نقد فیلم «گناهکاران»؛ فیلمی ترسناک درباره فراز و نشیب‌های زندگی سیاه‌پوستان

نقد فیلم «گناهکاران»؛ فیلم جاه‌طلبانه‌ رایان کوگلر

به گزارش پلاتو هنر، «گناهکاران»؛ فیلم خون‌آشامیِ به‌شدت جاه‌طلبانه‌ رایان کوگلر، حول محور مهاجرت بزرگ سیاه پوستان می‌چرخد و از مولفه‌های وحشت‌ برای رساندن منظور خود به طور هوشمندانه‌ای استفاده کرده است. وقتی صحبت از توجه و تمرکز بر تجربه سیاه‌پوستان در سینما می‌شود، رایان کوگلر، جایگاهی برومند و بی‌سابقه را در این عرصه به خود اختصاص داده است.

فیلم سینمایی «ایستگاه فروتویل» محصول 2013 ساعات پایانی زندگی اسکار گرانت، جوان ۲۲ ساله اهل اوکلند را که در روز اول سال نو توسط پلیس کشته شد، بازسازی می‌کند.

مجموعه فیلم‌های «کرید» ساخته این کارگردان نیز در فضایی بین نبوغ ورزشی جامعه سیاه‌پوستان و فقدان پدر سیر می‌کند، مجموعه فیلم‌های «پلنگ سیاه» نیز به رابطه میان سیاه‌پوستان آفریقایی و مهاجران عرصه بین المللی می‌پردازد. حالا نوبت به «گناهکاران»(Sinners) جدیدترین ساخته این کارگردان محصول 2025 می‌رسد، اثری از دوران جیم کرو که تجربه سیاه‌پوستان در آمریکا را به عنوان یک نمایش ترسناک همراه با زخم‌های واقعی به تصویر می‌کشد.

نقد فیلم «گناهکاران»

نقد فیلم «گناهکاران»؛ داستان دو برادر دوقلو که به زادگاه‌شان بازمی‌گردنند

«گناهکاران» داستان ‌سمی، یک جوان گیتاریست (با بازی مایلز کاتن بازیگر تازه‌کار) را دنبال می‌کند که مشتاق است تا از پدر کشیشش و کلیسای خانوادگی‌شان جدا شود و برای توده‌های مردم موسیقی بلوز بنوازد.

وقتی که پسرعموهای دوقلویش (هر دو با بازی مایکل بی جردن) با درآمدهای نامشروعی که در طول دوران کار برای سندیکای جرایم سازمان‌یافته آل کاپون در شیکاگو به دست آورده‌اند، یک رستوران در کلارکسدیل شهر زادگاهشان در ایالت می‌سی‌سی‌پی، افتتاح می‌کنند، او نیز به واسطه افتتاحیه بزرگ رستوران، که جاذبه اصلی جامعه سخت‌کوشِ کشاورز آن منطقه است، به موفقیت بزرگی دست پیدا ‌می‌کند.

نقد فیلم «گناهکاران»
نقد فیلم «گناهکاران»

نقد فیلم «گناهکاران»؛ قصه مهاجرت سیاه‌پوستان

تا اینکه سه خون‌آشام تشنه خون در آن شهر ظاهر می‌شوند و اینکه البته این سه خون آشام سفیدپوست هستند نیز تصادفی نیست. کوگلر «گناهکاران» را با پس زمینه‌های عمیق فرهنگی و تاریخی عجین کرده است. او در این فیلم نشان می‌دهد که چگونه آمریکایی‌های سیاه‌پوست علی‌رغم انتخاب‌های نادرستی که برای ادامه زندگی خود دارند، موفق به یافتن شادی می‌شوند، در این مورد این اتفاق از طریق داستان مهاجرت بزرگ رخ می‌دهد. کوگلر در این باره به گاردین گفته است: «قصه مهاجرت بزرگ، زمانی که سیاه‌پوستان در حال بررسی رها کردن و ترک دسته‌جمعی جنوب بودند، دغدغه شخصی من به شمار می‌آید.»

بزرگترین مهاجرت داخلی در تاریخ ایالات متحده مهاجرت بزرگ بود جنبشی که میلیون‌ها آمریکایی سیاه‌پوست را همزمان با رواج تبعیض نژادی در اوایل قرن بیستم از جنوب رهسپار شهرهای دیگر کرد. از سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۴۰، نزدیک به ۲ میلیون نفر در اولین موج مهاجرت بزرگ، جنوب آمریکا را که ۹۰٪ از جمعیت سیاه‌پوستان در آن ساکن بودند، ترک کردند.

این مهاجرت، شهرهایی مانند لس‌آنجلس، فیلادلفیا و نیویورک را تغییر شکل داد. برای سیاه‌پوستان می‌سی‌سی‌پی نیز، شیکاگو مقصد و راه‌آهن مرکزی ایلینوی مسیر مستقیمی برای آن ها بود. سیاه‌پوستان جنوبی که توانایی خرید بلیت برای سوار شدن به قطار را نداشتند، در جستجوی آزادی واقعی، در امتداد راه‌آهن ۸۰۰ مایل را قدم می‌زدند. اما سیاه‌پوستان مناطق جنوبی خیلی زود فهمیدند که نژادپرستی در آن مناطق دیگر کشور نیز بسیار زنده و پویا است و فیلم «گناهکاران» به این ناامیدی اشاره دارد.

نقد فیلم «گناهکاران»

نقد فیلم «گناهکاران»؛ قصه‌ای شبیه به واقعیت

در واقع، تمام انتخاب‌های اشتباهی که شخصیت‌های «گناهکاران» مجبور به انجامشان می‌شوند، فیلم را به طرز ترسناکی آشنا می‌کند، حتی اگر کوگلر قسم بخورد که سعی در ساخت یک فیلم تمثیلی مدرن نداشته است. (کوگلر که داستان را دو سال قبل از روی کار آمدن دولت فعلی آمریکا نوشته است، می‌گوید: «هرگونه ارتباط مستقیم با آنچه در حال حاضر اتفاق می‌افتد، کاملا تصادفی یا طعنه آميز است.») اینکه همه چیز در صحنه افتتاحیه بزرگ در رستوران جوک جوینت به اوج خود می‌رسد نیز تصادفی نیست.

مهمانی آن ها در نهایت داستان بزرگ‌تری درباره مهارت سیاه‌پوستان در خلق شادی آن هم در بحبوحه تراژدی را روایت می‌کند. در صحنه‌ای از مهمانی ماوراءالطبیعه «گناهکاران» که سیاه‌پوستانِ شادمان از نسل‌های گذشته و آینده به هم پیوند داده ‌می‌شوند، اشاره ای به این نکته است. همانطور که این صحنه را تماشا می‌کردم، نمی‌توانستم از فکر کردن به این موضوع دست بردارم اینکه آمریکایی‌های سیاه‌پوست در بحبوحه فضای سیاسی محکوم به فنای امروز، چگونه غرق در شادی و حفظ روحیه خود هستند.

در حالی که امروز آمریکایی‌های سفیدپوست با عصبانیت به خیابان‌ها می‌آیند، آمریکایی‌های سیاه‌پوست در عروسی‌ها و جشن‌های و مهمانی‌های خود بیرون از خانه جمع می‌شوند تا از جدیدترین شور و شوق خود و رقص و مهمانی لذت ببرند و در انتها لحظه ای را به یاد بیاوریم که ‌سمی به مهمانی جوک جوینت و آن افتتاحیه بزرگش فکر می‌کند، آن صحنه ما را به عنوان مخاطب تحت تاثیر قرار ‌می‌دهد.

او آن شب را بهترین و بدترین شب زندگی‌اش می‌نامد. این خلاصه‌ای از تجربه سیاه‌پوستان در آمریکا است و به نظر می‌رسد که تمثیل کوگلر جزییات غریزی این وحشت جاودانه در زندگی واقعی را به درستی به تصویر می‌کشد.

گزارش نقد فیلم «گناهکاران» ترجمه بخشی از نقد اندرو لارنس در نشریه گاردین است.

مایلز کاتن، ساول ویلیامز، آندرین وارد-هاموند، جک اوکانل و تناج ال. جکسون ستارگان فیلم سینمایی «Sinners» (گناهکاران) به کارگردانی و نویسندگی رایان کوگلر هستند.

نقد فیلم «گناهکاران»

بیشتر بخوانید:

معرفی فیلم «Sinners»

نقد فیلم «آنورا»، داستان دختری دارای نقص اما شایسته احترام

محمدامین شکاری، سمیرا اسدیان
https://didhonar.ir/?p=96197

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *