به گزارش پلاتو هنر، صحنههای تئاتر تهران در روزهای پیش رو میزبان نمایشهای متنوعی هستند؛ از روایتهای عاشقانه و داستانهای پررمزوراز گرفته تا آثاری که به روابط انسانی و تجربههای متفاوت زندگی میپردازند. در این میان، هر اجرا فرصتی است برای تماشای جهان از زاویهای تازه و آشنایی با تجربههای متفاوت هنرمندان تئاتر.
در این مطلب، نگاهی داریم به چند نمایش روی صحنه تا علاقهمندان بتوانند با آگاهی بیشتری برای تماشای آثار موردنظرشان برنامهریزی کنند.
آنچه در این گزارش میخوانید
Toggleنمایش «کلهپوکها»
نمایش «کلهپوکها» نوشته نیل سایمون، با ترجمه شهرام زرگر و طراحی و کارگردانی میلاد محمدزاده، از ۳ تا ۱۲ آبان در خانه نمایش مهرگان، سالن یک روی صحنه است. این اثر هر روز ساعت ۱۷:۰۰ اجرا میشود و مدت زمان آن ۴۵ دقیقه است. تهیهکنندگی نمایش را بهار داورزنی بر عهده دارد.
اهورا هدایتی، کارینا محمدی، امیرعباس محرابی، مرسانا عقیلی، دینا جلالی، حسنا پروانه، یگانه میری، کوثر انباری، ماهان قربانی، فاطمه غلامی، فائزه محمودی و آریا سرمدی بازیگران این نمایش هستند. آموزشگاه بازیگری پازل نیز مجری طرح این اثر است.
«کلهپوکها» داستان دهکدهای دورافتاده را روایت میکند که نفرینی قدیمی، نسلهای پیاپی از ساکنان آن را تحت تأثیر قرار داده و نادانی را به بخشی جداییناپذیر از زندگی مردم تبدیل کرده است. در چنین فضایی، ورود لئون، معلم جوان، امید تازهای برای تغییر به وجود میآورد؛ اما مسیر آگاهیبخشی به مردم چندان ساده نیست و او برای شکستن طلسم باید با ترسها، باورهای ریشهدار و مقاومت کسانی روبهرو شود که از تغییر استقبال نمیکنند.
این نمایش با استفاده از موقعیتی طنزآمیز و در عین حال تأملبرانگیز، به موضوعاتی چون نادانی، تعصب، قدرت باورها و دشواری تغییر نگاه انسانها میپردازد. «کلهپوکها» در کنار روایت تلاش یک معلم برای آگاه کردن مردم، این پرسش را مطرح میکند که آیا عشق و دانایی میتوانند بر ترس و عادتهای دیرینه غلبه کنند و مسیر تازهای پیش روی یک جامعه بگذارند؟

نمایش «مرگ ایوان ایلیچ»
نمایش «مرگ ایوان ایلیچ» برگرفته از اثر لئو تولستوی، با ترجمه و تهیهکنندگی علی فرهمند و دراماتورژی، طراحی و کارگردانی مانی یونسی، در آبان ۱۴۰۵ در عمارت هما، سالن دو روی صحنه است. این اثر هر شب ساعت ۲۱:۰۰ اجرا میشود و مدت زمان آن یک ساعت است.
آرش ظلیپور، فرزانه قاسمزاده، مانی یونسی، علی فرهمند، مهشید پناهنده، ریحان روشن، هلیا طهماسبی، زهرا بیگزاده و نیما مظاهری بازیگران این نمایش هستند. موسیقی این اثر را سمیون انتاکوف ساخته و طراحی لباس آن بر عهده پریا الماسی است.
«مرگ ایوان ایلیچ» داستان مردی را روایت میکند که تمام عمر خود را مطابق معیارهای پذیرفتهشده جامعه گذرانده است؛ شغلی آبرومند، خانه و خانوادهای معمولی و زندگیای که از بیرون، موفق و قابلقبول به نظر میرسد. اما مواجهه با مرگ، او را به بازنگری در تمام آنچه تاکنون زندگی کرده وادار میکند. چیزهایی که زمانی برایش نشانه موفقیت بودند، بهتدریج معنای خود را از دست میدهند و پرسشهایی تازه درباره زندگی و انتخابهایش شکل میگیرند.
ترس ایوان تنها به پایان زندگی محدود نمیشود؛ او از این هم هراس دارد که با رفتنش، جهان بدون هیچ تغییری به مسیر خود ادامه دهد و نبودنش تأثیری بر دیگران نگذارد. این مواجهه، او را با حقیقتی دشوار روبهرو میکند: آیا زندگیای که برای جلب رضایت دیگران و رسیدن به تصویری پذیرفتهشده از موفقیت ساخته، واقعاً زندگی دلخواه خودش بوده است؟
این نمایش با تمرکز بر تنهایی انسان در مواجهه با مرگ، به مفاهیمی چون معنای زندگی، هویت، انتخاب و فاصله میان زندگی واقعی و آنچه جامعه از ما انتظار دارد میپردازد. «مرگ ایوان ایلیچ» در نهایت مخاطب را با پرسشی اساسی تنها میگذارد: اگر روزی با پایان زندگی روبهرو شویم، آیا میتوانیم با اطمینان بگوییم که واقعاً زندگی کردهایم؟

نمایش «خسرو پرویز»
نمایش «خسرو پرویز» به نویسندگی و کارگردانی سهند خیرآبادی و تهیهکنندگی شبیر پرستار، از ۶ آبان تا ۱۱ آذر در تئاترشهر، سالن چهارسو روی صحنه است. این اثر هر شب ساعت ۲۰:۰۰ اجرا میشود و مدت زمان آن یک ساعت و ۲۰ دقیقه است. تماشای این نمایش برای افراد زیر ۱۵ سال توصیه نمیشود.
شقایق فراهانی، محمدرضا صولتی، کیمیا نصیری، آرزو شیخی و مسعود کرامتی بازیگران این نمایش هستند. طراحی صحنه را شبیر پرستار بر عهده دارد و میلاد قنبری آهنگساز این اثر است.
«خسرو پرویز» با جملهای تأملبرانگیز آغاز میشود: «در انتهای هر لذتی، زجری کمین کرده است.» این عبارت، دریچهای به جهان نمایش میگشاید؛ جهانی که در آن لذت و رنج در تقابل با یکدیگر قرار نمیگیرند، بلکه همچون دو روی یک تجربه، پیوندی ناگسستنی دارند.
عنوان نمایش یادآور خسرو پرویز، پادشاه ساسانی است؛ شخصیتی تاریخی که زندگیاش با قدرت، شکوه و فراز و فرودهای بسیار گره خورده است. با این حال، بدون اطلاعات بیشتر درباره خط داستانی اثر، نمیتوان درباره نحوه پرداخت نمایش به زندگی این شخصیت تاریخی با قطعیت صحبت کرد.
آنچه از شعار نمایش برمیآید، تأکید بر ناپایداری لذت و حضور همیشگی رنج در تجربه انسانی است؛ مضمونی که مخاطب را به تأمل درباره بهای خواستهها، پیامدهای کامیابی و رابطه میان لذت و درد دعوت میکند.

نمایش «سپید زخم»
نمایش «سپید زخم» به نویسندگی تینا رحمانی و یکتا یکه و کارگردانی یکتا یکه، از ۳ تا ۱۵ آبان در خانه نمایش دا، سالن شماره یک، روی صحنه است. این اثر هر شب ساعت ۲۰:۳۰ اجرا میشود و مدتزمان آن یک ساعت است. طراحی نمایش را مرضیه محمددخت بر عهده دارد و تماشای آن برای افراد زیر ۱۵ سال توصیه نمیشود.
یکتا یکه، آتوسا زارعی، مریم ستاری، فاطمه اسمی، امین خلیلی، عرشیا نوری، محمد رفیعی و مهدی رمضانی بازیگران این نمایش هستند و ملودی کاکایی نیز بهعنوان بازیگر کودک در آن حضور دارد.
«سپید زخم» روایتی از حقیقتهایی است که گاهی پشت لبخندهای بهظاهر آرام و بینقص پنهان میشوند؛ زخمهایی که دیده نمیشوند و فریادهایی که هیچگاه به گوش کسی نمیرسند. عنوان نمایش نیز از همین تضاد میان ظاهر سپید و رنج پنهان حکایت دارد؛ تقابلی میان آنچه دیگران میبینند و آنچه در لایههای پنهان زندگی و احساسات آدمها میگذرد.
این اثر با تمرکز بر دردهای ناگفته و حقیقتهای پنهان، مخاطب را به تأمل درباره فاصله میان ظاهر و واقعیت دعوت میکند؛ جایی که لبخند همیشه نشانه آرامش نیست و سکوت، لزوماً به معنای نبود رنج نیست. «سپید زخم» یادآور تجربههایی است که ممکن است از چشم دیگران دور بمانند، اما اثرشان در زندگی آدمها باقی میماند.

نمایش «ابوالهول»
نمایش «ابوالهول» به نویسندگی علی شمس و طراحی و کارگردانی یاسین طاهری مقدم، از ۳ آبان در عمارت نوفللوشاتو روی صحنه رفته است. تهیهکنندگی این اثر را محمد هنرور بر عهده دارد و اجرا هر شب ساعت ۲۰:۰۰ برگزار میشود. مدتزمان نمایش یک ساعت است.
مهشید رنجبر، مانیا حیات، امیرحسین معظمی، امیرعلی نجیبزاده و مهدی نجفی بازیگران این نمایش هستند. طراحی لباس را مهشید رنجبر انجام داده و سهند سلیمانی نیز آهنگسازی اثر را بر عهده دارد.
«ابوالهول» داستان پنج روز، یک اتوبوس و عشقی است که شاید در نگاه اول کاملاً اتفاقی به نظر برسد. پرسش محوری نمایش این است که آیا عاشق شدن واقعاً تصادفی است یا گاهی شرایط و لحظههایی که در آن قرار میگیریم، ما را به سمت احساسی پیشبینینشده سوق میدهند؟
در معرفی این نمایش، تصویری از یک اتوبوس قدیمی پاریسی و قرار ملاقاتی پس از یک دلدادگی ناگهانی دیده میشود؛ فضایی که میتواند آغازگر روایتی درباره عشق، تصادف و مسیرهای غیرمنتظره شکلگیری رابطه میان آدمها باشد. «ابوالهول» با طرح این پرسش که آیا عشق همیشه ناخواسته از راه میرسد، مخاطب را به فکر کردن درباره مرز میان اتفاق و انتخاب دعوت میکند.

بیشتر بخوانید:




