«بیست و یک»؛ ترک اعتیاد برای حفظ خانواده
به گزارش پلاتو هنر، چهل‌‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران با رویکرد «خِردمحوری و اندیشه‌ورزی» و به دبیری بهروز شعیبی از ۲۷ مهر تا ۲ آبان ۱۴۰۴ در پردیس سینمایی ایران‌مال تهران برگزار خواهد شد.
با توجه به اینکه به چهل‌‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران نزدیک می‌شویم و اسامی فیلم‌های داستانی بخش مسابقه ملی این رویداد اعلام شده است، با فرزاد رنجبر کارگردان فیلم کوتاه «بیست و یک» در بخش فیلم داستانی گفت‌وگویی داشته‌ایم که در ادامه می‌خوانید.
فرزاد رنجبر درباره داستان فیلم کوتاه «بیست و یک» توضیح داد: این فیلم کوتاه داستان پرالتهاب و درام خانوادگی درباره اعتیاد است که به یک ارتباط پدر و پسری بر می‌گردد و پدر از پسرش درخواست می‌کند تا به او کمک کند برای حفظ خانواده‌اش اعتیاد را کنار بگذارد، به همین خاطر پسر پدرش را برای ترک اعتیاد در یک اتاق حبس می‌کند.
این کارگردان درباره شکل‌گیری داستان فیلم کوتاه «بیست و یک» مطرح کرد: به واسطه‌‌ی اینکه در گذشته درگیر اعتیاد بودم، موضوع اعتیاد همیشه در ذهن من وجود دارد اما ساخت این فیلم کوتاه به صورت شهودی پیش آمد و داستان سریع شکل گرفت.
او بیان کرد: من راهنمای کنگر شصت و سالیان سال درمانگر اعتیاد هستم و به خوبی بر این موضوع اشراف داشتم و آنچنان به تحقیق و پژوهشی درباره اعتیاد نیازی نداشتم.
جنگ 12 روزه بزرگ‌ترین چالش ساخت این فیلم بود
فرزاد رنجبر درباره چالش‌های پروسه تولید فیلم کوتاه «بیست و یک» عنوان کرد: بزرگ‌ترین چالشی که پروسه ساخت داشتیم، جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل بود، قرار بود ۲۴ خرداد فیلمبرداری را آغاز کنیم که با شروع جنگ تولید با اختلال مواجه شد و برای پیدا کردن بازیگر نقش مرد شخصیت پدر و پسر رنج فراوان کشیدم.
او ادامه داد: به واسطه شرایط سختی که پیش آمد و زمان کوتاهی که برای فیلمبرداری داشتیم، به اجبار فیلمبرداری را با آفیش های طولانی انجام دادیم که بسیار دشوار بود. به ویژه پویان آقابابایی فیلمبردار و گروهش با سختی این پروژه را به سرانجام رساندند.
این کارگردان درباره نقش موسیقی در فیلم کوتاه «بیست و یک» مطرح کرد: موسیقی و طراحی صدای این پروژه بسیار برایم اهمیت داشت، صداگذاری توسط آرش قاسمی، آهنگسازی مسعود سخاوت‌دوست انجام شد.
قصه «بیست و یک» در فضای دهه ۷۰ روایت می‌شود
رنجبر درباره فضاسازی و طراحی صحنه فیلم کوتاه «بیست و یک» تصریح کرد: لوکیشن نیسان آبی در شکرآباد را برای محل فیلمبرداری انتخاب کردیم که با وجود اینکه به مخروبه تبدیل شده بود و ظاهر مناسبی نداشت اما به پارامترهایی که در ذهنم داشتم نزدیک بود، با کمترین ساخت و ساز به لوکیشن آیده‌آل ما رسید. از طرفی دیگر از آنجایی که قصه در دهه ۷۰ روایت می‌شود، حسام حسینی، طراح صحنه به خوبی موفق شدند فضای دهه ۷۰ در محل مورد نظر ایجاد کنند.
ارتباط میان آدم‌ها برای فیلمسازی برایم جذابیت دارد
فرزاد رنجبر در پایان درباره دغدغه فیلمسازی در سینمای کوتاه گفت: برای فیلمسازی معمولا دغدغه‌مند به موضوعات نمی‌پردازم. اگر یک موضوعی آن‌قدر زیست من را تحت تاثیر قرار دهد و ذهن من را درگیر کند متوجه می‌شوم که باید آن موضوع را به تصویر بکشم اما ارتباط میان آدم‌ها همیشه در ساخت فیلم برای من بسیار جذابیت دارد.
بیشتر بخوانید:
«دختر قاصدک ها»؛ داستان دختری که دربرابر خواسته‌اش ایستادگی می‌کند
