بزرگداشت اکبر رحمتی برگزار شد

به گزارش پلاتو هنر، آیین پاسداشت اکبر رحمتی، هنرمند پیشکسوت سینما، تئاتر و تلویزیون، همراه با رونمایی از مستند «روی خوش آقای رحمتی» در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد.

اسماعیل خلج: اکبر رحمتی برای من عشقی خالص است

اسماعیل خلج، نویسنده و کارگردان تئاتر، با یادآوری حدود ۱۲ تا ۱۳ سال همکاری با اکبر رحمتی، از خوش‌رویی و رفتار صمیمانه او گفت: «من در تمام این دوازده، سیزده سالی که با اکبر بودم، واقعاً ندیدم با کسی حرفش بشود یا دعوا کند. همیشه هم مثل همین الان که لبخند می‌زند، همین‌طور بوده است.»

خلج با اشاره به حضور رحمتی در آثار نمایشی خود، تسلط او بر بازیگری را ستود و گفت رحمتی حتی نقش دیگر بازیگران را هم به خاطر می‌سپرد. او عشق را لازمه کار هنری دانست و در پایان گفت: «اکبر رحمتی برای من یک عشق خالص است. من بسیار دوستش دارم.»

داریوش مودبیان: دوستی‌ای فراتر از همکاری

داریوش مودبیان، نویسنده و کارگردان، با یادآوری همکاری با رحمتی در مجموعه‌های «محله بهداشت»، «نمایش خاطره‌ها» و «خیرالله صندوقچه اسرار»، شناخت او از شخصیت‌های ایرانی و تهرانی و صدای خوشش را از ویژگی‌های برجسته‌اش دانست.

مودبیان گفت بخش مهمی از پیوندش با رحمتی به دوستی و محبت همیشگی او بازمی‌گردد؛ بازیگری که معمولاً نمی‌گذارد هفته‌ای بدون تماس با دوستانش بگذرد و در مناسبت‌های مختلف جویای احوال آن‌هاست.

ایرج راد: بازیگری که ادا نداشت

ایرج راد، بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون، شناخت رحمتی از فرهنگ مردم و توانایی او در برقراری ارتباط با مخاطب را از دلایل محبوبیتش دانست. به گفته راد، رحمتی از متن جامعه برخاسته بود و عشق، عاطفه، رفاقت و همدلی را به‌خوبی می‌شناخت.

او با اشاره به بازی رحمتی در گروه‌های نمایشی، از جمله گروه اسماعیل خلج، گفت: «این بازیگری ادا نبود؛ در وجودش بود.» راد همچنین طنز و شیرینی بازی او را یادآور شد و تأکید کرد هنرمند باید در خدمت شخصیت باشد، نه در پی خودنمایی.

آتش تقی‌پور: رحمتی همیشه در دل من جا دارد

آتش تقی‌پور با اشاره به مهارت رحمتی در شطرنج، علاقه‌اش به آواز سنتی و شناخت گسترده‌اش از فرهنگ ایرانی، به‌ویژه فرهنگ تهران، از این بازیگر یاد کرد. او با لحنی طنزآمیز، عجول بودن رحمتی را دستمایه خاطره‌ای قرار داد و گفت این ویژگی بیش از آنکه از شتاب‌زدگی ناشی شود، ریشه در دلسوزی و تمایل او به کمک به همکاران دارد.

تقی‌پور همچنین از رفتار حمایتگرانه رحمتی با هنرمندان نیازمند و کسانی گفت که با مشکلاتی روبه‌رو بوده‌اند؛ او بارها دیده بود که رحمتی برای کمک به آن‌ها پیش‌قدم می‌شود.

فخرالدین صدیق‌شریف: جز محبت چیزی ندیدم

فخرالدین صدیق‌شریف، بازیگر، عنوان مستند «روی خوش» را توصیفی دقیق از شخصیت رحمتی دانست و گفت: «در سال‌های طولانی‌ای که در خدمتشان بودم، جز روی خوش و محبت چیزی از آقای رحمتی ندیدم.»

او با اشاره به سخنان اسماعیل خلج درباره حال‌وهوای حضور در جمع دوستان خوب، حضور هنرمندانی چون رحمتی را مایه دلگرمی و صمیمیت دانست.

شهره سلطانی: از اغذیه‌فروشی خیابان خارک تا همسایگی در درکه

شهره سلطانی با یادآوری دوران جوانی و رفت‌وآمدش به اداره تئاتر در خیابان پارس، از اغذیه‌فروشی اکبر رحمتی در خیابان خارک گفت؛ جایی که مشتری همیشگی بورانی اسفناج آن بود و گاه همراه دوستان و همکلاسی‌های هنرستان به آنجا می‌رفت.

سلطانی خوش‌رویی رحمتی با هنرمندان جوان‌تر را به یاد آورد و گفت سال‌ها بعد نیز در منطقه کوهسار در درکه همسایه او بوده است. او در پایان برای این بازیگر پیشکسوت آرزوی سلامتی کرد و از علاقه خود به او گفت.

رسول نجفیان: هنرمند، رفیق و پناه جامعه

رسول نجفیان با تأکید بر نقش دوستی در زندگی انسان‌ها، خوش‌رویی رحمتی را از ویژگی‌هایی دانست که او را در خاطر اطرافیان ماندگار کرده است. او با اشاره به ادبیات فارسی و مضمون‌هایی از مولانا و حافظ، دوستی اصیل را پیوندی دانست که در دشواری‌ها ارزش خود را نشان می‌دهد.

نجفیان گفت هنرمند می‌تواند در روزگار سختی به مردم آرامش بدهد و به تکیه‌گاهی برای جامعه و دوستانش تبدیل شود؛ جایگاهی که به باور او، رحمتی از آن برخوردار است.

ناصر ممدوح: از عزیزان سال‌های رادیو

ناصر ممدوح، دوبلور و بازیگر، با اشاره به سابقه فعالیت رحمتی در رادیو و خاطرات همکاری با هنرمندان آن دوران، از او به‌عنوان یکی از عزیزانش یاد کرد. ممدوح با ابراز تأسف از اینکه در سال‌های اخیر کمتر فرصت دیدار با رحمتی را داشته است، برای او و دیگر حاضران ابراز احترام و محبت کرد.

رمضانی‌فر: به قولم به اکبر رحمتی وفادار ماندم

رمضانی‌فر، بازیگر، گفت در مسیر حضور در مراسم، لاستیک خودروی او در اتوبان غرب تهران ترکیده و ترافیک سنگین نیز رسیدن به مراسم را دشوار کرده بود؛ با این حال، به دلیل قولی که به رحمتی داده بود، تلاش کرد خود را به مراسم برساند.

اکبر رحمتی: هرچه دارم مدیون همسرم هستم

اکبر رحمتی در این مراسم از همسرش به دلیل همراهی و حمایت در سال‌های زندگی و فعالیت هنری قدردانی کرد و گفت: «از همسر گرامی‌ام که هم‌رزم من هستند، تشکر می‌کنم. ایشان در تمام این مسیری که طی شده، با همه کم‌وکاستی‌ها ساختند و تا امروز در کنارم ماندند. واقعاً هرچه دارم و هرچه هستم، مدیون همسرم هستم.»

او نقش همسرش را در تصمیم‌های زندگی و مسائل اقتصادی مؤثر دانست و گفت حمایت او کمک کرده است تا امروز با اطمینان بیشتری مسیر زندگی را ادامه دهد. رحمتی همچنین در این مراسم آواز خواند.

ابوالفضل توکلی: خوش‌رویی رحمتی، پشتوانه ساخت مستند شد

ابوالفضل توکلی، کارگردان مستند «روی خوش»، ساخت این اثر را تجربه‌ای شیرین برای گروه تولید دانست و گفت انتخاب این عنوان با شخصیت رحمتی تناسب داشته است.

او با اشاره به فیلم‌برداری در محله مولوی، مدرسه دوران تحصیل رحمتی در خیابان طالقانی و محدوده کارگاه نمایش در خیابان جمهوری، توضیح داد که خوش‌وبش و ارتباط صمیمانه این بازیگر با مردم و افراد حاضر در محل، بارها به گروه کمک کرد تا با وجود محدودیت‌ها و دشواری‌های هماهنگی، تصویربرداری را ادامه دهد. توکلی در پایان از همراهی رحمتی و همسرش قدردانی کرد.

مدیر تولید شبکه مستند: شما به قهرمانان ما معنا دادید

صالحی، مدیر تولید شبکه مستند، با یادآوری سال‌های تحصیل و علاقه‌اش به آثار هنرمندان پیشکسوت گفت که این هنرمندان به قهرمانان ذهنی نسل او رنگ و معنا بخشیده‌اند. او برگزاری چنین مراسمی را کمترین کاری دانست که می‌توان برای قدردانی از سال‌ها تلاش هنرمندان انجام داد.

حسین سحرخیز: پایداری و فضیلت اکبر رحمتی

حسین سحرخیز با اشاره به دشواری‌ها و بی‌مهری‌هایی که هنرمندان در طول فعالیت خود تجربه می‌کنند، استقامت و پایداری رحمتی را شایسته قدردانی دانست. او همچنین از همسر این بازیگر برای همراهی و حمایتش در سال‌های فعالیت هنری رحمتی تقدیر کرد و فروتنی او را نشانه رسیدن به فضیلتی ارزشمند دانست.

در پایان این مراسم، از مستند «روی خوش آقای رحمتی» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی ابوالفضل توکلی رونمایی شد.

بیشتر بخوانید:

خاطره انگیزترین سریال های تلویزیون دهه ۹۰

 

https://didhonar.ir/?p=122283

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *