به گزارش پلاتوهنر، مهرزاد جعفری بازیگر، کارگردان تئاتر و مشاور کارگردان، فعالیت حرفهای خود را از سال ۱۳۹۱ با حضور در دورههای بازیگری آغاز کرد. او آموزشهای اولیه خود را نزد سیما تیرانداز گذراند و سپس در دورههای هومن سیدی نیز شرکت کرد.
نخستین تجربه حرفهای او با معرفی سیما تیرانداز در فصل سوم بچه مهندس رقم خورد. پس از آن در چند مجموعه تلویزیونی و همچنین آخرین فیلم سینمایی زندهیاد حسین شهابی به ایفای نقش پرداخت.
جعفری علاوه بر بازیگری، در حوزه تئاتر نیز فعالیت مستمر داشته و با کارگردانی چند نمایشنامهخوانی و اجرای یک اثر صحنهای، تجربه خود را در عرصه کارگردانی گسترش داده است. او در نمایش «هری پاتر» به نویسندگی و کارگردانی شایان بهمنی، علاوه بر حضور بهعنوان بازیگر، مسئولیت مشاور کارگردان را نیز بر عهده دارد. این نمایش از خرداد ۱۴۰۵ در خانه نمایش مهرگان روی صحنه رفته و نام مهرزاد جعفری در فهرست بازیگران و عوامل آن بهعنوان مشاور کارگردان ثبت شده است.
مهرزاد جعفری درمورد شکلگیری نمایش «هریپاتر» توضیح داد: حدود پنج یا شش ماه پیش بود که شایان بهمنی با من تماس گرفت و درباره اجرای این نمایش صحبت کرد. همان ابتدا هم به او گفتم که اجرای چنین اثری کار بسیار سختی است و انرژی زیادی میطلبد. خوشبختانه با تمرینهای فشردهای که داشتیم، به نتیجه بسیار خوبی رسیدیم.
نمایش «هری پاتر» روایت زندگی و اتفاقات شخصیت اصلی این مجموعه است و داستان آن بر اساس چهار کتاب اول هری پاتر شکل گرفته است. نکته مهم این است که اجرای ما بیشتر بر کتابهای اصلی تمرکز دارد، نه فیلمها.
او ادامه داد: بسیاری از طرفداران هری پاتر با این تصور به تماشای نمایش میآیند که قرار است همان فیلمها را روی صحنه ببینند، در حالی که تفاوتهای زیادی میان کتابها و فیلمها وجود دارد. شایان بهمنی تلاش کرده روایت نمایش تا حد امکان به فضای کتابها وفادار باشد.
مهرزاد جعفری از تجربه مواجهه با چالشهای این نمایش میگوید…
مهرزاد جعفری با اشاره به چالشهای این اثر بیان کرد: من علاوه بر بازیگری، افتخار داشتم در کنار شایان بهمنی به عنوان مشاور کارگردان هم حضور داشته باشم. اولین چالش ما انتخاب بازیگران بود. تلاش کردیم افرادی را انتخاب کنیم که از نظر ظاهری و ویژگیهای شخصیتی، تا حد امکان به کاراکترهای کتاب و فیلم نزدیک باشند.
او افزود: چالش بعدی این بود که حدود ۵۰ تا ۶۰ درصد اعضای گروه برای اولین بار تجربه حضور روی صحنه را داشتند. البته همه آنها استعداد فوقالعادهای دارند، اما طبیعتاً رساندن این گروه به یک استاندارد حرفهای، زمان و انرژی زیادی میخواست.
مهرزاد جعفری در خصوص بازخوردهایی که از طرفداران هری پاتر دریافت کردند گفت: خوشبختانه بازخوردهای بسیار خوبی از طرفداران هری پاتر، یا همان «پاترهدها»، دریافت کردهایم. البته یکی از حساسیتهای چنین پروژههایی این است که مخاطبان انتظار دارند تمام اتفاقات جادویی فیلم را روی صحنه ببینند، در حالی که محدودیتهای تئاتر، چه در ایران و چه در کشورهای دیگر، اجازه اجرای بسیاری از این صحنهها را نمیدهد.
بیشترین انتقادی که دریافت کردهایم، مربوط به حذف برخی بخشهای داستان است. واقعیت این است که اجرای فعلی حدود دو ساعت و نیم زمان دارد و ما تلاش کردهایم بدون آسیب زدن به خط اصلی داستان، روایت را تا جای ممکن خلاصه کنیم.
او ادامه داد: اگر قرار بود تمام ماجراها و جزئیات کتابها را اجرا کنیم، نمایش به سه تا سه ساعت و نیم میرسید که برای یک اجرای تئاتر زمان بسیار زیادی است و هم برای گروه و هم برای مخاطب انرژی زیادی میطلبد. بنابراین حذف برخی بخشها، بیشتر به دلیل محدودیتهای اجرای صحنهای بوده است.
مهرزاد جعفری درباره تأثیر بودجه بر کیفیت یک نمایش گفت: بودجه قطعاً تأثیرگذار است. طبیعی است که کیفیت پروژهای با بودجه ۳۰۰ میلیون تومان با پروژهای که یک یا دو میلیارد تومان هزینه دارد، متفاوت خواهد بود.
اما نکته مهم این است که بودجه بالا، الزاماً به معنای کیفیت بالا نیست. ممکن است گروهی با امکانات محدود اما با عشق، انگیزه و استفاده از نیروهای مستعد، اثری بسیار باکیفیت تولید کند. از طرف دیگر، نمونههای زیادی دیدهایم که با وجود هزینههای سنگین، نتیجه مطلوبی حاصل نشده است.
این هنرمند افزود: به نظر من، کیفیت بیش از هر چیز به هدف و نگاه گروه اجرایی و کارگردان بستگی دارد؛ اینکه اولویت آنها خلق یک اثر هنری باشد یا صرفاً مسائل مالی. واقعیت این است که تئاتر در ایران درآمد چندانی ندارد. این جمله کلیشهای نیست؛ واقعاً تئاتر پول ندارد و اغلب کسانی که در این حوزه فعالیت میکنند، از روی عشق و علاقه وارد این عرصه شدهاند.
مهرزاد جعفری درباره وضعیت حمایت از تئاتر در ایران عنوان کرد: بیشتر اجراهایی که امروز در سالنهای خصوصی روی صحنه میروند، با سرمایه شخصی تولید میشوند. به نظر من، تئاتر برای رشد و تبدیل شدن به یک فرهنگ عمومی، نیازمند برنامهریزی و حمایت جدی از سوی دولت است.
او با اشاره به تغییرات اخیر اظهار کرد: البته در یکی، دو سال اخیر شرایط نسبت به گذشته کمی بهتر شده است. سختگیریها کمتر شده و تا حدودی کمکهای مالی به برخی گروهها اختصاص یافته که همین موضوع امیدوارکننده است و میتواند شروع خوبی برای حمایتهای گستردهتر باشد.
جعفری همچنین با انتقاد از جایگاه شغلی هنرمندان در ایران تأکید کرد: متأسفانه در ایران، نه فقط در تئاتر، بلکه حتی در سینما و تلویزیون هم بازیگری هنوز به عنوان یک شغل واقعی شناخته نمیشود. بسیاری از بازیگران مستعد و توانمند، ناچارند در کنار فعالیت هنری، شغل دومی هم داشته باشند، چون درآمد هنر به تنهایی پاسخگوی هزینههای زندگی نیست.
او مهمترین انتظار خود از دولت را حمایت عادلانه از گروههای نمایشی عنوان کرد و گفت: به نظر من، مهمترین کاری که دولت میتواند انجام دهد این است که بدون دستهبندی و تبعیض میان گروههای مختلف نمایشی، بودجهای در اختیار گروهها قرار دهد تا بتوانند بدون دغدغه مالی، روی کیفیت آثارشان تمرکز کنند.
این هنرمند در پایان ادامه داد: کار تئاتر واقعاً سخت و طاقتفرساست و هنرمندان این حوزه شایسته حمایت بیشتری هستند. هنوز تا رسیدن به شرایط ایدهآل فاصله زیادی داریم، اما امیدوارم این حمایتها در سالهای آینده جدیتر و گستردهتر شود.
بیشتر بخوانید:
مجید عراقی: خلاقیت زمانی شکوفا میشود که دغدغه معیشت از هنرمند گرفته شود
