به گزارش پلاتو هنر، در پی انتشار خبر کشتهشدن جواد گنجی، فیلمساز جوان ایرانی، در روز پنجشنبه ۱۸ دیماه، موجی از روایتهای متناقض و شتابزده در برخی رسانههای خارج از کشور شکل گرفت؛ روایتهایی که پیش از روشنشدن ابعاد ماجرا، تلاش داشتند نام جواد گنجی را در چارچوب روایتهای مورد نظر خود بازتعریف و مصادره کنند.
این روند با واکنش صریح خانوادهی جواد گنجی مواجه شد؛ خانوادهای که تصمیم گرفت در برابر مصرف رسانهای نام فرزندش سکوت نکند.
این گزارش، روایت مستند خانوادهی جواد گنجی از فرزندشان است؛ روایتی که نه در پی قهرمانسازی است و نه در خدمت بهرهبرداری سیاسی. این گزارش تلاشی است برای ثبت روایت خانواده، پیش از آنکه حقیقت در هیاهوی رسانهای گم شود.
خانوادهای که اجازه نداد نام فرزندش مصرف شود
در میانهی تیترهایی که پیش از حقیقت نوشته شدند و روایتهایی که با شتاب منتشر شدند، صدایی آرام اما پیوسته شنیده شد؛ صدای خانواده.
خانوادهای که میتوانست مانند بسیاری دیگر، در سوگ فرو برود و کنار بکشد، اما بهدرستی دریافت اگر سکوت کند، روایتهای جعلی جای حقیقت را خواهند گرفت و نام فرزندشان، بیدفاع، دستبهدست خواهد شد.
آنها تصمیم گرفتند وارد میدان شوند؛ نه برای ساختن اسطوره، نه برای تطهیر نمایشی یک مرگ، بلکه برای ترسیم یک خط قرمز روشن: اینکه مرگ جواد گنجی به ابزاری برای دروغ و بهرهبرداری رسانهای تبدیل نشود.
در برابر رسانههایی که از «خون» روایت میساختند، خانواده از «نام» دفاع کرد؛ از حیثیت، از واقعیت زندگی، و از انسانی که پیش از آنکه سوژهی خبر شود، فرزند بود.
ایستادگی خانواده، واکنشی احساسی یا عصبی نبود؛ تصمیمی آگاهانه بود در برابر روایتهایی که میخواستند یک انسان را حتی پس از مرگش، بازتعریف کنند.
و شاید همینجا تفاوت آشکار میشود: جایی که برخی رسانهها بهدنبال بهرهبرداریاند، خانواده بهدنبال پایاندادن به سوءاستفاده است.
این مقاومت، نه فقط دفاع از نام جواد گنجی، بلکه دفاع از مرز باریکی است میان روایت مسئولانه و وقاحت رسانهای.
توضیح تکمیلی
این گزارش بر اساس گفتوگوی مستقیم خبرنگار پلاتوهنر با خانوادهی جواد گنجی تهیه شده است. پیگیریهای پلاتوهنر درباره جزئیات این پرونده همچنان ادامه دارد.
بیشتر بخوانید:
جواد گنجی کارگردان و دستیار کارگردان با سابقه سینمای ایران به شهادت رسید
