به گزارش پلاتو هنر، مجموعه تلویزیونی کمدی بریتانیایی «مستربین» به نویسندگی، کارگردانی و نقشآفرینی روآن اتکینسون است که انیمیشنهای آن هم ساخته شدهاست و در سالهای ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۵ پخش شد.
نویسندگان دیگر این سریال رابین دریسکول، ریچارد کرتیس و بن التون بودهاند. داستان این سریال درباره اتفاقات زندگی شخصیتی مستربین است که در موقعیتهایی نظیر مطب دکتر دندانپزشک، سالن امتحان، ایستگاه اتوبوس، استخر شنا، تعطیلات کریسمس و… قرار میگیرد. این شخصیت با حرکات اغراقآمیز و بیان حس خود از طریق شکلکهای مختلف، موقعیتهای طنزآمیزی خلق میکند و جنبه شوخطبعی کمکلام، او را به یک شخصیت محبوب جهانی تبدیل کرده است.
موسیقی کلاسیک «مستربین» در تضاد با رفتارهای احمقانه
موسیقی متن «مستربین» به آهنگسازی Howard Goodall (موسیقیدان، آهنگساز، روزنامهنگار و مجری بریتانیایی) است که با سبک طنز و کاریکاتوری در سریال اصلی تلویزیونی و در نسخههای سینمایی، یکی از مهمترین عناصر این اثر کمدی بیکلام محسوب میشود و جایگزین دیالوگ میشود.
قطعه موسیقی «Ecce Homo Qui Est Faba» توسط گروه کُر پسران کلیسای آکسفورد (Choir of Southwark Cathedral) اجرا شده است. موسیقی متن این فیلم در تضاد با شخصیت کودکمنش و رفتارهای احمقانه مستربین قرار میگیرد که باعث ایجاد کمدی میشود.
موسیقی همراستای طنز کمیک
در طول داستان، موسیقی نقش مهمی در ایجاد حس موقعیت و تقویت جو طنز ایفا میکند و از ارکستراسیون ساده پیانو، ویولن، سازهای بادی چوبی و پرکاشن سبک استفاده شده است.
موسیقی همراه با داستان به حرکات مستربین واکنش نشان میدهد، گاهی کند و معطل، گاهی تند و شتابزده میشود و چون «مستربین» دیالوگ ندارد یا شخصیت اصلی بسیار کم حرف میزند، موسیقی جایگزین بیان احساسی او میشود.
موسیقی گاه به شکل کنایهآمیز عمل میکند که هنگام شکست خوردن مستربین، آهنگی شاد و احمقانه پخش میشود.
در فیلمهایی سینمایی Bean (1997) یا Mr. Bean’s Holiday (2007)، موسیقی به صورت گستردهتری و ارکسترالتر به گوش مخاطب میرسد اما همچنان طنز و سبک شخصیتی مستربین را حفظ کرده است و قطعاتی از موسیقیهای معروف نیز وارد میشود. به طور مثال استفاده از قطعههای موسیقی نظیر «La Mer» فضایی شاعرانه و کمیک ایجاد میکند.
موسیقی فیلم
موسیقی انیمیشن؛ فانتزی و سرشار از طنز کودکانه
در نسخه انیمیشن، موسیقی تیتراژ، شباهتی با موسیقی لاتین کلاسیک نسخه سینمایی ندارد و برای کودکان و فضای کارتونی مناسبتر است. موسیقی تقریباً در تمام مدت انیمیشن حضور دارد که در واکنش به حرکات، ریتم و کمدی تصویری به موسیقی انیمیشن «تام و جری» شباهت بسیاری دارد. موسیقی با نُتهای کوتاه و پنهان با سبک الکترونیک پاپ با همراهی پرکاشنهای کارتونی همراه میشود.
موسیقی متن نسخه انیمیشن در دو بخش ساخته شده است، یک مقدمهی ملودیک ساده، و سپس تکرار تم با ریتم کارتونی و افکتهای صوتی. هر حرکت، تعجب، ترس، شکست یا پیروزی با یک افکت موسیقایی همراهی میشود و افکتهای کمدی صوتی مانند صدای سوت، ساز کشدار، بوق دلقک، یا ترومبون برای لحظات خجالت یا اشتباه نیز در موسیقی متن شنیده میشود.
نسخه انیمیشن «مستربین» سال های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ پخش شده است. در این سریال انیمیشنی، روآن اتکینسون به عنوان صداپیشه به ایفای نقش مستربین پرداخته است و بدون محدودیتهای فیزیکی دنیای واقعی، اشتباهها و رفتارهای مستربین، مبالغهآمیزتر و خلاقانهتر دیده میشود که که احساس ماجراجویی یا خرابکاری را القا میکند.
استفاده بسیار از افکتهای صوتی و موسیقیهای شاد، پرانرژی، سریع، فانتزی و اغراقآمیز در هماهنگی با حرکات مستربین (مثلاً لیز خوردن، پنهان شدن، سورپرایز شدن و…) در موسیقی صورت میگیرد و احساس طنز کودکانه دارد که بیشتر برای جذب کودکان طراحی شده است و شخصیت طنزآمیز مستربین را بدون کلام زنده نگه میدارد که شدیداً به داستان و تصویر وابسته است.
موسیقی انیمیشن
بیشتر بخوانید:
