مستند «آبه»، کشمکش مادر و فرزد بر سر مهاجرت
به گزارش پلاتو هنر، چهل‌‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران با رویکرد «خِردمحوری و اندیشه‌ورزی» و به دبیری بهروز شعیبی از ۲۷ مهر تا ۲ آبان ۱۴۰۴ در پردیس سینمایی ایران‌مال تهران برگزار خواهد شد.
با توجه به اینکه به چهل‌‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران نزدیک می‌شویم و اسامی فیلم‌های مستند بخش مسابقه ملی این رویداد اعلام شده است، با سارا طالبیان کارگردان فیلم مستند «آبه(مادر)» در بخش فیلم مستند گفت‌وگویی داشته‌ایم که در ادامه می‌خوانید.
این فیلم مستند در هجدهمین جشنواره «سینماحقیقت» به نمایش درآمد.
سارا طالبیان درباره داستان این فیلم توضیح داد: فیلم مستند «آبه» درباره خانواده‌ای است که در کابل (افغانستان) زندگی می‌کنند. مادری دارای 3 فرزند پسر و 2 فرزند دختر است. پسر بزرگ این خانواده 12 سال و پسر دیگر نزدیک به 4 سال است که مهاجرت کرده‌اند اما متاسفانه مهاجرت آن‌ها سرانجام موفقی نداشته‌‌است، فرزند بزرگ‌تر از طریق قاچاق به اروپا رفته، دومی به ایران مهاجرت کرده است.
او ادامه داد: به همین خاطر مادر قصد دارد از مهاجرت سومین پسرش که تنها 14 سال دارد جلوگیری کند تا به سرنوشت 2 پسر دیگرش دچار نشود. در حقیقت قصه مستند «آبه» با محوریت مهاجرت و دلتنگی و دوری مادر از فرزندانش، کشمکش مادر و فرزند سومش را روایت می‌کند.
مهاجرت؛ واقعیت روزمره خانواده‌های افغان
این کارگردان درباره ایده اولیه داستان این مستند گفت: زمانی که برای دوره آموزش کارگردانی به کابل رفتم، در آن مدت با خانواده‌های بسیاری آشنا شدم که با مهاجرت تعدادی از افراد خانواده‌شان مواجه بودند و دست‌وپنجه نرم می‌کردند. به همین واسطه در اکثر این خانواده‌ها، مادرها از فرزندان خود دور می‌شدند.
دلتنگی مادرانه و دوری از فرزند
سارا طالبیان ادامه داد: طی 2 سفری که به کابل در مدت زمان 90 روز داشتم، با خانواده یکی از هنرجوهایم که شیعه بودند و در منطقه شیعه‌نشین زندگی می‌کردند، احساس صمیمیت و رفت‌وآمد داشتم. در این مدت متوجه شدم مادر این خانواده با غم دوری از مهاجرت 2 فرزند پسرش روزگارش را سپری می‌کند و دوست ندارد این اتفاق برای فرزند دیگرش مجدد تکرار شود.
این کارگردان افزود: در حین آموزش، در مدتی که با خانواده هنرجویم در کابل رفت‌وآمد داشتم ارتباط صمیمانه‌ای میان ما شکل گرفت و پس از یک سری پژوهش تصمیم گرفتم این داستان را جلوی دوربین ببرم.
حضور یک زن در افغانستان چالش‌برانگیز است
سارا طالبیان درباره چالش‌های پروسه تولید فیلم مستند «آبه» مطرح کرد: فیلمبرداری این مستند سال 1403 به پایان رسیده است و با وجود طالبان و موضوعات امنیتی، حضور یک زن به ویژه یک زن مستندساز در کابل، فیلمبرداری از یک زن افغان در خیابان بسیار چالش‌برانگیز بود، به همین خاطر برای فیلمبرداری این فیلم مستند گروه جمع‌وجوری داشتیم و با یک دوربین مشاهده‌گر برای ثبت وقایع به سطح شهر می‌رفتم. صدابرداری این پروژه هم به عهده خودم بود.
زندگی در شهر کابل جریان دارد…
این کارگردان تصریح کرد: زمانی که فیلم مستند «آبه» در سینماحقیقت اکران شد، نظر بسیاری از مخاطبان من این بود که یک افغانستان و کابل متفاوتی در این فیلم به تصویر کشیده شده است. شهری که در مستند «آبه» نمایش داده شده، جریان زندگی در آن مشهود و ملموس است و با شهری که برای ما تعریف و تصویرسازی شده، کاملا متفاوت است.
او ادامه داد: از طرفی دیگر مخاطبان پس از دیدن این فیلم مستند، احساس هم‌ذات‌پنداری با شخصیت‌های قصه داشتند و به ویژه مادران به یاد فرزندان خود می‌افتادند.
مهاجرت، جنگ و کودکان…
سارا طالبیان در پایان گفت: در مستندسازی همیشه موضوع مهاجرت برایم اهمیت ویژه‌ای داشته و علاقه‌مند هستم در آینده برای فیلمسازی به موضوعات جنگ و کودکان هم بپردازم.
بیشتر بخوانید:
«رنگِ نخل»؛ وطن از نگاهِ یک جنوب‌نشین؛ نخل برای من همچون وطن است
