روایتی تصویری از هادی حیدری؛ هنر در سایه‌ی جنگ

به گزارش پلاتو هنر، هادی حیدری روزنامه‌نگار، نقاش و کارتونیست مطبوعاتی است که در روزهای جنگ میان اسرائیل و ایران خرداد و تیرماه 1404، طراحی هایی تصویری و کاریکاتورهای مفهومی که بازتاب گسترده ای در فضای رسانه‌ای و اجتماعی داشت، در وصف وطن، بازماندگان، اتحاد و همدلی ثبت کرده است.

این تصاویر با تمرکز بر رنج کودکان و غیر نظامیان، به نوعی فریاد خاموش علیه خشونت است که با استفاده از نمادهای ساده بار معنایی سنگینی دارد.

آلبوم تصویری طرح های جنگ دوازده روزه اسرائیل و آمریکا علیه ایران به روایت هادی حیدری به شرح زیر است که این تصاویر بر اساس تاریخ و روز و هر کدام با عناوین جداگانه ثبت شده‌اند.

روایت تصویری از جنگ دوازده روزه اسرائیل و آمریکا علیه ایران توسط هادی حیدری

ایران ما…شنبه 24 خرداد ماه 1404

هنر در سایه‌ی جنگ؛ روایتی تصویری از هادی حیدری
هنر در سایه‌ی جنگ؛ روایتی تصویری از هادی حیدری

بازمانده…یکشنبه 25 خرداد ماه 1404 بر اساس عکسی از محمدمهدی دهقانی

هنر در سایه‌ی جنگ؛ روایتی تصویری از هادی حیدری

ایران، نگران توایم…سه‌شنبه 27 خرداد ماه 1404 

هنر در سایه‌ی جنگ؛ روایتی تصویری از هادی حیدری

و خدایی که در این نزدیکی است…جمعه 30 خرداد ماه 1404 

هنر در سایه‌ی جنگ؛ روایتی تصویری از هادی حیدری

ایران متحد…جمعه 30 خرداد ماه 1404 

هنر در سایه‌ی جنگ؛ روایتی تصویری از هادی حیدری

ققنوس ایران…شنبه 31 خرداد ماه 1404 

ما جز خودمان کسی نداریم…دوشنبه 2 تیر ماه 1404

هنر در سایه‌ی جنگ؛ روایتی تصویری از هادی حیدری

«من می‌دانم که صلح هم مانند جنگ فداکاری لازم دارد، اما تفاوت میان مللی که برای صلح فداکاری می‌کنند و آنهایی که برای جنگ فداکاری می‌کنند، این است که فداکاری برای صلح، سودی هم به همراه دارد و صلح، بالاترین هنر یک ملت است.» محمدعلی فروغی

دوشنبه 2 تیرماه 1404

هنر در سایه‌ی جنگ؛ روایتی تصویری از هادی حیدری

وطنم، پاره‌ی تنم…سه‌شنبه 3 تیر ماه 1404

هنر در سایه‌ی جنگ؛ روایتی تصویری از هادی حیدری

زخم‌های ایران حالا آرام آرام غبار جنگ فرو می‌نشیند و زخم‌ها و دردهای این دوازده روز، تازه می‌شوند.

آن چندصد نفری که بی‌گناه کشته شدند، تنها یک «عدد» نبودند؛ هر کدامشان داستانی داشتند، تاریخی رقم زده بودند و آینده‌ای برای خودشان تجسم کرده بودند. جان عزیزانی به جان آن‌ها متصل بود که با رفتنشان گسسته شد.

به آن کودکانی فکر می‌کنم که نوجوانی و جوانی را ندیدند؛ به مادری که فرزندانش را گذاشت و گذشت. به پدری که با فرزندی در آغوشش کشته شد و به همسری که وثیقه برده بود برای آزادی شوهرش و جانش را وثیقه گذاشت.

به آدم‌هایی فکر می‌کنم که خانه‌هایشان ویران شد و عروسکی که تنها بازمانده‌ی آن خانه بود در کوچه‌ای از تهران!

به «ما» فکر می‌کنم که از کابوسی برخاستیم و با حیرت به اطراف نگاه می‌کنیم و تازه می‌فهمیم «ما» کسی جز خودمان نداشته‌ایم. مایی که در یک‌بار زندگی به اندازه‌ی چهار نسل، حادثه دیدیم و رنج کشیدیم و مردیم و زنده شدیم!

کاش آن‌ها که باید، بفهمند ارزش وجود این مردمان نجیب را. کاش فرمان را به سمتی دیگر بچرخانند. کاش توان تشخیص دلسوز و خائن را دریابند و چشمانشان را باز کنند به روی مردمانی که زیر شدیدترین آوار جنگ، گُرده‌هایشان را سپر کردند تا #ایران بماند.
کاش تا دیرتر نشده، بفهمند….

چهارشنبه 4 تیرماه 1404

هنر در سایه‌ی جنگ؛ روایتی تصویری از هادی حیدری

رنج دوران به یاد محمد نوری (آموزگار آواز و خواننده) که نامش با ایران گره خورده است…یکشنبه 15 تیر ماه 1404

هنر در سایه‌ی جنگ؛ روایتی تصویری از هادی حیدری

بیشتر بخوانید:

نازنین صامت: رژیم صهیونستی ماهیت واقعی‌اش را به جهانیان نشان داد

عکاسان در جنگ، شاهدان خاموش تاریخ‌اند

 

https://didhonar.ir/?p=93570

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

17 − دو =