به گزارش پلاتو هنر، امروز کمتر کسی را میتوان پیدا کرد که نام کیلین مورفی را نشنیده باشد. از «تامی شلبی» در سریال «پیکی بلایندرز» گرفته تا «جی. رابرت اوپنهایمر» در فیلم برنده اسکار کریستوفر نولان، او به یکی از شناختهشدهترین بازیگران جهان تبدیل شده است. اما موفقیت مورفی نه حاصل یک جهش ناگهانی، بلکه نتیجه بیش از دو دهه تلاش، انتخابهای هوشمندانه و صبر حرفهای است.
مورفی در شهر کورک ایرلند به دنیا آمد و برخلاف آنچه بسیاری تصور میکنند، نخستین رؤیای او بازیگری نبود. او در نوجوانی به موسیقی علاقه داشت و همراه برادرش در یک گروه موسیقی فعالیت میکرد. حتی مدتی تصور میکرد آیندهاش در دنیای موسیقی رقم خواهد خورد. با این حال ورود به تئاتر مسیر زندگی او را تغییر داد.
کلین مورفی؛ ستارهای که یک شبه متولد نشد
نقطه آغاز جدی فعالیت حرفهای مورفی نمایش «Disco Pigs» بود؛ نمایشی که با استقبال فراوان روبهرو شد و نام او را بر سر زبانها انداخت. موفقیت این اثر راه ورود او به سینما را هموار کرد. مورفی از همان ابتدا به جای انتخاب نقشهای کلیشهای و قهرمانانه، سراغ شخصیتهای پیچیده، آسیبدیده و گاه تاریک رفت؛ انتخابی که بعدها به یکی از ویژگیهای اصلی کارنامه او تبدیل شد.
نخستین موفقیت بزرگ سینمایی او با فیلم «28 Days Later» رقم خورد. بازی در نقش اصلی این اثر نه تنها توجه منتقدان را جلب کرد، بلکه نشان داد مورفی توانایی تبدیل شدن به یکی از چهرههای مهم نسل خود را دارد. چشمان نافذ، بازی کنترلشده و توانایی انتقال احساسات بدون اغراق، از همان زمان به امضای بازیگری او تبدیل شد.
راز موفقیت کلین مورفی؛ بیش از 20 سال صبر و انتخابهای درست
یکی از مهمترین نقاط عطف زندگی حرفهای مورفی آشنایی با کریستوفر نولان بود. او برای نقش بتمن تست بازیگری داد اما نولان معتقد بود برای این نقش مناسب نیست. با این حال استعداد مورفی آنقدر چشمگیر بود که نولان نقش «دکتر اسکرکرو» را در فیلم «Batman Begins» به او سپرد. همکاری این دو هنرمند بعدها در آثاری چون «Inception»، «Dunkirk» و سرانجام «Oppenheimer» ادامه یافت و به یکی از موفقترین همکاریهای بازیگر و کارگردان در سینمای معاصر تبدیل شد.
با وجود حضور در آثار مهم سینمایی، بسیاری از مخاطبان جهان مورفی را با نقش «تامی شلبی» در سریال «Peaky Blinders» به یاد میآورند. شخصیتی پیچیده، خشن، باهوش و در عین حال آسیبپذیر که به یکی از ماندگارترین کاراکترهای تلویزیونی دهه اخیر تبدیل شد. مورفی نزدیک به یک دهه با این شخصیت زندگی کرد و نقش مهمی در محبوبیت جهانی سریال داشت.
نکته جالب اینجاست که مورفی سالها در نقشهای مکمل درخشید اما هرگز برای رسیدن به شهرت عجله نکرد. او حاضر نشد صرفاً برای دیده شدن هر پیشنهادی را بپذیرد. همین صبر حرفهای سرانجام نتیجه داد و کریستوفر نولان نقش اصلی «Oppenheimer» را به او سپرد؛ نقشی که علاوه بر تحسین گسترده منتقدان، جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را نیز برایش به ارمغان آورد.
شاید راز موفقیت کیلین مورفی را بتوان در چند ویژگی خلاصه کرد؛ انتخاب نقشهای متفاوت به جای نقشهای صرفاً تجاری، تمرکز بر هنر بازیگری به جای سلبریتی بودن، همکاری بلندمدت با فیلمسازان معتبر و مهمتر از همه، صبری که بیش از بیست سال طول کشید تا ثمره آن را در بالاترین سطح سینمای جهان ببیند.
به همین دلیل است که بسیاری معتقدند کیلین مورفی یکشبه ستاره نشد؛ او آرامآرام، نقش به نقش و فیلم به فیلم، اعتباری ساخت که امروز نامش را در میان مهمترین بازیگران سینمای معاصر قرار داده است.
بیشتر بخوانید:
خانمها و آقایان، به دنیای «The Last of Us» خوش آمدید، جایی که در آن بقا تنها آغاز ماجرا است
