به گزارش پلاتو هنر، چهاردهمین سالگرد تأسیس مؤسسه هنرمندان پیشکسوت در حالی برگزار شد که در کنار پیام‌های تبریک و تأکید بر جایگاه پیشکسوتان، بخشی از مراسم به طرح یک مطالبه قدیمی اختصاص پیدا کرد؛ اینکه مؤسسه‌ای که قرار است پشتیبان هنرمندان باشد، خود تا چه اندازه از حمایت و استقلال برخوردار است؟
در این مراسم، بر نقش هنرمندان پیشکسوت در حفظ حافظه فرهنگی کشور تأکید شد و سخنرانان از ضرورت فراهم کردن زمینه حضور اجتماعی و فرهنگی این هنرمندان و انتقال تجربه آنها به نسل‌های جوان گفتند. در بخشی از مراسم، پیام عباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، به مناسبت چهاردهمین سالگرد تأسیس مؤسسه هنرمندان پیشکسوت ارائه شد.
صالحی در این پیام، پیشکسوتان را فراتر از صاحبان آثار و تجربه دانست و تأکید کرد که بخش مهمی از میراث فرهنگی ایران در خاطرات، تجربه‌ها و شیوه زیست هنرمندانی باقی مانده است که سال‌ها در عرصه فرهنگ و هنر فعالیت کرده‌اند. در این پیام همچنین بر ضرورت فراتر رفتن مؤسسه از یک نهاد صرفاً حمایتی تأکید شده بود؛ مؤسسه‌ای که علاوه بر توجه به مسائل رفاهی و معیشتی هنرمندان، بتواند بستری برای ارتباط میان نسل‌های مختلف و انتقال تجربه پیشکسوتان به هنرمندان جوان باشد.
در ادامه، بر اهمیت حفظ شأن و کرامت هنرمندان پیشکسوت و توجه به سلامت، معیشت و حضور اجتماعی آنان تأکید شد و از مدیران و دست‌اندرکاران مؤسسه برای فعالیت‌های سال‌های گذشته قدردانی شد. در بخش دیگری از مراسم نیز از پدرام نظری، مدیر روابط عمومی مؤسسه، که به دلیل مهاجرت همسرش قرار است از این مجموعه جدا شود، تقدیر شد. اما شاید صریح‌ترین بخش مراسم زمانی رقم خورد که رضا فیاضی روی صحنه حاضر شد و از تغییر شرایط مؤسسه و کمرنگ شدن برخی برنامه‌های آن سخن گفت.
فیاضی با اشاره به سفرها و دورهمی‌هایی که در سال‌های گذشته برای هنرمندان پیشکسوت برگزار می‌شد، پرسید چرا این برنامه‌ها متوقف شده و چرا مؤسسه‌ای که محل گردهمایی هنرمندان بوده، امروز با چنین شرایطی روبه‌رو شده است. او در سخنانش تأکید کرد که مشکلات اقتصادی، گرانی و شرایط دشوار کشور را نمی‌توان نادیده گرفت، اما در عین حال معتقد بود همین شرایط نباید باعث شود حمایت از نهادی که خود وظیفه حمایت از هنرمندان را بر عهده دارد، فراموش شود.
فیاضی در نهایت بر ضرورت حمایت از مؤسسه هنرمندان پیشکسوت و استقلال آن تأکید کرد؛ موضوعی که از زاویه‌ای دیگر، مسئله اصلی چنین مؤسساتی را یادآوری می‌کند: آیا قرار است پیشکسوتان تنها در مناسبت‌ها مورد تقدیر قرار بگیرند یا تجربه و حضور آنها می‌تواند همچنان بخشی فعال از جریان فرهنگی کشور باشد؟ چهاردهمین سالگرد مؤسسه هنرمندان پیشکسوت با همین دو تصویر به پایان رسید؛ تصویری رسمی از تکریم هنرمندانی که بخش مهمی از تاریخ هنر ایران را ساخته‌اند و تصویری صریح‌تر از دغدغه هنرمندانی که می‌خواهند این مؤسسه نه فقط نامی برای حمایت از پیشکسوتان، بلکه محلی زنده برای دیدار، گفت‌وگو و ادامه فعالیت فرهنگی آنها باقی بماند.
عکاس: آرش زینی
بیشتر بخوانید:
اولین حضور مردمی هدی زین العابدین با «اسکورت»
