زهرا داوودنژاد: این جنگ با پیروزی ایران به پایان می‌رسد

زهرا داوودنژاد، بازیگر سینما و تلویزیون، در سخنانی درباره حال‌وهوای این روزهای ایران، با تأکید بر همدلی و همراهی مردم، ابراز امیدواری کرد که این جنگ در نهایت با پیروزی ایران به پایان برسد.

زهرا داوودنژاد، بازیگر سینما و تلویزیون، در سخنانی درباره حال‌وهوای این روزهای ایران، بر ضرورت همدلی و همراهی مردم در شرایط دشوار تأکید کرد.

این بازیگر با اشاره به شرایط کنونی جامعه، معتقد است ایران در حال گذر از یک برهه تاریخی مهم است و آنچه در این مسیر اهمیت دارد، رفتار و همبستگی مردم با یکدیگر است.

ایران در آستانه تولدی دوباره

داوودنژاد در بخشی از صحبت‌های خود گفت:

مادرمان ایران، همچون مادری باردار، در حال تحمل دردهای زایمان است. این دردها برای تولدی دوباره است؛ تولد عشق، یکپارچگی، محبت، صداقت، شادی، برکت، ثروت، اعتماد، امنیت و تمامی مفاهیم والا. ما در حقیقت در حال گذر از این برهه تاریخی هستیم.

اهمیت همدلی در روزهای سخت

او در ادامه با اشاره به واکنش‌های مردم در شرایط کنونی افزود:

از منظر شخصی، وقتی این روزها را تعریف می‌کنم و واکنش مردم را در شرایط کنونی می‌بینم، بیشتر به این درک می‌رسم که چه ویرانی‌هایی را در درون خود ایجاد کرده‌ایم. همچنین به ارزش چیزهایی پی می‌برم که تا پیش از این وجود داشتند، اما به آنها توجه نمی‌کردیم؛ چیزهایی مانند همدلی و همراهی.

تعریف «مردم ایران» از نگاه داوودنژاد

این بازیگر سینما و تلویزیون در بخش دیگری از صحبت‌های خود گفت:

باید توجه داشت که ما به چه کسی «مردم ایران» می‌گوییم. فردی که در خارج از ایران زندگی می‌کند یا کسی که ۴۷ سال از عمرش را در ایران نبوده است، چگونه می شود جزو مردم ایران محسوب شود؟ ایران یک چیز است و در ایران زندگی زندگی و کارکردن و ایرانی بودن چیز دیگر. من معتقدم همه ما به عنوان ایرانی، در دامن مادرمان ایران جای داریم. اما مردم ایران کسانی هستند که خوب و بد این مملکت را گردن گرفته‌اند و در این کشور کار و زندگی می‌کنند.

«این جنگ با پیروزی ایران پایان می‌یابد»

او در پایان اظهار کرد:

این جنگ به امید خدا با پیروزی دیگری پایان خواهد یافت، اما مهم چگونگی بودن ما و رفتارها، کنش‌ها و واکنش‌های ما نسبت به یکدیگر پس از این جنگ است. اگر در این جنگ، همدلی به این معناست که من دست تو را بگیرم، بیشتر به فکر سیر شدن شکم تو باشم تا شکم خودم، به فکر پناه تو باشم تا پناه خودم، اگر ما این را در همین ۲۰ سال اخیر دریافته بودیم و به اجرا درآورده بودیم، هرگز کار به اینجا نمی‌کشید.

بیشتر بخوانید:
جنایت گروه های تروریستی منافقین در قاب سینمای ایران

https://didhonar.ir/?p=108171