به گزارش پلاتوهنر، بهاره رهنما از بازیگران شناختهشده سینما، تلویزیون و تئاتر ایران است که فعالیت حرفهای خود را از اوایل دهه ۱۳۷۰ آغاز کرد و در طول بیش از سه دهه فعالیت، علاوه بر بازیگری، در زمینه نویسندگی و کارگردانی نیز حضور داشته است. او با حضور در مجموعهها و فیلمهای کمدی و پربیننده، به چهرهای آشنا برای مخاطبان تبدیل شد و در سالهای اخیر نیز با ساخت فیلم سینمایی «عطر آخر اردیبهشت» و آمادهسازی دومین فیلم بلند خود، «۱۱:۱۱ دقیقه»، مسیر کارگردانی را دنبال کرده است.
بیوگرافی بهاره رهنما
بهاره رهنما در دوران تحصیل در دانشگاه آزاد تهران با پیمان قاسمخانی آشنا شد. این آشنایی در سال ۱۳۷۳ شکل گرفت و همان سال به ازدواج آنها انجامید. حاصل این ازدواج دختری به نام پریا است که در سال ۱۳۷۶ متولد شد. بهاره رهنما و قاسمخانی حدود ۲۲ سال زندگی مشترک داشتند و در سال ۱۳۹۴ به صورت توافقی از یکدیگر جدا شدند. با وجود پایان زندگی مشترک، رابطه دوستانه میان آنها حفظ شد و رهنما در گفتوگوهای مختلف از قاسمخانی به عنوان یکی از قدیمیترین دوستان زندگی خود یاد کرده است.
پس از این جدایی، بهاره رهنما در شهریور ۱۳۹۶ با امیر خسرو عباسی، فعال حوزه لوازم آرایشی، ازدواج کرد. این ازدواج نیز چند سال بعد به پایان رسید و رهنما در سال ۱۴۰۱ جدایی خود از همسر دومش را به صورت رسمی در فضای مجازی اعلام کرد. جزئیات دقیق دلایل هر دو جدایی به طور کامل رسانهای نشده است و رهنما نیز درباره علت طلاقهای خود توضیحات مفصلی ارائه نکرده است. این دو ازدواج و جداییهای او در طول سالهای فعالیتش بازتاب زیادی در رسانهها و شبکههای اجتماعی داشتهاند، اما این موضوعات تأثیر محسوسی بر ادامه فعالیت حرفهای او در زمینه بازیگری، نویسندگی و تئاتر نگذاشته است.
شروع فعالیت هنری با «افعی»
آغاز فعالیت سینمایی بهاره رهنما به فیلم «افعی» به کارگردانی محمدرضا اعلامی بازمیگردد. این فیلم در اوایل دهه ۱۳۷۰ ساخته و اکران شد و یکی از نخستین تجربههای سینمایی رهنما بود.
«افعی» در زمان خود از فیلمهای پرفروش سینمای ایران محسوب میشد و همین حضور اولیه، مسیر فعالیت حرفهای رهنما را در سینما ادامهدار کرد. رهنما پس از این تجربه، به تدریج وارد پروژههای بیشتری شد و در سالهای بعد در کنار فعالیت سینمایی، در تلویزیون و تئاتر نیز حضور پیدا کرد.
بهاره رهنما چگونه به شهرت رسید؟
بخش مهمی از شهرت عمومی بهاره رهنما به حضور او در فیلمهای کمدی و آثار طنز دهه ۱۳۸۰ بازمیگردد. او در این دوره در فیلمهایی مانند «نان، عشق و موتور ۱۰۰۰»، «توفیق اجباری»، «سن پطرزبورگ» و «دایره زنگی» بازی کرد و به یکی از بازیگران شناختهشده سینمای کمدی تبدیل شد.
در تلویزیون نیز همکاری با گروههای طنز و حضور در مجموعههایی مانند «مرد هزارچهره» و «پژمان» باعث شد مخاطبان بیشتری او را بشناسند. با این حال، کارنامه رهنما فقط به کمدی محدود نشده است و او در آثار اجتماعی و جدیتری نیز حضور داشته است.
مهمترین فیلمهای بهاره رهنما
افعی؛ شروع مسیر سینمایی
«افعی» نخستین تجربه مهم سینمایی رهنما بود. این فیلم اکشن به کارگردانی محمدرضا اعلامی در اوایل دهه ۱۳۷۰ ساخته شد و از آثار پرفروش زمان خود به شمار میرفت.
نان، عشق و موتور ۱۰۰۰؛ ورود جدی به سینمای کمدی
«نان، عشق و موتور ۱۰۰۰» به کارگردانی ابوالحسن داوودی یکی از فیلمهایی بود که بهاره رهنما را بیشتر در معرض دید مخاطبان سینمای کمدی قرار داد. فضای طنز و تجاری فیلم و حضور بازیگران شناختهشده باعث شد اثر با استقبال عمومی روبهرو شود. این فیلم را میتوان یکی از نقاط مهم در شکلگیری تصویر عمومی رهنما بهعنوان بازیگر کمدی دانست.
گاوخونی؛ تجربهای متفاوت
«گاوخونی» به کارگردانی بهروز افخمی از جمله آثار متفاوت کارنامه رهنماست. فیلم نسبت به بسیاری از آثار کمدی او فضای جدیتر و ادبیتری دارد و حضور در چنین پروژهای نشان داد فعالیت بازیگری رهنما تنها به نقشهای طنز محدود نیست.
توفیق اجباری
«توفیق اجباری» به کارگردانی محمدحسین لطیفی یکی دیگر از فیلمهای پرفروش و عامهپسند دهه ۱۳۸۰ بود که رهنما در آن بازی کرد. این اثر در امتداد حضور پررنگ او در سینمای تجاری و کمدی قرار میگیرد.
دایره زنگی
«دایره زنگی» ساخته پریسا بختآور از آثار قابل توجه سینمای ایران در اواخر دهه ۱۳۸۰ است. فیلم در فضایی اجتماعی و طنزآمیز، زندگی چند خانواده در یک ساختمان را روایت میکند و رهنما نیز در جمع بازیگران آن حضور داشت.
سنپطرزبورگ
رهنما در فیلم «سنپترزبورگ» به کارگردانی بهروز افخمی نیز بازی کرد. این فیلم کمدی از آثار مطرح سینمای تجاری آن دوره بود و حضور او در آن، استمرار فعالیتش در ژانر کمدی را نشان داد.
جرم
یکی از تجربههای متفاوت بهاره رهنما، بازی در فیلم «جرم» به کارگردانی مسعود کیمیایی است. حضور در چنین اثری، بخش جدیتر کارنامه بازیگری او را نمایندگی میکند و نشان میدهد که مسیر حرفهای او صرفاً به کمدیهای تجاری محدود نبوده است.
ورود آقایان ممنوع
«ورود آقایان ممنوع» به کارگردانی رامبد جوان از فیلمهای موفق سینمای کمدی ایران در دهه ۱۳۹۰ بود. رهنما نیز در این فیلم حضور داشت و بار دیگر در یک پروژه پرمخاطب کمدی مقابل دوربین رفت.
خوب، بد، جلف
«خوب، بد، جلف» نیز یکی دیگر از آثار شناختهشده جریان کمدی سینمای ایران است که رهنما در آن حضور داشت. این فیلم و آثار مشابه آن به تداوم ارتباط او با سینمای عامهپسند و کمدی کمک کردند.
آینه بغل
«آینه بغل» از دیگر فیلمهای کمدی پرفروش دهه ۱۳۹۰ بود که رهنما در آن بازی کرد. حضور در مجموعهای از این دست آثار باعث شد نام او در میان بازیگران آشنای سینمای کمدی برای مخاطبان عمومی باقی بماند.
فعالیت در تلویزیون
بهاره رهنما در کنار سینما، فعالیت گستردهای در تلویزیون داشته است. یکی از دورههای مهم فعالیت تلویزیونی او به همکاری با جریان طنز تلویزیونی بازمیگردد. او در مجموعههایی مانند «من یک مستأجرم»، «مرد هزارچهره»، «چک برگشتی»، «پژمان» و «همسایهها» حضور داشته است.
«مرد هزارچهره» به کارگردانی مهران مدیری یکی از مجموعههای طنز مهمی بود که رهنما در آن حضور پیدا کرد. این سریال در ادامه همکاری او با جریان طنز تلویزیونی قرار گرفت.
«پژمان» نیز از مجموعههای محبوب تلویزیونی بود که در سال ۱۳۹۲ پخش شد و رهنما در آن حضور داشت. مجموعه با محوریت شخصیت پژمان جمشیدی ساخته شد و توانست توجه مخاطبان زیادی را به خود جلب کند.
نویسندگی؛ وجه کمتر دیدهشده کارنامه رهنما
یکی از بخشهای مهم کارنامه بهاره رهنما که در سایه شهرت بازیگری او کمتر دیده شده، فعالیت در زمینه نویسندگی است. نام رهنما در ارتباط با نگارش برخی مجموعههای تلویزیونی طنز از جمله «شبهای برره» و «باغ مظفر» مطرح شده و او در حوزه نمایشنامهنویسی و داستاننویسی نیز فعالیت داشته است.
او همچنین نمایشنامههایی نوشته و در برخی پروژههای نمایشی، همزمان بازیگری و نویسندگی را تجربه کرده است.
به همین دلیل، برای توصیف دقیق کارنامه رهنما، عنوان «بازیگر» بهتنهایی کافی نیست و باید از او بهعنوان هنرمندی فعال در چند حوزه نمایشی یاد کرد.
فعالیت در تئاتر
تئاتر نیز بخش مهمی از مسیر حرفهای رهنما بوده است. او در نمایشهای مختلفی بهعنوان بازیگر، نویسنده یا کارگردان حضور داشته است.
از جمله تجربههای نمایشی او میتوان به «پنجرهها»، «هاملت با سالاد فصل»، «خدای کشتار»، «تراس»، «دورهمی زنان شکسپیر» و آثار دیگر اشاره کرد. در سالهای اخیر نیز تئاتر برای او اهمیت بیشتری پیدا کرده و رهنما به سمت کارگردانی آثار نمایشی حرکت کرده است.
«عطر آخر اردیبهشت»؛ ورود به کارگردانی سینما
یکی از مهمترین اتفاقات سالهای اخیر زندگی حرفهای رهنما، ساخت نخستین فیلم بلند سینمایی او با عنوان «عطر آخر اردیبهشت» است.
این فیلم به کارگردانی، نویسندگی و با حضور خود بهاره رهنما ساخته شد و موضوع آن درباره زنی حدوداً ۴۰ ساله است که در روزهای پایانی اقامتش در ایران، دوستانش را به یک دورهمی دعوت میکند؛ اما این دیدار به آشکارشدن رازها و مسائل پنهان میان شخصیتها منجر میشود.
بهاره رهنما درباره روند ساخت این فیلم گفته بود که علاوه بر کارگردانی و بازیگری، در تولید و سرمایهگذاری آن نیز نقش داشته است. او در گفتوگویی درباره ساخت فیلم توضیح داده بود که برای تأمین هزینههای پروژه حتی خودروی خود را فروخته است.
«عطر آخر اردیبهشت» در گروه هنر و تجربه نیز به نمایش درآمد و نخستین تجربه بلند سینمایی رهنما بهعنوان کارگردان بود.
«۱۱:۱۱ دقیقه»؛ دومین فیلم بلند رهنما
رهنما پس از تجربه «عطر آخر اردیبهشت»، به سراغ دومین فیلم بلند خود با عنوان «۱۱:۱۱ دقیقه» رفته است.
طبق گزارشهای منتشرشده در تابستان ۱۴۰۵، فیلمنامه این فیلم توسط رهنما و با نگاهی به نمایشنامه «تابوت عهد» نوشته نیل لبیوت نوشته شده است. رهنما پیش از ساخت نسخه سینمایی، نمایش «۱۱:۱۱» را با اقتباس از همین نمایشنامه روی صحنه برده بود.
در گزارشهای اخیر، این پروژه بهعنوان دومین فیلم بلند سینمایی رهنما معرفی شده و جزئیات کامل عوامل و زمان فیلمبرداری آن هنوز بهطور رسمی اعلام نشده است. بنابراین در حال حاضر باید از آن بهعنوان پروژهای در مرحله آمادهسازی یاد کرد، نه فیلمی که ساخت آن به پایان رسیده است.
بهاره رهنما در سالهای اخیر
مسیر حرفهای رهنما در سالهای اخیر بیش از گذشته به سمت نویسندگی، کارگردانی و تئاتر حرکت کرده است. او در کنار ادامه حضورهای بازیگری، تلاش کرده جایگاه خود را از یک بازیگر صرف به هنرمندی چندوجهی در حوزههای مختلف نمایش و سینما گسترش دهد.
«عطر آخر اردیبهشت» نخستین تجربه جدی او در کارگردانی فیلم بلند بود و «۱۱:۱۱ دقیقه» ادامه همین مسیر محسوب میشود.
در تئاتر نیز تجربه «۱۱:۱۱» اهمیت دارد، چراکه این پروژه در واقع پیوندی میان فعالیت صحنهای و سینمایی جدید رهنما ایجاد کرده است؛ نمایشنامهای که ابتدا در تئاتر اجرا شد و سپس ایده آن به فیلمنامه دومین فیلم بلند او تبدیل شد.
جایگاه بهاره رهنما در فرهنگ عامه
بهاره رهنما را میتوان یکی از چهرههای پرحضور نسل بازیگران ایرانی دانست که فعالیتش تنها به یک رسانه محدود نمانده است. او از سینما و تلویزیون به تئاتر و نویسندگی و سپس کارگردانی رسیده است.
شهرت عمومی بهاره رهنما بیش از هر چیز با آثار کمدی و تلویزیونی گره خورده، اما بخشهای دیگر کارنامه او نشان میدهد که فعالیت هنریاش گستردهتر از این تصویر است. از یک سو، فیلمهایی مانند «نان، عشق و موتور ۱۰۰۰»، «توفیق اجباری»، «سنپترزبورگ»، «ورود آقایان ممنوع» و «آینه بغل» او را در میان مخاطبان سینمای کمدی شناختهشده کردند؛ از سوی دیگر، حضور در آثاری مانند «گاوخونی» و «جرم» نشان داد که تجربههای متفاوتتری نیز در کارنامهاش وجود دارد.
در تلویزیون نیز «مرد هزارچهره» و «پژمان» از جمله آثاری هستند که نام او را برای مخاطبان گستردهتر تثبیت کردند.
وجه دیگر شهرت رهنما، حضور بسیار فعال او در فضای مجازی است. او برخلاف بسیاری از بازیگران، بارها دیدگاههای شخصی، اجتماعی و سیاسی خود را به شکل مستقیم با مخاطبان در میان گذاشته و همین مسئله باعث شده بخشی از اخبار مربوط به او خارج از حوزه سینما و تلویزیون شکل بگیرد.
بهاره رهنما در بیش از سه دهه فعالیت حرفهای، مسیر متنوعی را پشت سر گذاشته است؛ از نخستین تجربه سینمایی در «افعی» گرفته تا حضور در فیلمهای کمدی پرفروش، مجموعههای تلویزیونی پرمخاطب، فعالیت در تئاتر و نویسندگی و در نهایت ورود به عرصه کارگردانی سینما.
زندگی شخصی او، دو ازدواج، حضور دخترش پریا در عرصه هنر، مواضع سیاسی و اجتماعی و حواشی متعدد در فضای مجازی نیز همواره در کنار کارنامه هنریاش مورد توجه رسانهها بوده است.
در سالهای اخیر، اما مسیر حرفهای او بیش از گذشته به سمت پشت دوربین حرکت کرده است. «عطر آخر اردیبهشت» نخستین فیلم بلند او در مقام کارگردان بود و اکنون «۱۱:۱۱ دقیقه» بهعنوان دومین فیلم بلندش در مرحله آمادهسازی قرار دارد.
در مجموع، بهاره رهنما را میتوان هنرمندی دانست که تصویر عمومیاش حاصل ترکیب بازیگری، نویسندگی، تئاتر، کارگردانی، فعالیت اجتماعی و حضور پررنگ در فضای مجازی است؛ ترکیبی که باعث شده نام او در طول سالهای فعالیتش بارها در صدر اخبار فرهنگی و اجتماعی قرار گیرد.
هنرمندان دیگر:
گلشیفته فراهانی
