به گزارش پلاتو هنر، الیکا عبدالرزاقی با مرور تجربه استندآپکمدی در «خندوانه» و حضور در فضای کمدی، از دشواری خنداندن مخاطب، ترس از نگرفتن شوخیها، تجربه اضطراب روی صحنه و اهمیت صداقت در مواجهه با تماشاگر گفت.
زبانم مثل مقوا شده بود؛ روایت الیکا عبدالرزاقی از استرس استندآپ در «خندوانه»
الیکا عبدالرزاقی در گفتوگو با پلاتو هنر درباره تجربههایش در کمدی و استندآپ گفت: «خنداندن آدمها بسیار کار سختی است. شاید از بیرون تصور شود کسی که کار کمدی میکند فقط میآید و چند جمله بامزه میگوید، اما برای اینکه یک شوخی دربیاید، باید نوشت، فکر کرد، تمرین کرد و بارها آن را سنجید.»
او با اشاره به حضورش در «خندوانه» ادامه داد: «سالهایی که رامبد جوان خندوانه را راه انداخت و تلاش کرد خانمها هم بیایند و استندآپ اجرا کنند، وقتی با من و شقایق دهقان تماس گرفتند، من گفتم من استندآپکمدین نیستم. رامبد گفت مهم نیست؛ مهم این است که تلاش کنیم شماها مسیر را برای استندآپکمدینهای زن باز کنید؛ زنهایی که شاید جرئت نمیکنند بیایند اجرا کنند، یا خانوادههایشان مشکل دارند، یا جامعه هنوز نپذیرفته است.»
الیکا عبدالرزاقی درباره استرس آن تجربه توضیح داد: «کاری که آن زمان انجام دادیم، برای من بسیار پرتنش بود. تمام مدت فکر میکردم اگر تماشاچی نخندد چه؟ ما مثل استندآپکمدینهای حرفهای با یک تیم کار نمیکردیم که بارها متن را اجرا کرده باشیم و شوخیهای خوبش انتخاب شده باشد. من در خانه تمرین میکردم و بعد میآمدم جلوی تماشاگری که هیچوقت اجرای من را ندیده بود.»

از شوخیهای نگرفته تا خنداندن مردم؛ پشتصحنه کمدی از نگاه الیکا عبدالرزاقی
این بازیگر افزود: «در یکی از اجراها سه لحظه شوخی داشتم که فکر میکردم خیلی میگیرد، اما اصلاً نگرفت. این باعث شد واقعاً اعتمادبهنفسم را از دست بدهم. چون همیشه صادقانه کار میکنم، همانجا به تماشاگر گفتم الان دهانم خشک شده، زبانم مثل مقواست و از شدت استرس حتی آب دهانم را هم نمیتوانم قورت بدهم.»
در کمدی نمیشود همه را راضی نگه داشت
الیکا عبدالرزاقی با اشاره به تجربه «کودکشو» نیز گفت: «وقتی قرار شد در کودکشو یک بخش کوتاه خاطرهگویی داشته باشیم و آن را کمی بزرگتر کنیم و به چند لحظه شوخی تبدیلش کنیم، اول واقعاً مخالفت کردم. دلم نمیخواست دوباره در شرایطی قرار بگیرم که شاید تماشاگر دوست نداشته باشد یا ارتباط برقرار نکند.»
عبدالرزاقی ادامه داد: «اما وقتی تعداد زیادی از این اجراها را رفته باشید، تجربه پیدا کرده باشید، سالها کمدی کار کرده باشید و با نویسندهها و کارگردانهای بزرگ این حوزه کار کرده باشید، از یک جایی به بعد برای خودتان روشی پیدا میکنید. این روش ممکن است برای عدهای خوشایند باشد و برای عدهای نباشد.»
او با تأکید بر اینکه کمدی امری سلیقهای است، بیان کرد: «در کمدی نمیتوانید همه را راضی نگه دارید. همیشه باب سلیقه همه نیستید. من الان فکر میکنم اگر باب سلیقه عدهای هستم، چقدر خوب. مهم این است که بگویم این منم؛ با این خصوصیات، با این اجرا و با این شیوه اجرایی.»

الیکا عبدالرزاقی در بخش دیگری از صحبتهایش به استفاده از خانواده در خلق شوخی اشاره کرد و گفت: «همیشه در کمدی یکی از آسانترین روشها این است که با خودت و خانواده خودت شوخی کنی. چون ممکن است خیلی از آدمها هنوز در موقعیتی نباشند که بشود با آنها شوخی کرد. بهترین آدمهای دوروبر من که میشود با آنها شوخی کرد، خانوادهام هستند.»
مادرم سوژه اصلی خیلی از شوخیهای من است!
او توضیح داد: «برای بخشهایی از برنامه، زنگ میزنم به برادرم، به مادرم و به اعضای خانواده و از آنها جزئیات خاطرهها را میپرسم. مادر من سوژه اصلی خیلی از ماجراهاست. گاهی چیزهایی برای نویسندهها تعریف میکنم که برایشان شوکهکننده است و از دل همانها قصه و شوخی درمیآید.»
شوخی با مرگ پدرم ریسک بود؛ نمیخواستم حال مردم را بد کنم
این بازیگر با اشاره به نگاهش به شادی مخاطب گفت: «من آدم ریسکپذیری هستم و گاهی در برنامهها کارهایی کردهام که شاید ریسک باشد. مثلاً با ماجرای فوت پدرم شوخی کردم. شاید عدهای بگویند کار عجیبی است، اما تصور من این است که مردم ما نیاز دارند خوشحال باشند. من نمیخواهم حالشان را بد کنم.»
الیکا عبدالرزاقی در پایان گفت: «اگر سؤالی درباره مرگ پدرم پرسیده شود، میتوانم خیلی احساسی اجرا کنم، گریه کنم و زیرش موسیقی لایت بگذارند، اما من دلم نمیخواهد تماشاگر را گول بزنم یا اشکش را دربیاورم. دلم میخواهد بگویم این خاطره بخشی از زندگی من است و قرار نیست فضای شما را تلخ کنم.

بیشتر بخوانید:
ناگفتههای شیدا یوسفی در «شام ایرانی»؛ از استرس میزبانی تا قضاوت مردم




