«گمشده در زمان» و کشف جهان هستی
به گزارش پلاتو هنر، چهل‌‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران با رویکرد «خِردمحوری و اندیشه‌ورزی» و به دبیری بهروز شعیبی از ۲۷ مهر تا ۲ آبان ۱۴۰۴ در پردیس سینمایی ایران‌مال تهران برگزار خواهد شد.
با توجه به اینکه به چهل‌‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران نزدیک می‌شویم و اسامی فیلم‌های تجربی بخش مسابقه ملی این رویداد اعلام شده است، با محمدرضا حق‌نگهدار کارگردان فیلم «گمشده در زمان» در بخش فیلم تجربی گفت‌وگویی داشته‌ایم که در ادامه می‌خوانید.
محمدرضا حق‌نگهدار درباره داستان این فیلم توضیح داد: فیلم کوتاه «گمشده در زمان» با اشتیاق کودکانه به جدال با زمان می‌پردازد که به صورت تجربی تولید شده است.
آوار واقعیت، اشتیاق برای شناخت هستی را کم‌رنگ می‌کند
این کارگردان درباره شکل‌گیری داستان فیلم کوتاه «گمشده در زمان» مطرح کرد: ما در دوره‌ای قرار گرفتیم که به واسطه آوار واقعیت، روزمرگی و شوقی که در وجودمان برای شناخت هستی، کشف رازها، احساس کودکانه و پرسش‌هایی که به ذهنمان می‌‌رسد، وجود دارد مدام در حال کم‌رنگ شدن است. از طرفی دیگر مواجهه با زمان از دغدغه‌های دیگر انسان است که از نظرم یکی از ابعاد هستی‌شناسی انسان محسوب می‌شود که پیوسته باید از اشتیاقش در گذر از زمان مراقبت کند.
او ادامه داد: قطعا این اثر از جهان‌بینی و دغدغه ذهنی‌ام تولید شده است. کشف جهان هستی، پرسش‌هایی که همیشه ذهنم را درگیر می‌کرد و هیچوقت به پاسخ نرسیدم که گذر از زمان چقدر قابل لمس و تاثیرگذار است.
حق‌نگهدار درباره فیلم‌برداری این فیلم کوتاه گفت: این اثر در یک فضای محدودی در شهر شیراز در یک روز تولید شد، البته نیازی هم به فضای وسیعی ندارد.
ظرفیت‌های پنهان سینما در سینمای تجربی کشف می‌شود
محمدرضا حق‌نگهدار درباره چالش‌های پروسه تولید فیلم کوتاه «گمشده در زمان» عنوان کرد: بزرگ‌ترین چالش در سینمای تجربی، پیش از تولید یک اثر تحربی تامل بر این است که این اثر تا چه اندازه می‌تواند در راستای گسترش دستور زبان سینما و یا کشف ظرفیت‌های پنهان سینما کمک کند. حتما ظرفیت‌هایی وجود که از آن‌ها کمتر بهره برده‌ایم و سینمای تجربی که به یک آزمایشگاه شباهت دارد می‌تواند در این مسیر کمک کند و با کشف ظرفیت‌ها به دستور زبان سینما وسیع‌تر بپردازد.
او ادامه داد: پیش از تولید یک اثر تجربی ممکن است یک سری آزمایشاتی را انجام شود که این پروژه با استفاده از صدا و ظرفیت‌های تصویری تلاش کرده است در مسیر متفاوتی گام بردارد.
طراحی موسیقی بعد روانشناسی دارد
حق‌نگهدار درباره نقش موسیقی در فیلم کوتاه «گمشده در زمان» مطرح کرد: طراحی موسیقی و افکت‌گذاری برای دیدن از گذشته تا به امروز متفاوت شده است و وجه روانشناسی دارد. یعنی به این واسطه شرایطی ایجاد می‌شود که فعل و انفعالاتی در ذهن مخاطب رخ دهد و تصویرسازی موضوعاتی را به واسطه صدا برای مخاطب فراهم شود.
پردازش دیدگاه‌های شخصی در سینمای کوتاه امکان‌پذیر است
محمدرضا حق‌نگهدار در پایان درباره دغدغه فیلمسازی در سینمای کوتاه گفت: به واسطه کم‌رنگ بودن وجه اقتصادی در سینمای کوتاه نسبت به سینمای بلند این فرصت مهیا می‌شود که به دغدغه‌هایی پرداخته شود که تمایل برای انتقال آن‌ها به دیگران وجود دارد. گاهی برای یک فیلمساز پرسش‌هایی ایجاد می‌شود که تمایل دارد با مخاطب به اشتراک بگذارد. به همین واسطه مخاطب هوای تازه‌تری را در سینمای کوتاه استشمام می‌کند. در سینمای بلند ساخت دیدگاه‌های شخصی به علت وجه اقتصادی تاحدودی امکان‌پذیر نیست.
بیشتر بخوانید:
