به گزارش پلاتوهنر، وقتی از بزرگان هنر هفتم ایران سخن میگوییم، نام ثریا قاسمی با همان استواری و متانت که در آثارش به نمایش میگذارد، بر زبانها جاری میشود. او که در آذر ماه ۱۳۱۹ در قلب تهران دیده به جهان گشود، میراثدار هنر مادری نامدار، حمیده خیرآبادی، بود؛ اما مسیر خود را با نبوغ و تلاش شخصی پیمود.
آغاز مسیر ثریا قاسمی
آغاز راه او با نوای رادیو در اوایل دهه چهل گره خورد؛ صدایی که بعدها در دنیای پرهیاهوی دوبله نیز طنینانداز شد، از جمله در سریال خاطرهانگیز «بالاتر از خطر». اما صحنه نمایش، جایی بود که استعدادهای تئاتری او شکوفا شد؛ آثاری چون «آنتیگون» و «از پشت شیشهها» شاهد این مدعا هستند.
سینما برای او با فیلم کوتاه «تلفن» آغاز شد، اما اولین تجربهی جدیاش در فیلم «آرامش در حضور دیگران» ناصر تقوایی، چنان قدرتمند بود که نام او را برای همیشه در تاریخ سینما ثبت کرد. این فیلم، که خود تجربهای متفاوت در سینمای ایران به شمار میرفت، تصویری نو از شخصیت زن را ارائه داد و قاسمی نیز با بازی درخشانش، حضوری فراموشنشدنی داشت.

این افتخار، دریچهای تازه به سوی نقشهای چالشبرانگیزتر گشود؛ بازیهای او در «شام آخر» و «دختر شیرینی فروش» نیز مورد تحسین قرار گرفت. جایزهی بهترین بازیگر نقش مکمل از جشن خانه سینما برای «شام آخر»، گواهی بر توانایی او در ایفای نقشهای مکمل نیز بود. اما ثریا قاسمی تنها به درام محدود نماند و در فیلمهای کمدی نیز درخشید. سریالهای تلویزیونی «در پناه تو» و «شب دهم» با حضور او، محبوبیتی چشمگیر یافتند.

اوج افتخارات او در سال ۱۳۹۵ با کسب سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای فیلم «ویلاییها» در سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر رقم خورد. ثریا قاسمی، با تکیه بر تجربههای غنی و استعدادی خدادادی، همچنان یکی از ارکان اصلی هنر ایران است و یادآور دوران طلایی سینما، تئاتر و رادیو.
مجموعه آثار درخشان ثریا قاسمی سفری در سینما و تلویزیون ایران
مارال | مهدی صباغزاده
فیلم مارال یکی از مهمترین و ماندگارترین آثار کارنامه هنری ثریا قاسمی است. این فیلم را مهدی صباغزاده در سال ۱۳۷۹ ساخت و فضای آن، برخلاف بسیاری از نقشهای تلویزیونی و خانوادگی قاسمی، حالوهوایی دراماتیک و جدی دارد.
بسیاری از مخاطبان و منتقدان، این نقش را یکی از نقاط عطف کارنامه او میدانند؛ نقشی که در نهایت برایش سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن را به همراه داشت.

شام آخر | فریدون جیرانی
فیلم شام آخر یکی از متفاوتترین و پرتنشترین نقشهای ثریا قاسمی در سینماست. این فیلم را فریدون جیرانی در سال ۱۳۸۰ ساخت و فضای آن بر پایه روابط خانوادگی، عشق، تعارض و بحرانهای درونی شکل گرفته است. نکته جالب فیلم این است که ثریا قاسمی در موقعیتی ظاهر میشود که تنها یک نقش مکمل ساده نیست؛ بلکه حضوری تعیینکننده در فضای احساسی داستان دارد.
دختر شیرینیفروش | افشین شرکت
فیلم دختر شیرینیفروش از آن دسته آثاری است که نشان میدهد ثریا قاسمی فقط در نقشهای جدی و سنگین نمیدرخشد، بلکه در فضایی صمیمیتر و مردمیتر هم کاملاً باورپذیر است. این فیلم را افشین شرکت در سال ۱۳۸۰ ساخت و حالوهوایی ملودرام و خانوادگی دارد.
او شخصیتی را به تصویر میکشد که با وجود سادگی ظاهری، عمق عاطفی زیادی دارد و به داستان روح میبخشد. این نقش از جمله اجراهایی است که نشان میدهد او در نقشهای خانوادگی نیز چقدر مسلط و اثرگذار است.

در پناه تو | حمید لبخنده
سریال در پناه تو یکی از محبوبترین و خاطرهانگیزترین آثار تلویزیونی ثریا قاسمی است. این سریال را حمید لبخنده در دهه هفتاد ساخت و بهسرعت به یکی از سریالهای پرمخاطب و ماندگار تلویزیون تبدیل شد.
شب دهم | حسن فتحی
سریال شب دهم یکی از درخشانترین آثار مذهبی-عاشقانه تلویزیون ایران است که حسن فتحی آن را ساخت. این سریال با فضای تاریخی، عاشقانه و آیینی خود، جایگاه ویژهای در میان آثار تلویزیونی دارد. نکته جالب این سریال این است که ثریا قاسمی در فضایی کاملاً متفاوت از نقشهای شهری و خانوادگی، حضوری عمیق و تأثیرگذار دارد.
داستان درباره عشق، دلدادگی، باور و گذر از تردیدهاست و شخصیتهای آن در بستر یک روایت تاریخی معنا پیدا میکنند. در این سریال، بازی ثریا قاسمی با وقار، آرامش و احساس درونی همراه است. او شخصیتی را به تصویر میکشد که تجربه و ایمان در رفتار و گفتارش پیدا است. بسیاری از مخاطبان، حضور او را از عوامل مهم تأثیرگذاری این سریال میدانند.
ویلاییها | منیر قیدی
فیلم ویلاییها یکی از مهمترین آثار متأخر ثریا قاسمی است. این فیلم را منیر قیدی در سال ۱۳۹۵ ساخت و فضای آن بر پایه جنگ، خانواده و زنان مقاوم شکل گرفته است. نکته جالب فیلم این است که ثریا قاسمی در آن در نقش زنی ظاهر میشود که تجربه، صبوری و رنج را همزمان با خود حمل میکند. فیلم درباره زنانی است که در پشت جبهه، زندگی را با اضطراب، انتظار و پایداری ادامه میدهند.
در این فیلم، بازی ثریا قاسمی بسیار پخته، عمیق و بهیادماندنی است. او شخصیتی را به تصویر میکشد که با کمترین اغراق، بیشترین تأثیر را میگذارد. بسیاری از منتقدان، این نقش را یکی از بهترین بازیهای سالهای پختگی او میدانند؛ نقشی که برایش سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن را به همراه آورد.