به گزارش پلاتو هنر، ارسطو خوش رزم با تأکید بر اینکه تئاتر همچنان اولویت نخست او در بازیگری است، از تجربه خود پس از دریافت سیمرغ بلورین، فعالیت در سینما و تلویزیون و نگاهش به رابطه میان بازیگران تئاتر و سینما گفت. او معتقد است نباید بازیگران تئاتر را هنرمندانی دانست که برای دیدهشدن به چهرههای سینمایی نیاز دارند.
ارسطو خوش رزم، بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون، در گفتوگو با پلاتوهنر درباره مسیر حرفهای خود پس از دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد، تجربه فعالیت در مدیومهای مختلف و علاقهاش به تئاتر صحبت کرد.
او با اشاره به اینکه دریافت جایزه نمیتواند به معنای پایان مسیر یک بازیگر باشد، از تجربه کاری خود در سال پس از جشنواره گفت و تأکید کرد که همچنان تئاتر را به سایر عرصههای بازیگری ترجیح میدهد.

در گفت و گو با ارسطو خوش رزم مطرح شد؛
پس از دریافت سیمرغ بلورین، مسیر برای شما هموارتر شد؟
ارسطو خوش رزم گفت: خدا را شکر میکنم که شرایط برایم به شکل خوبی پیش رفت. واقعیت این است که وقتی جایزه میگیرید، ممکن است برای دو سه ماه احساس سرخوشی داشته باشید، اما این حس بهمرور از بین میرود. حامد بهداد زمانی که برای تبریک گرفتن سیمرغ با من تماس گرفت، جمله بسیار زیبایی گفت. او تأکید کرد که این جایزه فقط یک نقطه و یک لحظه است و تمام بازیگری نیست. من هم بعد از گذشت آن دو سه ماه، معنای حرفش را بهتر درک کردم.
او ادامه داد: معمولاً درباره بازیگرانی که سیمرغ میگیرند، این بحث مطرح میشود که ممکن است پس از دریافت جایزه کمکار شوند یا پیشنهادهای کمتری به آنها برسد.
این بازیگر افزود: شاید این نگرانی برای من بیشتر هم بود؛ چون اگر فهرست بازیگرانی را که از نخستین دوره جشنواره فیلم فجر تا دوره چهلوچهارم سیمرغ بهترین بازیگر نقش اول را گرفتهاند بررسی کنید، میبینید که بسیاری از آنها در زمان دریافت جایزه، بازیگران شناختهشدهای بودند. من نه آن زمان سلبریتی بودم، نه الان هستم و نه اساساً هدفم در بازیگری سلبریتیشدن بوده است.
ارسطو خوش رزم بیان کرد: خدا را شکر میکنم که این اتفاق برای من نیفتاد. سعی کردم هم در انتخابهایم سختگیری بیمورد نداشته باشم و هم خودم را به یک قالب محدود نکنم. هیچوقت نگفتم که از این به بعد فقط در سینما بازی میکنم، دیگر سراغ تلویزیون نمیروم یا صرفاً نقش اول میپذیرم.
ارسطو خوش رزم گفت: حتی در جشنواره سال ۱۴۰۳ که با فیلم «بازیخونی» حضور داشتم، در مصاحبههایم گفتم که اساساً قصد نداشتم آن سال نقش اول بازی کنم. از بهمن ۱۴۰۲ که سیمرغ گرفتم تا بهمن ۱۴۰۳، در دو سریال شبکه نمایش خانگی، دو سریال تلویزیونی، دو فیلم سینمایی و دو نمایش بهعنوان بازیگر حضور داشتم و یک تئاتر را هم کارگردانی کردم. علاوه بر این، در یک فیلم کوتاه نیز بازی کردم.
او ادامه داد: به این ترتیب، در ژانرها و مدیومهای مختلف فعالیت داشتم. خوشحالم که برخلاف نگرانیهایی که ممکن بود وجود داشته باشد، مسیر کاریام پس از دریافت سیمرغ متوقف نشد.
در حال حاضر چه آثار جدیدی در دست دارید که بتوانید درباره آنها صحبت کنید؟
ارسطو خوش رزم تصریح کرد: یک سریال شبکه نمایش خانگی به نام «نقاب» دارم که تصویربرداری آن به پایان رسیده است، اما هنوز نمیدانم چه زمانی و از کدام پلتفرم پخش خواهد شد.
او ادامه داد: سریال «نگین ارباب» به کارگردانی محمدحسین لطیفی را هم به پایان رساندهام. این مجموعه یک سریال تاریخی است که قرار بود در ایام محرم و صفر امسال پخش شود، اما فکر میکنم پخشش به ماه رمضان موکول شود.
این بازیگر افزود: سریال «سرباز کوچک امام» را هم برای تلویزیون دارم که آن هم در انتظار پخش است. علاوه بر اینها، در فیلم سینمایی «بیبازگشت» حضور دارم و هنوز مشخص نیست که این فیلم امسال به جشنواره ارائه میشود یا در مسیر اکران قرار میگیرد. فعلاً اینها آثاری هستند که میتوانم دربارهشان صحبت کنم.
با توجه به تجربه حضور در تئاتر، تلویزیون، سینما و شبکه نمایش خانگی، کدامیک از این فضاها برای شما جذابتر است؟
ارسطو خوش رزم اظهار کرد: من ۲۳ سال است که بازیگری میکنم و از زمانی که بهعنوان بازیگر شناخته شدم، همیشه همین سؤال از من پرسیده شده است. از اولین مصاحبهای که پس از دریافت سیمرغ داشتم تا امروز، پاسخ من تغییر نکرده است: اولویت من همیشه تئاتر بوده است.
این بازیگر ادامه داد: من هیچوقت به اندازه بازی روی صحنه از بازی مقابل دوربین لذت نبردهام. اگر مصاحبههای قبلیام را مرور کنید، میبینید که بارها همین موضوع را گفتهام. همچنان تئاتر انتخاب اول من است و مطمئن باشید تا زمانی که خدا یاری کند و فرصت فعالیت در این حرفه را داشته باشم، این اولویت برایم تغییر نخواهد کرد.
با توجه به علاقه شما به تئاتر و تجربهای که در سینما و تلویزیون دارید، فکر میکنید حضور چهرههای شناختهشده در کنار بازیگران کمتر شناختهشده تئاتر بتواند به دیدهشدن این بازیگران کمک کند؟
ارسطو خوش رزم مطرح کرد: من فکر میکنم بچههای تئاتر هرکدام به اندازه خودشان چهره هستند و لزوماً به حضور فرد دیگری در کنارشان نیاز ندارند تا دیده شوند. نباید این تصور را داشته باشیم که بازیگران تئاتر گروهی از هنرمندان مهجورند که آرزویشان این است روزی وارد سینما شوند و به ستاره تبدیل شوند.
این بازیگر ادامه داد: گاهی برای یک پروژه تصویری به من مراجعه میکنند و میپرسند که آیا میتوانم برای یک نقش پنجسکانسی، بازیگری از بچههای تئاتر معرفی کنم. من در پاسخ میگویم که ما در تئاتر بازیگرانی داریم که اگر نقش اول سینما هم به آنها پیشنهاد شود، ممکن است نپذیرند.
ارسطو خوش رزم توضیح داد: باید این نگاه را از روی تئاتر برداریم که بازیگرانش هنرمندانی هستند که در حاشیه ماندهاند و منتظر فرصتی برای ورود به سینما هستند. بسیاری از بازیگران تئاتر جایگاه خودشان را در همین عرصه پیدا کردهاند و اساساً ترجیح میدهند در تئاتر فعالیت کنند. در کشورهای دیگر هم وضعیت به همین شکل است و همه بازیگران لزوماً نمیخواهند از تئاتر به سینما بروند.
این بازیگر گفت: البته من هیچوقت مخالف حضور بازیگران سینما و چهرههای شناختهشده در تئاتر نبودهام. برای مثال، زمانی که نمایش «عشق من، حامد بهداد» را کار کردم، جواد جوادی برای نخستین بار روی صحنه آمد و همان زمان هم عدهای به من انتقاد کردند که چرا چنین انتخابی داشتهام. اما او مسیر خودش را پیدا کرد و به فعالیتش ادامه داد.
او ادامه داد: در نهایت، این موضوع به استعداد افراد، علاقه مخاطبان و شرایطی که برای هر بازیگر فراهم میشود بستگی دارد. ما در جایگاهی نیستیم که تعیین کنیم یک بازیگر تئاتر نمیتواند وارد سینما شود یا یک بازیگر سینما نباید روی صحنه برود. هر بازیگری میتواند کاری را که دوست دارد و فرصتش برای او فراهم میشود، تجربه کند. اینکه مردم تا چه اندازه آن بازیگر را دوست داشته باشند و بخواهند او را ببینند، به عوامل مختلفی بستگی دارد.
ارسطو خوش رزم در پایان گفت: به نظر من، مرزبندی میان بازیگران تئاتر و سینما اساساً درست نیست. هر هنرمندی باید بتواند متناسب با علاقه و تواناییاش در عرصههای مختلف فعالیت کند.

بیشتر بخوانید:




