«به صدای زمین گوش کن»؛ داستان یک زوج که پنهانی به حرف دیگران گوش می‌کنند
به گزارش پلاتو هنر، چهل‌‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران با رویکرد «خِردمحوری و اندیشه‌ورزی» و به دبیری بهروز شعیبی از ۲۷ مهر تا ۲ آبان ۱۴۰۴ در پردیس سینمایی ایران‌مال تهران برگزار خواهد شد.
با توجه به اینکه به چهل‌‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران نزدیک می‌شویم و اسامی فیلم‌های داستانی بخش مسابقه ملی این رویداد اعلام شده است، با شهاب مهربان‌پور کارگردان فیلم کوتاه «به صدای زمین گوش کن» در بخش فیلم داستانی گفت‌وگویی داشته‌ایم که در ادامه می‌خوانید.
شهاب مهربان‌پور درباره داستان فیلم کوتاه «به صدای زمین گوش کن» توضیح داد: این فیلم، داستان زندگی ۲ زوج را در موقعیتی واحد به صورت فانتزی روایت می‌کند، یک زوج در آستانه جدایی و زوج دیگر که میانسال هستند و زندگی خوشبختی دارند که این زوج میانسال یک عادتی بدی دارند و با گوشی پزشکی به حرف‌های همسایه خود در طبقه پایین منزلشان گوش می‌کنند، از تمام جزییات زندگی این زوج آگاه می‌شوند و در این حین متوجه نقصی در زندگی‌شان می‌شوند.
یک داستان واقعی از شنیدن صدای همسایه
این کارگردان درباره شکل‌گیری داستان این فیلم کوتاه مطرح کرد: این داستان بر اساس یک ماجرای واقعی شکل گرفته است، یک روز که در دفتر شخصی‌ام مشغول نوشتن بودم، در سکوت صدای همسایه را شنیدم و متوجه شدم که درباره من صحبت می‌کند. این موضوع از نگاهم ایده جذابی بود که بتوانم به آن بپردازم به همین خاطر یک روز پس از این ماجرا، نوشتن این داستان را آغاز کردم.
روایت یک موضوع انسانی با نگاهی ساده
او ادامه داد: معمولا در سینمای کوتاه فیلمسازان تمایل دارند با موضوعات اجتماعی معضلات روز جامعه را در یک فضای ملتهب به نمایش بگذارند اما از دیدگاه من ضرورت ندارد موضوعات ملتهب به تصویر کشیده شود. به همین خاطر در این فیلم کوتاه سعی داشتم موضوعات انسانی را با یک قصه ساده روایت کنم.
جذب سرمایه‌گذار در سینمای کوتاه چالش‌برانگیز است
مهربان‌پور درباره چالش‌های پروسه ساخت فیلم کوتاه «به صدای زمین گوش کن» عنوان کرد: بیش‌ترین چالش تولید آثار هنری جذب سرمایه‌گذار است که در سینمای بلند این روند معمولا آسان‌تر پیش می‌رود اما در سینمای کوتاه به دلیل عدم بازگشت سرمایه، جذب سرمایه‌گذار چالش‌برانگیز است. البته ناگفته نماند که خوشبختانه من با این چالش روبه‌رو نبودم و علیرضا توسلی‌زاده در این مسیر بسیار همراه من بوده است.
پای شخصیت‌های یک داستان باید روی زمین باشد
این کارگردان درباره فضاسازی و قصه این فیلم کوتاه تصریح کرد: در سینمای ایران ژانر فانتزی به صورت مستقل دیده نمی‌شود اما می‌توان رفتارهای فانتزی را چاشنی داستان کرد و من باور دارم پای شخصیت‌های یک داستان باید روی زمین باشد و آنچه که در قصه مشاهده می‌کنیم باورپذیر و نزدیک به واقعیت باشد. در این داستان هم همین روند پیش می‌رود، با وجود اینکه زوج میانسال رفتاری عجیب دارند اما رفتارشان بعید نیست و در بستر واقعیت انجام می‌شود.
اجازه ندادم موسیقی بعد غیرواقعی داستان را تشدید کند
مهربان‌پور درباره نقش موسیقی در این فیلم بیان کرد: یک اثر هنری محصول کار گروهی است که تمامی عناصر نقش مهمی دارند و سازهای یک سمفونی را تشکیل می‌دهند، هر یک باید کار خود را درست انجام دهد تا نتیجه مطلوبی ایجاد شود. درباره موسیقی متن باید بگویم که از آن‌جایی که موسیقی شدت تاثیرگذاری ماجرا را بیشتر می‌کند، در اینجا هم موسیقی متن می‌توانست بعد غیرواقعی داستان را تشدید کند، به همین خاطر تنها در تیتراژ پایانی موسیقی شنیده می‌شود.
روایت موضوعات اجتماعی با زبان ساده دغدغه‌ی من است
شهاب مهربان‌پور در پایان گفت: موضوعات اجتماعی، دغدغه من در جهان امروزی برای فیلمسازی در سینمای کوتاه است که بیشتر تمایل دارم با یک قصه ساده بدون اغراق و گزاف‌گویی به روایت داستان بپردازیم. این فیلم کوتاه هم به موضوعات انسانی، پنهان‌کاری، صداقت، دروغ‌گویی و…بی ادعا و با زبان ساده می‌نگرد.
بیشتر بخوانید:
