به گزارش پلاتوهنر، طبق روال هر هفته نمایشگاههای تهران به شما معرفی میکنیم. جمعه 31 مرداد چند نمایشگاه هنرهای تجسمی در گالری های تهران افتتاح شد. اگر شما هم به هنر و آثار هنری علاقه دارید، میتوانید گزارش زیر را مطالعه و گالری مورد توجه خود را برای بازدید انتخاب کنید.
آنچه در این گزارش میخوانید
Toggle«دایورت»
یکی از تازهترین نمایشگاههای تهران، نمایشگاه گروهی نقاشی با عنوان «دایورت» است که تا 10 شهریور در گالری کیمن به نشانی تهران، تهران،خیابان الهیه، کوچه اخگری، کوچه آناهیتا، پلاک10 ادامه دارد.
در این نمایشگاه آثار هنرمندانی چون عماد البرز، آریا شهاب، سجاد کاشف، بزرگمهر حسینپور، بهروز مجیدی، رزیتا طاهری و… در معرض تماشا قرار دارد.

«ایران بانو»
نمایشگاه و اجرای مانی کومار با عنوان « ایران بانو» با طراحی صدای علی کیانیان تا 10 شهریور در گالری ثالث واقع در تهران، کریم خان زند بین ایرانشهر و ماهشهر شماره١٤٨ ادامه دارد.
در بیانیه نمایشگاه آمدهاست:
«نمایشگاه و اجرای مانی کومار
به همراه: مصی متین پنجشنبه ۳۰ مرداد ساعت ۱۸
علی خالق جمعه ۳۱ مرداد ساعت ۱۷
شاه مقصود تیموری جمعه ۷ شهریور ساعت ۱۷»

«چند قطعه»
نمایشگاه انفرادی آثار وحید محمدی با عنوان «چند قطعه» تا 14 شهریور در بنیاد لاجوردی به نشانی تهران، خیابان کریمخان، خیابان نجاتالهی(ویلا)،خیابان سپندشرقی، پلاک20، ساختمان 32 برپاست.

«پیش از آنکه تصویر شود.»
نمایشگاه انفرادی آثار مصطفی امامی تا 14 شهریور در گالری شریف به نشانی تهران، میدان قدس ، خیابان شریعتی ،کوچه ماهروزاده، پلاک ۱۱ دایر است.
در بیانیه این نمایشگاه میخوانیم:
«در نکاه شرقى، هیج پدیده اى در خود کامل وپایدار نیست. آنجه پایدار است، نه شکل، بلکه دکرکونی ست.
فرم، تجلى موقت جریانیست که آغاز و انجام ندارد؛ حضورى که همزمان، در لحظه پیدایش، به سوى محو شدن کام برمى دارد. آثار این نمایش، همجون اثر موج بر آباند؛ شکلى بر مى آید، مى لرزد وبى صدا به بطن آرامش بازمى کردد. در آن هانه شتابى براى تثبیت است ونه ضرورتى براى کامل شدن؛ آنجه مى ماند، کیفیتى از «بودن» است که در همان لحظهى کذر معنا بیدا مى کند.
تماشاکَر نه براى تفسیر، که براى ماندن در لحظهاى دعوت مى شود که شکل و بشکل همساناند.

حضور نه نقطهى پایان، که بخشى از یک جرخه است – جرخه اى که هر اثر تنها یکى از بى شمار کره هاى آن است.
در این مواجهه، نکاه آرام مى شود ومى آموزد که دیدن، همان رها کردن است؛ پذیرش اینکه هر آنجه مى آید، مى رود، و همین رفت وآمد، ساختار بنیادین تجربه در این آثار است.
مصطفى امامی»
بیشتر بخوانید:
معرفی 8 تا از مجسمه سازهای معروف جهان




