نمایش «رسالهای در باب هنر مرگ یا کودوکوشی» به نویسندگی و کارگردانی امیر شمس، این شبها در تالار مولوی میزبان مخاطبان است. این درام اجتماعی داستان دو دانشجوی سال آخر رشته نمایش را روایت میکند که در مسیر آمادهسازی اجرای پایاننامه خود، با چالشهایی پیشبینینشده روبرو میشوند؛ چالشهایی که نه تنها نمره قبولی، بلکه ثبات زندگی آنها را نیز با خطر جدی مواجه میکند.
امیر شمس، نویسنده و کارگردان نمایش «رسالهای در باب هنر مرگ یا کودوکوشی» در گفتوگو با خبرنگار پلاتو هنر درخصوص اجرای این اثر بیان کرد: این اجرا نتیجه شش سال دانشجویی من در حوزه تئاتر است. مسائلی در این مدت تحصیل در روند آموزش تئاتر و رابطه میان استاد و شاگرد و همچنین سیستم آموزشی حاکم، ذهنم را درگیر کرده بود که به واسطه این اثر میخواستم به آن بپردازم. اینکه 90 درصد آدمها بعد از ورود به دانشگاه و رشته بازیگری با کوله باری از آرزوها، با شکست مواجه میشوند.
او افزود: سال 1397 این متن را نوشتم که در جشنواره دانشجویی همان سال نیز شرکت کردیم اما به دلایل نامعلومی از جشنواره کنار گذاشته شدیم. پس از آن اثر دیگری را کارگردانی نکردم تا پارسال که نمایش «تشنگان» را در خانه هنرمندان کار کردم. چند سال بعد اما برایم جالب بود که به نمایش کودوکوشی بازگردم و با نگاه دیگری به این اثر نگاه کنم. تلاشم بر این بود که این نمایش را در سالن اجرا نکنیم چرا که این اثر یک تمرینی برای اجرا است.
شمس با اشاره به اینکه توانسته با این نمایش به دغدغهای که سالها در ذهن داشت، پاسخ بدهد؛ عنوان کرد: من تلاش داشتم دو مسئله را در مسیر اجرای این اثر پاسخ بدهم؛ نخست اینکه نقدی بر سیستم آموزشی داشته باشم، اینکه سیستم آموزشی تئاتر خیلی درست نیست. به طور مثال من در دوران کارشناسی ارشد تئاتر با دوستانی آشنا شدم که فوق لیسانس کارگردانی قبول شده بودند در صورتی که تا آن موقع هیچ تئاتری ندیده بودند و این نا به سامانی در آموزش همیشه دغدغه من بود؛ اینکه چرا نباید هیچ ساز و کاری وجود داشته باشد تا آدمهای درستی برای فعالیت در این رشته انتخاب شوند.
کارگردان نمایش «رسالهای در باب هنر مرگ یا کودوکوشی» ادامه داد: مسئله دوم نیز نگاه دیگری به حوزه تئاتر بود؛ تئاتری که فارغ از رنگ، نور و لباس و … است و عنصر اصلی آن اتمسفری است که میان بازیگران و تماشاگران به وجود میآید و این مسئله طی سالها به ویژه پس از کرونا کمرنگ شده بود و تئاتر نیز به سمت یک جور بورژوازی رفته بود؛ اینکه هر چقدر پول داشته باشید میتونید تئاتر کار کنید.
او همچنین تاکید کرد: نویسنده یا بازیگر ابزار دیگری به غیر از اجراکردن و تئاتر بازی کردن ندارد. برای بهره مندی از همین تریبون و صحنه نیز باید مدتها در انتظار باشید تا سالنهای خصوصی به شما فرصتی برای اجرا بدهند. این تنها تریبونی است که من بتوانم حرفم را بزنم. من تجربهای در شش سال دانشجویی در حوزه تئاتر داشتم و با یک ناملایمتهایی در این مدت مواجه شدم که از این تریبون میخواهم آن ها را بیان کنم.
شمس در ادامه با نقدی بر حضور اینفلوئنسرها در اجرای نمایش و هزینههای غیرمنطقی آنها جهت تبلیغات کار گفت: متاسفانه یک سری اینفلوئنسرهای تئاتر نیز بر سر اجراها حاضر میشوند که ارقام جالبی دریافت میکنند؛ به طور مثال اگر یک شب سر اجرای شما حاضر شوند و کار شما را برای یک شب تبلیغ کنند؛ هفت میلیون تومان میگیرند که این امر نیز کار درست و منطقی نیست.
نویسنده نمایش «رسالهای در باب هنر مرگ یا کودوکوشی» در پایان صحبتهایش بیان کرد: از حوزه تئاتر خسته شدهام. در این سال ها فقط تئاتر کار کردهام اما این اثر در شرایط فعلی آخرین کار کارگردانی من است و دیگر اثری را کارگردانی نخواهم کرد.
بیشتر بخوانید:
