به گزارش پلاتو هنر، مرضیه برومند را نمیتوان فقط یک کارگردان یا عروسکگردان دانست؛ او خالق بخشی از خاطرات جمعی ایرانیان است. در روزگاری که بسیاری از آثار کودک تنها به سرگرمی میاندیشیدند، برومند با نگاهی انسانی و اجتماعی، جهانهایی خلق کرد که در آن عروسکها مانند انسانها زندگی میکردند، اشتباه میکردند، میترسیدند، دوست میداشتند و رشد میکردند.
برومند نسلی را تربیت کرد که مهربانی، همکاری و پذیرش تفاوتها را از زبان موشها، عروسکها و شخصیتهای خیالانگیز آموختند. او توانست مرز میان دنیای کودک و بزرگسال را از میان بردارد و آثاری خلق کند که هم کودکان را مجذوب میکرد و هم بزرگترها را به تأمل وا میداشت. به همین دلیل، نام او تنها در تاریخ تلویزیون و تئاتر ایران ثبت نشده، بلکه در حافظه عاطفی چند نسل از ایرانیان جای گرفته است.

روایت سالهای آغازین زندگی مرضیه برومند
مرضیه برومند در ۱۷ خرداد ۱۳۳۰ در تهران چشم به جهان گشود. این هنرمند در خانوادهای فرهنگ دوست و علاقهمند به هنر بزرگ شد فضایی که از سالهای کودکی او را با هنر، قصه و نمایش، آشنا کرد. چند تن از اعضای خانواده او، از جمله خواهرانش احترام و راضیه برومند، بعدها به چهرههای شناختهشده تلویزیون و تئاتر ایران تبدیل شدند به همین خاطر از همان سالهای کودکی با فضای هنر و ادبیات آشنا بود.
بخشی از دوران کودکی او به دلیل شغل پدرش در شهر خوی سپری شد در همان سالها به قصه، کتاب، نمایش و فعالیتهای هنری علاقهمند شد. برخلاف بسیاری از همنسلانش، از همان نوجوانی به خلق داستان و اجرای نمایش گرایش داشت و این علاقه بعدها مسیر زندگی حرفهای او را تعیین کرد.
برومند پس از پایان تحصیلات متوسطه، وارد دانشگاه تهران شد و در دانشکده هنرهای زیبا رشته هنرهای نمایشی را انتخاب کرد. حضور در فضای دانشگاهی باعث شد با تئاتر حرفهای آشنا شود و فعالیت خود را در نمایشهای دانشجویی آغاز کند. در اوایل دهه ۱۳۵۰، همزمان با دوران دانشجویی، بهصورت جدی وارد عرصه تئاتر کودک شد. نخستین تجربههای حرفهای او در نمایشهایی شکل گرفت که برای کودکان تولید میشدند و از تلویزیون نیز پخش میشدند. همین تجربهها پایههای نگاه ویژه او به دنیای کودک را شکل داد.
