به گزارش پلاتو هنر، شامگاه ۱۳ بهمن در سومین روز چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر، نشست خبری فیلم «اسکورت» با حضور یوسف حاتمی کیا نویسنده و کارگردان و محمدرضا منصوری تهیه کننده برگزار شد.
حاتمیکیا در ابتدای نشست عنوان کرد: به همه مردم ایران بابت اتفاقات اخیر تسلیت میگویم و همه ما به نوعی عزادار هستیم. «اسکورت» قرار بود فیلم اولم باشد و ۶ سال تلاش کردم که این فیلم را بسازم؛ هربار یا ارشاد مجوز نمیداد، یا نیروی انتظامی اجازه ساخت نمیداد یا بودجه کار تامین نمیشد.
حاتمی کیا عنوان کرد: «اسکورت» حاصل ۱۰ طرح فیلمنامه بود. موضوع برای من جایی مهم شد که متوجه شدم برخی زنان نیز شوتی هستند و درنتیجه تحقیقات را شروع کردم. در ذات شوتیها اکشن و خشونت وجود دارد و من نیز دنبال فیلمنامهای بودم که اکشن باشد.
محمدرضا منصوری درباره اینکه نیروی انتظامی قرار است جلوی اکران فیلم را بگیرد، گفت: تا این لحظه کتبا چیزی به ما ابلاغ نشده است و دلیل اینکه ما دیر به نشست رسیدیم این بود که مشغول گفتگو بودیم.
حاتمی کیا درباره ایده اولیه فیلمش اظهار کرد: مقالهای در روزنامه اعتماد منتشر شد که درباره شوتیها بود و برایم جذاب بود. در زمان تحقیقات با آدمهای مختلفی آشنا شدم و معلم، کشاورز و پلیس شوتی هم دیدم. خاستگاه شوتیها بوشهر است و یک حرف مشترک بین آنها وجود داشت که هیچکدام کارشان را دوست نداشتند. حرف من در این فیلم این بود که عدهای از هموطنان ما برای زندگی تلاش میکنند و باید آنها را ببینیم.
او در پاسخ به این پرسش که قصد تطهیر شوتیها را داشته است، گفت: تطهیر یکی از مشکلاتی بود که جلوی ساخت فیلم را میگرفت. تطهیر زمانی است که من خوشی شوتیها را نشان دهم درحالی که در فیلم نشان دادیم این افراد از شغلشان راضی نیستند. مساله ما شغل شوتی نبود بلکه قصد داشتم غم شوتیها را به مخاطب نشان دهم.
حاتمی کیا درباره تکنولوژی صدای این فیلم بیان کرد: صدای اتموس نیازمند سالن مخصوص است. این اتفاق برای ما مبارک بود زیرا میتوانیم در ایران فیلم را به صورت اتموس میکس کنیم اتفاقی که سالهاست در کشورهای دیگر رخ داده است.
او درباره سانسور فیلمنامه تصریح کرد: فیلمنامه ممیزی داشت اما به داستان فیلم ضربه نخورد و از خط قرمزها به شکلی عبور کردیم.
این کارگردان درباره نقش پدرش ابراهیم حاتمی کیا در این پروژه گفت: پدر، معلم همیشگی من هستند و یکبار به عنوان مهمان سر صحنه فیلم حاضر شدند.
در خلاصه داستان فیلم اسکورت آمده است: سرباز پلیس مجبور میشود برای تهیه داروی سرطان دوستش، اسکورت یک شوتی زن شود تا بار قاچاقی را به مقصد برساند.
اسکورت دربارهی انتخابهایی است که در لحظههای بحرانی گرفته میشوند؛ جایی که مرز میان وظیفه، وجدان و بقا کمکم محو میشود. روایتِ تنش، تعقیب و سکوتهایی که سنگینتر از کلماتاند؛ و انسانهایی که ناچار میشوند بهای تصمیمهایشان را بپردازند و قاچاق عمدتا با فقر گره خورده است و هر از گاهی هم در درد و دل های شخصیت های فیلم شنیده میشود.
یوسف حاتمیکیا که پیشتر با فیلم سینمایی «شب طلایی» در فجر حضور داشت، امسال با «اسکورت» پا به این جشنواره گذاشته که اتفاقا فیلمنامهاش را هم خودش نوشته است. این فیلم را محمدرضا منصوری تهیه کرده است.
امیر جدیدی، هدی زینالعابدین، افشین هاشمی، رضا کیانیان، مهدی زمین پرداز و هادی شیخ الاسلامی ترکیب بازیگران این فیلم را تشکیل میدهند.
«اسکورت»؛ ورود به دنیای غمانگیز شوتیها
«اسکورت» در جاده ها روایت میشود، جادهای که به ایستگاه غم و ناچاری ختم میشود، شوتی ها چه کسانی هستند؟! چرا در جاده ها با جان خود بازی میکنند؟! چه هدف و انگیزه ای دارند؟! اگر میخواهید پاسخ سوال های خود را بیابید فیلم یوسف حاتمیکیا را ببینید!
شوتیها که عموماً از مناطق مرزنشین و در شرایط اقتصادی دشوار هستند، سالهاست به عنوان بخشی از اقتصاد غیررسمی و پرخطر مرزها شناخته میشوند.
«اسکورت» با ورود به این فضا، فرصتی برای نگاهی از درون به انگیزهها، ترسها و زندگی این افراد فراهم میآورد. این انتخاب، فیلم را در موقعیتی بین ژانر اکشن و سینمای اجتماعی قرار میدهد. از یک سو، فضای مرز، جادههای خاکی، تعقیب و گریز و درگیریهای فیزیکی، مواد اولیه یک اکشن مهیج هستند.
فیلم باید بتواند بدون توجیه کردن عمل قاچاق، شرایطی را ترسیم کند که مخاطب بتواند با شخصیتها و انگیزههای پیچیده آنها همذاتپنداری کند. ظرافت فیلمنامه در نشان دادن این تناقضات، یکی از کلیدهای موفقیت آن خواهد بود.
نوآوری فنی؛ انقلاب صوتی با تکنولوژی اتموس
یکی از جسورانهترین جنبههای فیلم «اسکورت»، استفاده از تکنولوژی میکس و پخش صدای سهبعدی اتموس (Atmos) برای نخستین بار در تاریخ سینمای ایران است. این فناوری که توسط شرکت دالبی توسعه یافته، به جای محدود کردن صدا به کانالهای ثابت (چپ، راست، مرکز و…)، امکان مکانیابی دقیق و حرکت دادن صداها در یک فضای سهبعدی بالای سر و اطراف تماشاگر را فراهم میکند.
در فیلمی مانند «اسکورت» که بخش عمدهای از آن در فضای بسته خودروها و در جادههای باز و پرطنین میگذرد، این تکنولوژی میتواند معجزه کند. مخاطب میتواند صدای موتور خودروهای تعقیبکننده را از جهتهای مختلف، طنین صدای شلیک در کوهستان، وزش باد و حتی نفسهای سنگین شخصیتها را به طور محسوس و جهتدار بشنود. این امر، حس غرقشدگی و واقعگرایی را به شدت افزایش میدهد.
بیشتر بخوانید:
