با تئاتر حفظ کرده و این هنر را بخش مهمی از مسیر حرفهای خود میداند.

هوتن شکیبا
هوتن شکیبا پیش از شناخته شدن در سینما و تلویزیون از آن دسته از بازیگرانی که کار خود را با تئاتر آغاز کردند است که بخش مهمی از سالهای جوانی خود را صرف تئاتر کرد. او از اواخر دهه ۱۳۸۰ فعالیت حرفهای خود را در عرصه نمایش دنبال کرد و با حضور در آثار مختلف، بهتدریج تواناییهای خود را به نمایش گذاشت.
شکیبا که فارغالتحصیل رشته کارگردانی تئاتر از دانشگاه سوره و کارشناسی ارشد بازیگری از دانشگاه هنر است، در نمایشهایی از جمله «ماراساد»، «الیور توئیست» و «بینوایان» حضور داشته است. او با ایفای نقش حبیب در مجموعه «لیسانسهها» به محبوبیت زیادی رسید و سپس با بازی در فیلم «شبی که ماه کامل شد» توانست سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنواره فیلم فجر را به دست آورد.
تجربه تئاتری شکیبا در کنار توانایی او در تغییر لحن و شخصیتپردازی، از ویژگیهای برجسته کارنامه هنریاش به شمار میرود.

امیر جعفری
امیر جعفری پیش از آنکه با نقشهای طنز و شخصیتهای تلویزیونی در خانههای مردم شناخته شود، مسیر بازیگری را روی صحنه تئاتر دنبال میکرد. او از سال ۱۳۷۵ فعالیت هنری خود را با نمایشهای دانشجویی آغاز کرد و در ادامه با حضور در کلاسهای بازیگری حمید سمندریان، آموزش حرفهای این هنر را پشت سر گذاشت.
نمایش «رقص کاغذپارهها» به کارگردانی محمد یعقوبی یکی از تجربههای مهم او در تئاتر بود که برایش جایزه بازیگری نیز به همراه داشت. جعفری در سال ۱۳۸۰ با فیلم «نان و عشق و موتور ۱۰۰۰» به سینما راه یافت و با بازی در مجموعه «بدون شرح» بیشتر مورد توجه مخاطبان قرار گرفت.
او در سالهای بعد با حضور در آثاری مانند «زیر هشت»، «قهوه تلخ» و «زخم کاری» نشان داد که توانایی حضور در نقشهای جدی و کمدی را به یک اندازه دارد.

نگار جواهریان
نگار جواهریان از جمله بازیگرانی است که از سنین نوجوانی وارد فضای حرفهای هنر شد و تجربه تئاتر را در شکلگیری مسیر بازیگری خود جدی گرفت. او از اواخر دهه ۱۳۷۰ فعالیت هنری خود را در تئاتر دنبال کرد و در ادامه با حضور در نمایشهای مختلف، تجربههای ارزشمندی به دست آورد.
جواهریان در سال ۱۳۸۰ با فیلم «من ترانه ۱۵ سال دارم» وارد سینما شد و در سالهای بعد با انتخاب نقشهای متفاوت، بهتدریج جایگاه خود را در میان بازیگران نسل جدید تثبیت کرد. بازی در فیلمهایی مانند «طلا و مس»، «یه حبه قند»، «حوض نقاشی» و «ملبورن» از جمله تجربههای مهم اوست.
دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن برای فیلم «طلا و مس» نیز یکی از مهمترین موفقیتهای این بازیگر محسوب میشود.

سحر دولتشاهی
سحر دولتشاهی فعالیت حرفهای خود را در سال ۱۳۸۰ و با حضور در نمایش «نیمروز خوابآلود» به کارگردانی حمید امجد آغاز کرد و از آن دسته از بازیگرانی که کار خود را با تئاتر آغاز کردند است.
او که در رشته ادبیات نمایشی تحصیل کرده، در سالهای ابتدایی فعالیتش همکاری با گروههای نمایشی مختلف را تجربه کرد و مدتی نیز با گروه تئاتر «بازی» به سرپرستی آتیلا پسیانی همکاری داشت.
دولتشاهی در سال ۱۳۸۴ با فیلم «چهارشنبهسوری» به کارگردانی اصغر فرهادی وارد سینما شد و در ادامه در آثاری مانند «طلا و مس»، «عصر یخبندان» و «عرق سرد» حضور پیدا کرد. او با انتخاب نقشهای متنوع توانست جایگاه ویژهای در سینمای ایران پیدا کند.
دریافت دو سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای فیلمهای «عصر یخبندان» و «چهارراه استانبول» از مهمترین افتخارات کارنامه اوست.

سارا بهرامی
علاقه سارا بهرامی به بازیگری به سالهای کودکی او بازمیگردد؛ زمانی که آموزش بازیگری را در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آغاز کرد.
او پس از آن تحصیلات خود را در رشته بازیگری تئاتر ادامه داد و فعالیت هنریاش را در عرصه نمایش و فیلمهای کوتاه دنبال کرد. بهرامی بهتدریج مسیر خود را از تئاتر به سینما گسترش داد و در سال ۱۳۸۸ با فیلم «تهرون» نخستین تجربه سینمایی خود را پشت سر گذاشت.
حضور در فیلمهایی مانند «ایتالیا ایتالیا» و «دارکوب» باعث شد بیش از گذشته مورد توجه منتقدان قرار بگیرد. او برای بازی در فیلم «دارکوب» در سیوششمین جشنواره فیلم فجر موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن شد؛ افتخاری که جایگاه او را در میان بازیگران مطرح سینمای ایران تثبیت کرد.

سیما تیرانداز
سیما تیرانداز از بازیگرانی است که ورودش به دنیای هنر با آموزش و تجربه عملی در تئاتر همراه بود. او فعالیت نمایشی خود را در سال ۱۳۶۷ و با حضور در نمایشهای آموزشی مدرسه هنر و ادبیات صداوسیما آغاز کرد و در ادامه تحصیلات خود را در رشته بازیگری و کارگردانی تئاتر ادامه داد.
تیرانداز در سال ۱۳۶۸ با حضور در فیلم «هامون» به کارگردانی داریوش مهرجویی نخستین تجربه سینمایی خود را به دست آورد.

بهرام افشاری
داستان ورود بهرام افشاری به دنیای بازیگری، از علاقهای جدی به تئاتر در زادگاهش همدان آغاز شد. او از سال ۱۳۸۲ فعالیت خود را در تئاتر بهصورت آماتور آغاز کرد و پس از چند سال تصمیم گرفت برای جدیتر دنبال کردن این مسیر به تهران مهاجرت کند.
افشاری از سال ۱۳۸۸ فعالیت حرفهای خود را در تئاتر تهران گسترش داد و با حضور در نمایشهایی مانند «مرد بالشی» و «مرگ فروشنده» تواناییهایش را به نمایش گذاشت. او بعدها با حضور در فیلمهای «عصبانی نیستم!» و «لانتوری» وارد مسیر جدیتری در سینما شد، اما نقطه عطف شهرتش را باید ایفای نقش بهتاش فریبا در مجموعه «پایتخت» دانست.
افشاری علاوه بر بازیگری، در زمینه نویسندگی و کارگردانی نیز تجربه دارد و نمایش «جوجهتیغی» از جمله آثار مهم او در این زمینه است.

بیشتر بخوانید:




