در گفت‌وگو با پلاتو هنر مطرح شد؛

مهدی حسینی: موسیقی خیابانی در ایران جایگاه اجتماعی ندارد

به گزارش پلاتو هنر، در ایران و بسیاری از کشورهای جهان، موسیقی خیابانی دیگر یک اتفاق حاشیه‌ای نیست؛ بخشی از زیست فرهنگی و هویت شهری است. دولت‌ها و مدیریت‌های شهری سال‌هاست فهمیده‌اند هنر وقتی از سالن‌های گران‌قیمت و محدود خارج می‌شود و به خیابان می‌رسد، تازه «مردمی» می‌شود.
.
امروزه نوازندگان موسیقی خیابانی در بسیاری از کشورهای جهان بخشی از هویت فرهنگی شهرها محسوب می‌شوند. شهرداری‌ها برای آن‌ها مجوز تعریف می‌کند، فستیوال برگزار می‌کنند، فضای اجرا اختصاص می‌دهند و حتی برخی شهرها از همین موسیقی خیابانی برای جذب گردشگر و ساخت برند فرهنگی استفاده می‌کنند.

چرا نوازندگان موسیقی خیابانی دیده نمی‌شوند؟!

به همین بهانه با مهدی حسینی که به موسیقی خیابانی مشغول است گفت‌وگویی داشته‌ایم که در ادامه می‌خوانید.

مهدی حسینی درباره مشکلات و چالش‌های موسیقی خیابانی گفت: یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها برای نوازندگان خیابانی این است که هنوز جایگاهی برای این سبک موسیقی در ذهن مردم تعیین و فرهنگ‌سازی نشده است و سازمانی برای سمت و سو دادن به موسیقی خیابانی در ایران وجود ندارد.

او ادامه داد: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی طی یک جشنواره هنرهای خیابانی که ۲ سال گذشته در کیش برگزار کرد، از تمامی نوازندگان مستقل دعوت کرد که اتفاق بزرگی محسوب می‌شد اما متاسفانه دیگر چنین اقدامی تکرار نشد. البته ناگفته نماند، چند وقت پیش به واسطه جنگ، نهادی ناشناس ۵۰ گروه هنری جمع‌آوری کرد تا در دریاچه چیتگر به اجرای موسیقی بپردازند.

مهدی حسینی تاکید کرد: متاسفانه طوری در جامعه فرهنگ‌سازی شده، که عموم جامعه تصور دارند نوازندگان خیابانی برای تکدی به سمت این حرفه می‌روند. ممکن است تعدادی از این نوازندگان فقط به خاطر نیاز مالی این فعالیت هنری را انجام دهند، حتی یک سری ابزار موسیقی را به وسیله گدایی تبدیل کرده‌اند اما جامعیت و عمومیت ندارد، افرادی هم هستند که با این فعالیت قصد دارند هنر خود را به جامعه ارائه بدهند.

مهدی حسینی، موسیقی خیابانی
مهدی حسینی، موسیقی خیابانی

از پول گرفتن ناراحت می‌شدم؛ روایت یک نوازنده موسیقی خیابانی

این نوازنده درباره مشکل اساسی موسیقی خیابانی تصریح کرد: اصلی‌ترین مشکل نوازندگی خیابانی این است که مکانی برای این موضوع از طرف دولت در نظر نگرفته شده، تنها مکانی که در تهران، نوازندگان موسیقی خیابانی را گزینش و با مجوز رسمی و قانونی شرایط نوازندگی را فراهم می‌کند، باغ کتاب تهران است که حتی ماموران شهرداری و نیروی انتظامی هم از این سبک موسیقی حمایت می‌کنند.

مهدی حسینی درباره نحوه برخورد مردم با موسیقی خیابانی عنوان کرد: در مورد نحوه برخورد مردم با نوازندگی خیابانی باید بگویم که مردم ایران بسیار هنردوست هستند و به دریافت این هنر به صورت روزمره نیاز دارند. تاحالا از مخاطبان رفتار نامناسب ندیدم حتی در ایران نسبت به خارج کشور، تعداد افراد بیشتری از این سبک موسیقی حمایت می‌کنند اما به دلیل ارزش پول ایران، نوازندگان موسیقی خیابانی نمی‌توانند درآمد قابل قبولی داشته باشیند.

او ادامه داد: روزهای اول، زمانی که از مردم پول دریافت می‌کردم احساس ناخوشایندی به من دست می‌داد اما الان به این نتیجه رسیدم که مبالغی که بابت فعالیت نوازندگی خیابانی دریافت می‌کنم واکنشی به هنر من است، خالص و با رضایت قلبی است و حتی شگون دارد.

اجرای موسیقی در برابر جمعیت اعتیادآور است

مهدی حسینی درباره دلایلی که به موسیقی خیابانی مشغول شده است، توضیح داد: اجرای خیابانی، شغل اصلی من نیست، دلیل اینکه موسیقی خیابانی را انتخاب کردم این است که عشق و محبتی که از تعامل با مردم دریافت می‌کنم را بسیار دوست دارم، البته در چند سال اخیر این اتفاق افتاده است که برهه‌ای به علت نیاز مالی سمت این حرفه رفتم.

او ادامه داد: با این وجود باید بگویم که اجرای موسیقی در برابر جمعیت اعتیاد‌آور است و یک نوع وابستگی ایجاد می‌کند که شخصا برای من نوعی تراپی محسوب می‌شود.

مهدی حسینی در پایان گفت: من با وجود اینکه تحصیلات موسیقی آکادمیک ندارم، در ارتباط با سازهای کوبه‌ای و تخصصی هنگ‌درام آموزش دیدم. چندین بار در ارکسترها و برنامه‌های گوناگون نوازندگی انجام داده‌ام اما تاکنون موقعیت اجرا در ارکسترهای دولتی و مهم برای من فراهم نشده، این موضوع دقیقا بر می‌گردد به این حرف که اگر نوازندگان موسیقی سازمان‌دهی شوند، در جایگاه درست خود قرار می‌گیرند.

مهدی حسینی، موسیقی خیابانی
مهدی حسینی
https://didhonar.ir/?p=112286

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *