«کانِکس»؛ تنهایی انسان معاصر را به تصویر می‌کشد
به گزارش پلاتو هنر، چهل‌‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران با رویکرد «خِردمحوری و اندیشه‌ورزی» و به دبیری بهروز شعیبی از ۲۷ مهر تا ۲ آبان ۱۴۰۴ در پردیس سینمایی ایران‌مال تهران برگزار خواهد شد.
با توجه به اینکه به چهل‌‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران نزدیک می‌شویم و اسامی فیلم‌های داستانی بخش مسابقه ملی این رویداد اعلام شده است، با دینا رضایی کارگردان فیلم کوتاه «کانِکس» در بخش فیلم داستانی گفت‌وگویی داشته‌ایم که در ادامه می‌خوانید.
دینا رضایی درباره داستان فیلم کوتاه «کانِکس» توضیح داد: داستان این فیلم کوتاه درباره مردی میانسال است که تلاش می‌کند تا به دور از هیاهو و سختی‌ها، دنیای جدید و امنی برای خود خلق کند.
تنهایی انسان معاصر دغدغه همیشگی من بود
این کارگردان درباره شکل‌گیری داستان فیلم کوتاه «کانِکس» مطرح کرد: تنهایی انسان معاصر دغدغه اصلی و همیشگی من بوده و اینکه انسان چگونه می‌تواند از دنیایی که هر روز رو به صنعتی شدن می‌رود، فاصله بگیرد، به همین خاطر شخصیت اصلی داستان در هیاهوی زندگی به یک انتخاب دست می‌زند و تنهایی را انتخاب می‌کند اما دنیای متصورش را با صداهای پیرامونش به صورتی خلق می‌کند تا به آرامش ایده‌آلی که دوست دارد، دست پیدا کند.
خلق دنیایی متفاوت از صداهای محیط پیرامون
او ادامه داد: این فیلم داستان مردی میانسال، نگهبان کارگاه ساختمانی است که روزانه هر گونه صدای محیط پیرامونش را ضبط می‌کند و شب که به کانکس خود باز می‌گردد، صداها را طوری کنار هم قرار می‌دهد تا اتمسفری متفاوت از یک دنیای پرهیاهو، خشن و زخمت خلق کند.
تضاد میان دنیای درونی شخصیت و حقیقت در نور ورنگ لمس می‌شود
دینا رضایی درباره چالش‌های پروسه تولید فیلم کوتاه «کانِکس» عنوان کرد: اولین چالشی که هنگام پروسه ساخت این فیلم کوتاه داشتیم، اخذ مجوز برای محل فیلم‌برداری ایده‌آل داستان بود که از پیش در شهر پردیس انتخاب کرده بودم. درباره لوکیشن فیلم‌برداری این نظر را داشتم که بیرون از کانکس هیچ‌گونه فضای سبزی وجود نداشته باشد و با محیط داخل کانکس در تضاد قرار بگیرد که پیداکردن چنین لوکیشینی دشوار بود.
انگار زندگی درون کانکس جریان دارد…
این کارگردان درباره فضاسازی و طراحی صحنه فیلم کوتاه «کانِکس» تصریح کرد: قصد داشتم با چنین فضاسازی یک تضاد میان دنیای درونی شخصیت و دنیای بیرونی که حقیقت زندگی است یه تصویر بکشم که چنین موضوعی در انتخاب لوکیشن، رنگ و نور صحنه رعایت شد. فضای بیرونی کانکس سرد و بی‌روح است و هیچ رنگ و نوری ندارد، حتی لباس آدم‌ها بی‌رنگ و خاکستری است و انگار تنها درون کانکس زندگی جریان دارد و همه چیز دارای رنگ و نور است.
صداگذاری نقش پر رنگی دارد
رضایی درباره نقش موسیقی در فیلم کوتاه «کانِکس» مطرح کرد: این فیلم کوتاه موسیقی ندارد اما صداگذاری نقش پر رنگ و اساسی دارد. به این خاطر که درون کانکس تعداد بسیاری کاست وجود دارد که صداهای محیطی بسیاری ضبط شده و ضبط کردن تمامی این صداها زمان‌بر بود.
دغدغه‌ام در فیلمسازی با توجه به تجربه زیستی‌ام متفاوت می‌شود
دینا رضایی در پایان درباره دغدغه فیلمسازی در سینمای کوتاه گفت: دغدغه من در فیلمسازی با توجه به تجربه زیستی‌ام در طول زمان ممکن است تغییر کند. چند سالی است که موضوع تنهایی برایم پررنگ و حائز اهمیت شده است. موضوع دیگری که ذهن‌من را درگیر می‌کند انتخاب زن برای مادر شدن و مادر نشدن است، اینکه اگر یک زن تصمیم بگیرد در طول زندگی‌اش دارای فرزند نباشد چه اتفاقاتی ممکن است در این مسیر برای اون رقم بخورد.
بیشتر بخوانید:
