به گزارش پلاتوهنر، محمد جمشیدی متولد ۱۳۷۰ در شهرکرد است. او از ۶ سالگی بسکتبال را شروع کردهاست و نزدیک به ۱۳ سال است که در تیم ملی بزرگسالان حضور دارد.
محمد جمشیدی که به تازگی نمایشگاهی در گالری ثالث با عنوان «زمین مشترک» برگزار کرده است، درباره چگونگی ورودش به دنیای هنر گفت:
شغل و حرفه اصلی من ورزش است اما از کودکی هنر همیشه بخشی جداییناپذیر از زندگیام بود. خطاطی میکردم، نقاشی میکشیدم، ساز میزدم و همهی اینها همیشه جزئی از زندگی من بودند.
او تصریح کرد: من ورزشکاری بودم که ارتباط عمیقی با هنرهای سنتی داشتم و دنبال زبانی برای بیان این ارتباط میگشتم. همچنین فکر میکنم شباهت زیادی بین ورزش، مخصوصاً بسکتبال و هنر وجود دارد؛ تعادل، تکرار، الگو و ریتم، که هم در بسکتبال دیده میشود و هم در هنرهای سنتی مثل نگارگری.
فکر میکنم این آثار، نمایشی از درون خودم هستند.
محمد جمشیدی درباره نحوه اجرای آثار توضیح داد:
ایدهی اصلی متعلق به من بود، اما اجرای آثار توسط هنرمندان دیگر صورت گرفت. برخی از طراحیها را خودم انجام دادم و بخشی دیگر توسط هنرمندان دیگر طراحی شد؛ من صرفاً ایدهها و نظراتم را منتقل میکردم و توضیح میدادم که بخشهایی از کار دوست دارم به شکلی خاص اجرا شود. چون لازم بود ساختار کلی حفظ شود و در عین حال هنر سنتی نیز بیش از حد تغییر نیابد. من تلاش کردم تا پیام و مفهوم مدنظر خود را در قالبی هماهنگ با هنر سنتی ارائه دهم و تعامل میان من و هنرمندان دیگر وجود داشت و اجرای نهایی اثر به عهدهی آنها بود.
محمد جمشیدی ادامه داد: من سعی کردم از همه هنرهای سنتی ایرانی که قابلیت انجام روی تخته و توپ بسکتبال دارند را استفاده کنم.
شاید میتوانستم مینیمالتر و باکیفیت تر برگزار کنم ولی یکی از دغدغه های من این بود که هنر سنتی فراموش نشود و فکر میکنم اگر هنر سنتی در بستر مدرن قرار بگیرد، میتواند از جذابیتهای دوچندانی برخوردار شود و همچنین میتوانیم به کشورهای دیگر هم معرفی کنیم و آنها را با این هنر ارزشمند آشنا کنیم اما در صورتی که تحول و نوسازی در آن رخ ندهد، به تدریج دچار زوال خواهد شد، همانگونه که شاهدیم، بسیاری از افراد نسبت به قبل از آن فاصله گرفتهاند.
این هنرمند افزود: در این نمایشگاه از اکثر هنرهای ایرانی مثل قلم زنی، منبت مشبک، منبت، معرق، مقرنس، آینه کاری، خاتم کاری، نگارگری،تذهیب و … استفاده کردم.
محمد جمشیدی درباره حضور و مشارکت مخاطبان اظهار کرد:
بازخوردها برای من خیلی امیدوارکننده بود و بسیاری از مخاطبان از تلفیق بین ورزش و هنر سنتی شگفت زده شدند. البته نقدهایی هم دریافت کردم که میتوانستم نگاه عمیقتری به فرمها و ترکیبها داشته باشم. این نقدها برایم ارزشمند بود و میتواند در مسیر آینده به من کمک کند. با این حال، بهطور کلی، فکر میکنم توانستم گفتگویی میان دو دنیای متفاوت ایجاد کنم که تا به امروز کمتر با یکدیگر در ارتباط بودهاند.
او گفت: در آینده نیز قصد دارم نمایشگاه برگزار کنم و از همین حالا در حال برنامهریزی برای آن هستم.امیدوارم بتوانم ایراداتی که در این نمایشگاه وجود داشت را برطرف کنم.
محمد جمشیدی ادامه داد: برای من بسیار ارزشمند است که جوانان ورزشکار را به سمت هنر سوق دهم. حضور بسیاری از ورزشکاران در افتتاحیه و علاقهمندی آنها برایم خوشایند بود و معتقدم این اتفاق میتواند آغازی باشد برای جذب آنها به دنیای هنر.
بیشتر بخوانید:
«از خاک» در گالری شیرین؛ نمایشگاه آثار پرستو محقق و زینب جوادی
