به گزارش پلاتو هنر، مستند تازه سارا طالبیان با نگاه به وضعیت کودکان آسیبدیده در میناب، تلاش میکند تصویری از تأثیر بلندمدت جنگ بر سلامت روان نسل نوجوان ارائه دهد. اگرچه میناب با عدد «۱۶۸» شناخته میشود، اما ابعاد این ماجرا بسیار گستردهتر است و حدود ۴۰۰ دانشآموز یک مدرسه به شکلهای مختلف درگیر حادثه شدهاند.
روایت فیلم از کودکانی آغاز میشود که پس از حمله نهم اسفند ۱۴۰۴ به شهر و اصابت ۲ موشک به دبستان «شجره طیبه» هنوز شبها خواب آرام ندارند، از صداهای ناگهانی و اتفاقهای روزمره هراس دارند و ترس به بخشی جداییناپذیر از زندگی آنها تبدیل شده است.
کودکانی که بیش از هر چیز، با تروماهای جنگ زندگی میکنند و حتی نمیتوانند با آرامش به آغاز سال تحصیلی جدید و اول مهر فکر کنند.
این مستند، یکی از مجموعه مستندهای مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی با موضوع جنگ رمضان است. سارا طالبیان، تاکنون کارگردانی مستندهای «برای کیان»، «رویای ناتمام» و «آبه» را در کارنامه دارد.

از «برای کیان» تا میناب؛ سارا طالبیان این بار سراغ بازماندگان مدرسه رفت
به بهانه ساخت این مستند با سارا طالبیان کارگردان، به گفتوگو نشستهایم که در ادامه میخوانید.
سارا طالبیان عنوان کرد: موضوع کودکان در مستندسازی، دغدغه همیشگی من بوده است، همانطور که پس از جنگ ۱۲ روزه، مستند «برای کیان» را ساختم که در مورد پسربچهای است که در نخستین شب جنگ، پدر، مادر و برادرش را از دست داد و ۶۵ درصد دچار سوختگی شد. این بار هم دوست داشتم به کودکان میناب بپردازم که در حقیقت مکمل نگاه من در گذشته است.
او ادامه داد: قصه این مستند، بازماندگان مدرسه میناب را روایت میکند. با توجه به اینکه 168 دانشآموز به شهادت رسیدهاند، در حالیکه جمعیت دانشآموزان دبستان «شجره طیبه» به 400 نفر میرسد که میتوان گفت بازماندگان حادثه هرکدام دچار آسیبی شدهاند.
مستند تازه سارا طالبیان؛ تروماهای جنگ در چشمان کودکان میناب
این کارگردان تصریح کرد: تاکنون برای ساخت این مستند 3 بار به میناب سفر داشتهام اما فیلمبرداری این مستند همچنان ادامه دارد. در مسیر تولید با نشانههای مشترکی از آسیبهای روانی دانشآموزان بازمانده روبهرو شدم، اکثر این کودکان با اختلال در خواب، بیخوابی و وابستگی بسیار به والدینشان همراه هستند که بسیار غمانگیز است.

سارا طالبیان: شاید این مستند نگاه طرفداران جنگ را تغییر دهد
سارا طالبیان درباره جلب اعتماد کودکان و خانواده هایشان اظهار کرد: در این مسیر چالش بسیار جدی وجود نداشت اما پیش از من، تعدادی بلاگر و کسانی که احتمالا حرفهای نبودهاند به این داستان ورود کرده بودند و سراغ این خانوادهها رفتند که متاسفانه خاطره خوشی به جا نگذاشتند و به همین دلیل، ورود ما به داستان کمی سخت و چالشبرانگیز شد.
سارا طالبیان در پایان درباره تاثیر این مستند بر جامعه گفت: من همیشه ضد جنگ بودهام اما در حال حاضر در کشور افرادی هستند که از جنگ طرفداری میکنند. شاید با دیدن این مستند موضع خود را تغییر بدهند. عدهای هم گمان میکنند کودکان مدرسه میناب، خاص و جدا از مردم بودند اما باید بگویم تمام آن کودکان از خانوادههای معمولی و غیرنظامی بودهاند.

بیشتر بخوانید:




