به گزارش پلاتوهنر، انیمیشن کوتاه «قارچ سمی» به کارگردانی امین لطفی با نگاهی به پیامدهای جنگ و تأثیر آن بر زندگی مردم ساخته شده است؛ اثری که ریشه شکل‌گیری آن به تجربه‌های شخصی کارگردان از سال‌های کودکی و مواجهه با مناطق جنگ‌زده بازمی‌گردد.
امین لطفی، کارگردان این انیمیشن، درباره شکل‌گیری ایده «قارچ سمی» گفت: بخشی از زندگی‌ام را در جنوب، در اهواز، گذراندم و به نوعی از سنین کم جنگ را لمس کردم. بعدها در سفرهایی که به مناطق باقی‌مانده از جنگ داشتم، با صحنه‌هایی مواجه شدم که تأثیر زیادی روی من گذاشت؛ از جمله مناطق مین‌گذاری‌شده‌ای که در نزدیکی منازل، روستاها و محل رفت‌وآمد مردم قرار داشتند و حتی کودکانی در اطراف این مناطق بازی می‌کردند.
او ادامه داد: همین مسئله باعث شد جنگ همیشه در زندگی و آثار من حضور داشته باشد. چه در مستندهایی که ساخته‌ام، چه در آثار داستانی و چه در انیمیشن، این موضوع برای من جایگاه خاصی داشته است. نمی‌توانم آن گذشته دردناک و رنجی را که مردم در نقاط مختلف کشور، به‌خصوص در غرب و جنوب، متحمل شدند، از ذهن و زندگی‌ام پاک کنم و فراموش کنم.
«قارچ سمی»؛ تلاشی برای روایت سینمایی یک تجربه دردناک
امین لطفی درباره مسیری که برای تبدیل این دغدغه به یک اثر سینمایی طی کرده است، بیان کرد: همیشه به دنبال یک فضا و شکل دراماتیک بودم که بتوانم این موضوع را به شکلی سینمایی نشان بدهم. ابتدا تلاش کردم فیلم را به صورت داستانی بسازم، اما احساس کردم آن چیزی که در ذهنم دارم با این قالب اتفاق نمی‌افتد. در نهایت تصمیم گرفتم نخستین انیمیشن زندگی‌ام را کارگردانی کنم و «قارچ سمی» به یکی از مهم‌ترین تجربه‌های من در کارگردانی تبدیل شد.
او درباره مهم‌ترین چالش خود در ساخت این اثر گفت: مهم‌ترین چالش برای من پیدا کردن قالب و تکنیک مناسب برای بیان هنری این موضوع بود. ابتدا می‌خواستم کار را به صورت سه‌بعدی بسازم، اما بعد به این نتیجه رسیدم که تکنیک دوبعدی بیشتر با فضای اثر هماهنگ است.
این کارگردان درباره مدت زمان تولید «قارچ سمی» نیز عنوان کرد: ساخت این انیمیشن حدود چهار ماه زمان برد.
شخصیت‌هایی با شمایل بومی در فضایی بی‌جغرافیا
لطفی درباره روند شخصیت‌پردازی در این انیمیشن توضیح داد: تلاش کردم کاراکترهایی جذاب و با شکل و قیافه بومی داشته باشم، اما از طرف دیگر نمی‌خواستم داستان به یک جغرافیای مشخص محدود شود. به همین دلیل، فضا را تا حدی ناکجاآباد و جهان‌وطن در نظر گرفتم.
او افزود: بخشی از زندگی و پسماند ذهنی من به دوران کودکی‌ام در جنوب برمی‌گردد. به همین دلیل، همیشه تلاش کرده‌ام نسل دریا و حال‌وهوای جنوب را در آثارم داشته باشم و این ویژگی در «قارچ سمی» هم حضور دارد.
تکنیک در خدمت روایت کودکانه «قارچ سمی»
این کارگردان درباره تلاش برای ایجاد تعادل میان تکنیک و روایت اظهار کرد: داستان یک فضای معصومانه و کودکانه دارد؛ فضایی بی‌شیله‌پیله و به دور از درگیری‌ها و مرزبندی‌های سیاسی. سعی کردم فضای اثر به نقاشی‌های کودکانه نزدیک باشد؛ همان نقاشی‌ها و انیمیشن‌هایی که خودم در کودکی دوست داشتم و از دیدنشان لذت می‌بردم.
امین لطفی ادامه داد: تلاش کردم کارگردانی، تکنیک و روایت در کنار هم قرار بگیرند و هرکدام در خدمت فضای کلی اثر باشند. نمی‌خواستم تکنیک بر داستان غلبه کند، بلکه برایم مهم بود که همه این عناصر در نهایت با هم جفت‌وجور شوند و یک جهان واحد را شکل دهند.
استعدادهای فراوانی داریم، اما زیرساخت‌های انیمیشن کافی نیست
امین لطفی درباره جایگاه امروز انیمیشن ایران گفت: ما قدمت بسیار زیادی در انیمیشن داریم و شاید حتی زودتر از خیلی از کشورهایی که امروز در این حوزه حرفی برای گفتن دارند، حرکت خودمان را آغاز کرده بودیم. اما با یک تکنیک و صنعت گران‌قیمت روبه‌رو هستیم.
او ادامه داد: از نظر استعداد، در کشورمان نیروهای بسیار زیادی داریم. همین عزیزان وقتی به کشورهای دیگر می‌روند، در تیم‌های خارجی مشغول به کار می‌شوند و توانایی‌های خودشان را نشان می‌دهند. مسئله این است که صنعت و زیرساخت‌های لازم را در داخل کشور داشته باشیم.
این کارگردان تأکید کرد: مدیریت کلان سینمایی و فرهنگی کشور باید بستری فراهم کند که بتوانیم این استعدادها را از دست ندهیم و جلوی مهاجرت آنها را بگیریم. باید بتوانیم کارهای خوب و شگفت‌انگیز خودمان را با تکیه بر فرهنگ غنی این کشور تولید کنیم و به دنیا معرفی کنیم.
امین لطفی افزود: به نظرم یک بخش این مسئله به هنرمندان مربوط می‌شود و بخش دیگر به مدیران. باید اتحادی میان این دو شکل بگیرد. احساس می‌کنم هنوز فاصله‌ای وجود دارد، اما به تدریج این فاصله در حال ترمیم است و اتفاقات خوبی در حال رخ دادن است. انیمیشن‌هایی که این روزها روی پرده می‌بینم و فروش خوبی هم دارند، نشان می‌دهند که ظرفیت‌های زیادی در این حوزه وجود دارد.
انیمیشن هنوز در ایران بیشتر به عنوان محصول کودک دیده می‌شود
امین لطفی در پاسخ به اینکه آیا انیمیشن در ایران همچنان بیشتر به عنوان محصولی برای کودکان دیده می‌شود، گفت: متأسفانه هنوز این نگاه وجود دارد. اما من خودم با همین سن و سال اگر ببینم «دکتر ارنست» در حال پخش است، می‌نشینم و نگاه می‌کنم و از آن لذت می‌برم.
او ادامه داد: انیمیشن یک ابزار و ظرفیت بسیار گسترده است و حتی می‌تواند به عنوان ابزاری برای دیپلماسی فرهنگی عمل کند. این هنر می‌تواند جهان را تحت تأثیر قرار دهد و سن و مرز نمی‌شناسد. به معنای واقعی کلمه، ناممکن در انیمیشن وجود ندارد.
این کارگردان در پایان تأکید کرد: امیدوارم نگاه هنرمندان، مدیران فرهنگی و تصمیم‌گیرندگان به انیمیشن جدی‌تر شود. امروز اتفاقات خوبی در حال رقم خوردن است، اما این حوزه به تلاش، بودجه و سرمایه‌گذاری بیشتری نیاز دارد. همچنین باید اعتماد بیشتری به هنرمندان داشته باشیم تا بتوانیم فرهنگ غنی خودمان را به دنیا معرفی کنیم.
بیشتر بخوانید:
زهرا داوودنژاد: اعطای نشان هنری به پدرم باید خیلی زودتر اتفاق می‌افتاد
