به گزارش پلاتو هنر، سوگ مندانه بار دیگر خیابان های کشور عزیزمان ایران صحنهٔ آزمونی بزرگ شده است، آزمون مدارا یا خشونت با مردم، مردمی که ولی نعمتان کشورند.
خیابان برای مردمی که هیچ مفر و مجرایی برای بیان اعتراضاتشان نمی یابند تنها امکان باقی مانده است.
خشونت علیه به جان آمدگان معترض نه مشروع است ، نه قانونی و نه عقلانی.آن ها همان کسانی هستند که در جریان جنگ ۱۲ روزه در صفوف فشرده و یک صدا علیه تجاوز خارجی ایستادند.
آن ها که دیروز برای ایستادگیشان تکریم می شدند، امروز سزاوار خشونت نیستند.
از قضا، سال هاست که اغتشاشگران بدون هیچ عقوبتی ازچپاول ثروت های ملی تا باز نشدن گره های سیاست خارجی ولو به قیمت جنگ، سود برده و در سايه امنيت به سر مىبرند.
از یاد نبریم که « ناگهان چه زود دیر میشود».
ما سينماگران به عنوان بخشى از جامعه، هم راى و همراه با مردم به ستوه آمده ایران هستيم.
بیشتر بخوانید:
برخی از هنرمندان در واکنش به اعتراضات گرانی و تورم افسارگسیخته: صدای واقعی مردم باید شنیده شود
