«دختر قاصدک ها»؛ دختری که دوست دارد در زمین فوتبال نقشی داشته باشد
به گزارش پلاتو هنر،چهل‌‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران با رویکرد «خِردمحوری و اندیشه‌ورزی» و به دبیری بهروز شعیبی از ۲۷ مهر تا ۲ آبان ۱۴۰۴ در پردیس سینمایی ایران‌مال تهران برگزار خواهد شد.
با توجه به اینکه به چهل‌‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران نزدیک می‌شویم و اسامی فیلم‌های داستانی بخش مسابقه ملی این رویداد اعلام شده است، با آزاده مسیح‌زاده کارگردان فیلم کوتاه «دختر قاصدک ها» در بخش فیلم داستانی گفت‌وگویی داشته‌ایم که در ادامه می‌خوانید.
آزاده مسیح‌زاده درباره داستان فیلم کوتاه «دختر قاصدک ها» توضیح داد: این فیلم کوتاه در روستای نوده در شهر رشت می‌گذرد و داستان دختری است که آرزو دارد فوتبال بازی کند اما پسرهای هم‌محله‌ای او اجازه نمی‌دهند به آرزویش دست پیداکند تا اینکه این دختر در نهایت موفق می‌شود خودش را در نقش دربازه‌بان در زمین فوتبال جای دهد.
او ادامه داد: در میان بازی یکی از پسران گروه مقابل به دلیل بازی حرفه‌ای و خوب دختر به او حسادت می‌کند و با او وارد تنش شده که دختر نقش بر زمین می‌شود. پدر آن پسر سعی می‌کند تمامی شاهدهای این ماجرا را بر علیه دختر خریداری کند و….
خلق یک اثر هنری با الهام از خشمی پنهان
این کارگردان درباره شکل‌گیری داستان فیلم کوتاه «دختر قاصدک ها» مطرح کرد: این داستان با الهام از خشمی که از یک پیشامد واقعی در زندگی شخصی‌ام که در سینما با آن مواجه شدم با محوریت ایستادگی در برابر ناعدالتی ساخته شده است. در حقیقت قصد داشتم خشمم را به نوعی با روایت یک اثر هنری، فعال کنم.
زبان گیلکی شخصیت‌های داستان برایم چالش‌برانگیز شد
آزاده مسیح‌زاده درباره چالش‌های پروسه تولید فیلم کوتاه «دختر قاصدک ها» عنوان کرد: یکی از چالش‌هایی که به هنگام پروسه ساخت این فیلم با آن مواجه شدم این است که زمانی که قصد داشتم این داستان را جلوی دوربین ببرم از آن‌جایی که این قصه در یکی از شالیزارهای خطه شمال روایت می‌شود به لهجه شخصیت‌های داستان فکر نکردم.
او ادامه داد: به خاطر اینکه زمانی که به دنبال بازیگران نوجوان در آموزشگاه‌های خطه شمال می‌گشتم، متوجه شدم این افراد بدون لهجه آموزش می‌بینند و تمرین می‌کنند و زبان مادری خود را بلد نیستند، به همین خاطر برای افرادی که از لاهیجان، گیلان و رشت برای بازیگری انتخاب شده بودند، معلم خصوصی برای یادگیری لهجه گرفتم تا زبان گیلکی بازیگران کودک و بزرگسال را تصحیح کند.
خشکسالی شالیزارهای خطه شمالی و چالش تعبیه زمین فوتبال
این کارگردان افزود: یکی دیگر از چالش‌هایی که در پروسه ساخت داشتم پیداکردن زمین فوتبالی بود که ۴ گوشه و سمت آن زمین شالیزار قرار گرفته باشد که متاسفانه موفق نشدیم چنین زمینی پیدا کنیم اما به اجبار یک شالیزاری انتخاب کردیم که خشک شده بود و با خرمن‌کوبی آن را صاف و یک زمین فوتبال در آن را تعبیه کردیم. از طرفی دیگر به خاطر خشک شدن تعداد بسیاری زمین شالیزار، فیلمبرداری از یک نمای کلی فضای سبز از شالیزارها با هلی‌شات دشوار بود.
آزاده مسیح‌زاده درباره فضاسازی و طراحی صحنه فیلم کوتاه «دختر قاصدک‌ها» تصریح کرد: به خاطر روایت داستان و اینکه قصد داشتم شغل مادر دختر قصه به زمین مرتبط باشد، برای محل فیلمبرداری به زمین‌های شالیزار فکر کردم.
فیلمی برای کودکان و درباره کودکان
این کارگردان درباره نقش موسیقی در فیلم کوتاه «دختر قاصدک‌ها» مطرح کرد: بیشتر تلاش شده است داستان فیلم با فضاسازی مناسب شکل بگیرد و موسیقی تنها در انتهای داستان که دختر، قهرمان قصه ظاهر می‌شود شنید شود. به همین خاطر در قسمت انتهایی از صدای یک دختر وکالیست نوجوان شیرازی استفاده شده است. از طرفی دیگر وجود قاصدک ها، فضای فیلم را به سمت فانتزی شدن پیش می‌برد که به هنگام پرواز و بارش قاصدک‌ها از موسیقی استفاده شده است.
این هنرمند اظهار کرد: در بسیاری از جشنواره‌های معتبر فیلم کودک در جهان، آثار توسط داورانی از جنس همان مخاطبان (یعنی کودکان) قضاوت می‌شوند. این اتفاق نه‌تنها رویکردی انسانی و صادقانه به سینمای کودک است، بلکه فرصتی است تا نگاه بی‌واسطه، خیال‌پرداز و اصیل کودکان در انتخاب آثار هنری نقش داشته باشد. کاش روزی در ایران نیز چنین اتفاقی رقم بخورد؛ روزی که جشنواره‌های کودک با حضور داوران خردسال، به معنای واقعی کلمه، به جشن تخیل و نگاه کودکانه بدل شوند.
او ادامه داد: اما «دختر قاصدک‌ها» فراتر از عنوان «فیلم کودک» است. این فیلم روایتی برای همه‌ی انسان‌هاست، هرچند در جهان کودکان رخ می‌دهد. مخاطب اصلی آن بزرگسالانِ ایرانی هستند از این‌رو، نمایش فیلم در چهل و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران برای من اهمیت ویژه‌ای دارد، چرا که این‌بار اثر در برابر مخاطبان اصلی‌اش، یعنی بزرگسالان ایرانی، روی پرده می‌رود.
آزاده مسیح‌زاده در پایان درباره دغدغه‌هایش در سینمای کوتاه گفت: موضوعات مرتبط با کودک و زنان همیشه دغدغه من بوده است. متأسفانه در جشنواره‌های کودک ایران، بیشتر فیلم‌ها برای کودکان ساخته می‌شوند، نه درباره‌ی آن‌ها. در حالی‌که در جشنواره‌های جهانی، نگاه به کودک فراتر از سرگرمی است و داوری آثار نیز به دست خود کودکان انجام می‌شود. امیدوارم روزی ما هم در ایران، جشنواره‌ای داشته باشیم که با معیارهای جهانی هم‌صدا شود. من به فیلم‌سازی برای کودکان و درباره‌ی آن‌ها، به‌عنوان راهی برای فرهنگ‌سازی و گفت‌وگو با نسل آینده نگاه می‌کنم.
بیشتر بخوانید:
