در گفت‌وگو با پلاتوهنر مطرح شد؛

مسعود فراستی: سینمای ایران از بین رفته است/ «استخر» فاجعه و «زنده‌شور» فیلم آدمیزادی است

به گزارش پلاتو هنر، مسعود فراستی، منتقد سینما، در گفت‌وگو با پلاتوهنر درباره شرایط امروز سینمای ایران، علاقه نسل جدید به نقد، فیلم‌های روی پرده و تولیدات شبکه نمایش خانگی سخن گفت و تأکید کرد که نقد صریح نباید تحت تأثیر روابط شخصی با هنرمندان یا واکنش طرفداران آن‌ها قرار بگیرد.

این منتقد با ارائه ارزیابی تندی از وضعیت امروز سینمای ایران، برخی کمدی‌های پرفروش را «توهین‌آمیز و نابودگر» توصیف کرد. او همچنین فیلم «استخر» را اثری «ماقبل نقد و فاجعه» خواند، اما از «زنده‌شور» و بازی بهرام افشاری در آن تمجید کرد.

مسعود فراستی در پاسخ به پرسشی درباره افزایش علاقه نوجوانان دهه هشتادی به دیدن فیلم و نوشتن نقد گفت: «به همه آن‌ها سلام می‌کنم و می‌گویم همین مسیر تند نقد را ادامه دهند. ببینند، بخوانند و نقد کنند. آینده متعلق به آن‌هاست؛ ما بالاخره بازنشسته می‌شویم، هرچند من قول داده‌ام تا ۹۹سالگی شلوغ کنم.»

مسعود فراستی
مسعود فراستی

مسعود فراستی: غیر از من کسی نقد نمی‌کند!

این منتقد با بیان اینکه نقد جدی در سینمای ایران کم‌رنگ شده است، اظهار کرد: «نقد مرده است؛ ببخشید که این‌قدر صریح می‌گویم، اما غیر از من کسی نقد نمی‌کند.»

او در توصیه به علاقه‌مندان جوان نقد افزود: «صراحت به‌تنهایی کافی نیست. منتقد باید فیلم ببیند، مطالعه کند و برای حرف خود دلیل داشته باشد. تندبودن زمانی ارزش دارد که پشت آن شناخت، استدلال و موضع روشن وجود داشته باشد.»

مسعود فراستی درباره واکنش هنرمندان و هوادارانشان به نقدهای تند خود توضیح داد: «تنها چیزی که به آن فکر نمی‌کنم، همین است که اگر حرفی بزنم، رابطه‌ام با یک هنرمند خراب می‌شود یا فن‌پیج‌های او به من حمله می‌کنند.»

او ادامه داد: «با هیچ‌کس مشکل شخصی ندارم. چشمم برای دیدن آدم‌ها باز است و برای آن‌ها احترام قائلم، اما درباره کارشان نظر خودم را می‌گویم. تمام کوششم این است که در نقد، سر را از صاحبش جدا کنم! فکر می‌کنم این راه درست است.»

«استخر» حتی به مرحله نقد نمی‌رسد

مسعود فراستی در ارزیابی فیلم «استخر» گفت: «این فیلم ماقبل نقد است؛ یعنی حتی به جایی نمی‌رسد که بتوان آن را نقد کرد. با یک اثر مزخرف، فاجعه و سقوط کامل روبه‌رو هستیم.»

او درباره اینکه استقبال تجاری و فروش بالا تا چه اندازه می‌تواند نشانه کیفیت یک فیلم باشد، بیان کرد: «اینکه اثری پرفروش‌ترین فیلم هفته شده، دلیلی بر خوب‌بودن آن نیست. مردم ممکن است با تکیه بر فروش یا تبلیغات تصمیم بگیرند فیلمی را ببینند، اما منتقد باید خود اثر را ارزیابی کند.»

استخر
استخر

«زنده‌ شور» فیلمی تند و غیرمحافظه‌کار است

مسعود فراستی در مقابل، ارزیابی مثبتی از فیلم «زنده‌ شور» ارائه کرد و گفت: «زنده‌شور فیلم خوبی است؛ فیلمی آدمیزادی، تند و غیرمحافظه‌کار که نشان می‌دهد کارگردانش جلو آمده است.»

این منتقد درباره حضور بهرام افشاری در این اثر افزود: «در این فیلم بازیگری وجود دارد که تا پیش از این چندان از کارش خوشم نمی‌آمد. بهرام افشاری اینجا کاری انجام داده که قابل‌توجه است. تنها پیشنهادم به او این است که مراقب خودش باشد، چون حیف است.»

زنده شور
زنده شور

فیلم‌های کمدی فضای سینما را اشغال کرده‌اند

مسعود فراستی در ارزیابی کلی خود از سینمای ایران با لحنی صریح گفت: «سینمای ما از بین رفته است و دیگر چیزی به نام سینما نداریم. البته هنوز عده‌ای غیرت دارند و تلاش می‌کنند، اما وضعیت کلی قابل‌دفاع نیست.»

او با حمله به برخی فیلم‌های کمدی اظهار کرد: «این فیلم‌هایی که فضای سینما را اشغال کرده‌اند، حتی کمدی هم نیستند؛ توهین‌آمیز و نابودگرند. نشسته‌اند، خودشان را باد می‌زنند و هیچ کار جدی انجام نمی‌دهند.»

مسعود فراستی در عین حال از فعالیت برخی فیلم‌سازان و تولیدکنندگان یاد کرد و گفت: «هنوز عده‌ای مسیر خودشان را می‌روند؛ مانند کاظم دانشی که باید به او آفرین گفت. سریال «کوری» را هم دیده‌ام و از آن بدم نیامد.»

از «نیاز» تا «کافه ستاره»

این منتقد در پاسخ به پرسشی درباره فیلم‌های ایرانی موردعلاقه‌اش عنوان کرد: «از میان آثار علیرضا داوودنژاد، فیلم «نیاز» را دوست دارم. از فیلم‌های قدیمی‌تر نیز «کافه ستاره» ساخته سامان مقدم را می‌پسندم.»

او در ادامه با اشاره به تغییر مسیر برخی فیلم‌سازان گفت: «ممکن است فیلم‌سازی اثری بسازد که جهان متفاوتی داشته باشد و با استقبال مردم هم مواجه شود؛ اما این موضوع باعث نمی‌شود هر اثر تازه او نیز قابل‌دفاع باشد. برای نمونه، فیلم آخر سامان مقدم را یک فاجعه می‌دانم.»

قطع ارتباط فیلم‌ساز با زندگی، آغاز تقلید است

فراستی درباره افول سینمای اجتماعی توضیح داد: «در دوره‌ای به فیلم‌سازان گفته می‌شد با زندگی واقعی کاری نداشته باشند و چیزی را که می‌بینند به فیلم تبدیل نکنند. وقتی ارتباط آزاد سینماگر با زندگی قطع شود، او به سمت تقلید می‌رود.»

مسعود فراستی در پایان تأکید کرد: «سینما زمانی می‌تواند دوباره جدی شود که فیلم‌ساز به زندگی واقعی بازگردد و منتقد نیز بدون نگرانی از روابط، حاشیه‌ها یا طرفداران افراد، اثر را صریح و مستدل بررسی کند.»

بیشتر بخوانید:

«استخر»؛ سروش صحت در تکرار جهان خود گیر افتاده

نقد فیلم «زنده شور»؛ فیلمی که احساسات تماشاگر را هدف می‌گیرد

هلیا امامی: تلویزیون باید حال مردم را خوب کند/ «اکسیر» خانواده‌ها را دوباره دور هم جمع کرد

فاطمه آبرَوِش
https://didhonar.ir/?p=121158

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *