به گزارش پلاتو هنر، سیامک ادیب، بازیگر سینما، تئاتر و تلویزون و همبازی زندهیاد اکبر عبدی در سریال «سبزواران» با اشاره به تجربه همکاری با این هنرمند فقید از منش انسانی، مهربانی و جایگاه ماندگار او در سینما و تلویزیون ایران سخن گفت.
ادیب درباره نخستین مواجهه خود با زندهیاد اکبر عبدی گفت:«سال گذشته همین زمان مشغول بازی در سریالی به نام «سبزواران» بودم که آقای عبدی هم در آن حضور داشتند. از ابتدا کمی برای نزدیک شدن به ایشان تردید داشتم؛ اکبر عبدی بود و نمیدانستم من را میشناسد یا نه، یا اگر جلو بروم چه برخوردی خواهد داشت. فردای آن روز قرار بود روبهروی هم بازی کنیم و صحنه مشترک داشته باشیم.»

او ادامه داد:«وقتی جلو رفتم و سلام کردم، به قدری خوب برخورد کردند که یک ساعت بعد گفتوگوی ما کاملاً صمیمانه شده بود. بهویژه وقتی متوجه شدند ریشه من هم از تئاتر است و تئاتر کار میکنم، این رفاقت و صمیمیت دوچندان شد.»
این بازیگر با اشاره به برخی روایتها و قضاوتهایی که گاه درباره هنرمندان مطرح میشود، افزود:
«گاهی آدم چیزهایی خارج از فضای سینما و میان مردم میشنود و دلش میسوزد؛ چون آنچه من از نزدیک دیدم، انسانی بسیار مهربان، دلسوز و خانوادهدوست بود. وقتی از خانواده صحبت میکنم، منظورم فقط خانواده خودش نیست. اگر میدید کسی به مادرش نمیتواند رسیدگی کند، کمک میکرد و حتی خرج آن مادر را میداد.»

ادیب با اشاره به توصیفی که درباره اکبر عبدی شنیده بود، بیان کرد:«در اینستاگرام شنیدم کسی میگفت او به نوعی فردین زمان ما بود؛ واقعاً همینطور بود.»
او درباره جای خالی زندهیاد اکبر عبدی در سینمای ایران گفت:«هر کسی که رفته، جایش پر نشده است. هر هنرمندی ردپا و امضای منحصر به فرد خودش را دارد. یکی از کسانی که بعد از رفتنش بسیار افسوس خوردم و مدام با خودم فکر میکردم آیا کسی جای او را پر میکند یا نه، خانم فهیمه راستکار بود. بازی کردن نقش طنز بسیار سخت است؛ طنزی که مردم را بخنداند. اکبر عبدی و هنرمندانی از این جنس، این کار را بهخوبی انجام میدادند و در روی دیگر سکه، نقشهای جدی را هم درجهیک ایفا میکردند. این یعنی با یک استعداد درخشان روبهرو هستیم. امروز هم بازیگران توانمندی داریم اما آن رنگوبویی که این هنرمندان داشتند، دیگر تکرارشدنی نیست.»

محبوبیت اکبر عبدی
سیامک ادیب سخنانش را اینگونه پایان داد: «بخشی از محبوبیت استاد اکبر عبدی، جدا از کمدین بودن، گریمهای متفاوت و نقشهای ماندگارش، به مردمی بودن او برمیگشت؛ اینکه از دل خود مردم بود. مثل آقای خسرو شکیبایی که مردم از رفتار و برخوردش خاطره داشتند. وقتی هنرمندی با مردم چنین برخوردی دارد، در دل آنها مینشیند و مردم با اشتیاق بیشتری آثارش را دنبال میکنند.»
بیشتر بخوانید:




